Pseudemoia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pseudemoia
Pseudemoia entrecasteauxii
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde:Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie:Scincidae (Skinken)
Onderfamilie:Eugongylinae
Geslacht
Pseudemoia
Fuhn, 1967
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Pseudemoia op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Pseudemoia is een geslacht van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).

Naam en indeling[bewerken | bron bewerken]

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Ion Eduard Fuhn in 1967. Er zijn zes soorten, er zijn geen ondersoorten bekend binnen het geslacht. Veel soorten behoorden eerder tot andere geslachten, zodat in de literatuur verschillende namen worden gebruikt. Een voorbeeld is de soort Pseudemoia entrecasteauxii, die in het verleden tot de geslachten Tiliqua, Lygosoma, Gongylus, Leiolopisma, Eulepis, Claireascincus en Niveoscincus behoorde.[1]

Uiterlijke kenmerken[bewerken | bron bewerken]

De verschillende soorten lijken wat op echte hagedissen en worden middelgroot. De voor- en achterpoten zijn altijd voorzien van vijf vingers respectievelijk tenen. In het onderste ooglid is een doorzichtig venster aanwezig zodat de skink met gesloten ogen toch kan zien.[2]

Verspreiding en habitat[bewerken | bron bewerken]

Alle soorten komen endemisch voor in Australië en leven in de staten Nieuw-Zuid-Wales, Tasmanië, Victoria, West-Australië, Zuid-Australië en mogelijk in Noordelijk Territorium.[1]

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan alle soorten een beschermingsstatus toegewezen. Vier soorten worden als 'veilig' (Least Concern of LC) beschouwd en één soort als 'onzeker' (Data Deficient of DD) omdat er te weinig gegevens bekend zijn. De soort Pseudemoia cryodroma staat te boek als 'bedreigd' (Endangered of EN). Deze skink heeft een klein verspreidingsgebied en de populaties zijn versnipperd. Ook het aanleggen van skiresorts wordt gezien als een belangrijke bedreiging omdat het natuurlijke leefgebied wordt aangetast.[3]

Soorten[bewerken | bron bewerken]

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.

Naam Auteur Verspreidingsgebied
Pseudemoia baudini Greer, 1982 Australië (West-Australië, Zuid-Australië)
Pseudemoia cryodroma Hutchinson & Donnellan, 1992 Australië (Victoria)
Pseudemoia entrecasteauxii Duméril & Bibron, 1839 Australië (Nieuw-Zuid-Wales, Tasmanië, Victoria, Zuid-Australië)
Pseudemoia pagenstecheri Lindholm, 1901 Australië (Nieuw-Zuid-Wales., Tasmanië, Victoria)
Pseudemoia rawlinsoni Hutchinson & Donnellan, 1988 Australië (Nieuw-Zuid-Wales., Tasmanië, Victoria, mogelijk in Noordelijk Territorium)
Pseudemoia spenceri Lucas & Frost, 1894 Australië (Nieuw-Zuid-Wales, Victoria)

Bronvermelding[bewerken | bron bewerken]