Ptolemaeus (inslagkrater)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ptolemaeus
Ptolemaeus vanuit Apollo 16 (foto NASA)
Ptolemaeus vanuit Apollo 16 (foto NASA)
Maangegevens
Coördinaten 9° 12′ ZB, 1° 48′ WL
Diameter 153 km
Kraterdiepte 2,4 km
Colongitude 3° bij zonsopgang
Vernoemd naar Claudius Ptolemaeus
Kraters Ptolemaeus, Alphonsus en Arzachel. Afbeelding 108-H2 van Lunar Orbiter 4. (foto NASA)
De krater Ammonius op de bodem van Ptolemaeus, Herschel ligt rechts. De maanlander van Apollo 12 is bovenaan zichtbaar. (foto NASA)
De locatie van Ptolemaeus op de maan

Ptolemaeus is een oude inslagkrater op de maan, dicht bij het midden van de voorkant van de maan gelegen. De krater is genoemd naar Claudius Ptolemaeus, een Griekse astroloog, astronoom, geograaf, wiskundige en muziektheoreticus uit de eerste en tweede eeuw.

De krater heeft een doorsnede van 153 km. In het zuidzuidwesten zit Ptolemaeus met een stuk ruig onregelmatig terrein vast aan de kraterrand van Alphonsus en samen vormen ze een opvallende keten met Arzachel in het zuiden. In het zuidoosten ligt Albategnius en naar het noorden de kleinere, maar opvallende krater Herschel.

Het uiterlijk van Ptolemaeus wordt beter zichtbaar wanneer de zon de krater onder een lage hoek beschijnt bij eerste en laatste kwartier. Bij volle maan, wanneer de zon recht boven de krater staat, zijn details moeilijk te zien.

De krater heeft een lage, onregelmatige buitenste rand, die sterk verweerd is, met vele kleinere inslagkraters. De rand heeft een zichtbaar hoekige vorm, ofschoon die als geheel rond is. De hoogste piek aan de rand, Ptolemaeus Gamma (γ), heeft een hoogte van 2,9 km en bevindt zich aan de noordwestelijke rand. De krater heeft geen centrale piek, maar een door lava overstroomde vloer; een stralenkrans ontbreekt. Inslagplekken met deze vorm worden vaak aangeduid als walvlakte vanwege hun overeenkomst met maria.

De wat donkergekleurde bodem van Ptolemaeus bevat diverse spookkraters, die gevormd zijn toen lava oudere kraters overstroomde. De oude kraterranden verraden zich slechts door een lichte verhoging. Ze zijn moeilijk te zien, behalve bij een lage zonnestand. De kraterbodem bevat ook verscheidene kleinere kraters, de opvallendste daarvan is Ammonius in het noordoostelijke kwadrant.

Aan beide kanten van deze krater bevinden zich rechte onregelmatige sneden in het maanoppervlak met een vallei-achtig uiterlijk. Deze kenmerken lopen ongeveer evenwijdig en komen uit de richting van Mare Imbrium in het noordnoordwesten.

Satellietkraters[bewerken]

Ptolemaeus Breedtegraad Lengtegraad Doorsnede
B 7,9° ZB 0,7° WL 17 km
C 10,1° ZB 3,3° WL 3 km
D 8,2° ZB 2,5° WL 4 km
E 10,2° ZB 4,5° WL 32 km
G 7,1° ZB 0,1° OL 7 km
H 7,1° ZB 5,4° WL 7 km
J 9,6° ZB 5,4° WL 5 km
K 8,2° ZB 4,6° WL 8 km
L 8,8° ZB 4,0° WL 4 km
M 9,4° ZB 3,4° WL 3 km
O 7,2° ZB 3,6° WL 5 km
P 11,4° ZB 3,2° WL 4 km
R 6,7° ZB 1,2° WL 6 km
S 10,5° ZB 0,5° WL 4 km
T 7,5° ZB 0,0° OL 7 km
W 9,1° ZB 1,4° OL 4 km
X 10,9° ZB 0,3° OL 4 km
Y 9,3° ZB 0,7° OL 6 km

De satellietkrater Ptolemaeus A is door de Internationale Astronomische Unie hernoemd naar Ammonius.