Naar inhoud springen

R.E.M. (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
R.E.M.
R.E.M.
Leden van R.E.M. Met de klok mee, van linksboven: Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills, Michael Stipe
Leden van R.E.M. Met de klok mee, van linksboven: Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills, Michael Stipe
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1980 - 2011
Oorsprong Vlag van Verenigde Staten Athens (Georgia)
Genre(s) Alternatieve rock
Collegerock
Folk rock
Janglepop
Invloed(en) Patti Smith, Horses, Marquee Moon, Roger McGuinn, The Troggs, The Velvet UndergroundBewerken op Wikidata
Label(s) I.R.S. Records (1982; 1988), Warner Bros. Records (1988), Hib-Tone (1981; 1981), Concord, New West Records, Warner RecordsBewerken op Wikidata
Manager Jefferson Holt (1981; 1996), Bertis Downs IV (1996; 21 september 2011)Bewerken op Wikidata
Oud-leden
Leadzanger Michael Stipe
Gitarist Peter Buck
Bassist Mike Mills
Drummer Bill Berry
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

R.E.M. was een Amerikaanse alternatieve-rockband die in 1980 in Athens (Georgia) werd opgericht.

De geschiedenis van R.E.M. gaat terug tot januari 1980. Peter Buck werkte in een platenzaak, waar hij Michael Stipe ontmoette. De twee raakten aan de praat en bleken muzikaal gezien te klikken; beide heren hadden een zwak voor Patti Smith, Television en The Velvet Underground. Een gezamenlijke vriend op de University of Georgia stelde Stipe en Buck voor aan Bill Berry en Mike Mills, die al vanaf de middelbare school samen muziek maakten. De vier besloten samen liedjes te maken, verder nog zonder enig plan. Op 5 april 1980 speelde de nog naamloze band hun eerste show op een verjaardag, met een repertoire van eigen liedjes en covers van jaren '60 en -'70-hits. Na namen als "Cans of Peas", "Negro Wives", "Slug Bank" en "The Dry Sundaes" viel de keuze op R.E.M. (Rapid eye movement).

Hun eerste single Radio Free Europe, verscheen in 1981, en een jaar later verscheen hun eerste EP Chronic Town. De ep werd echter opgepikt door een relatief klein publiek. Hoewel de plaat veel positieve kritieken kreeg, merkten alleen alternatieve studentenkringen "Chronic Town" op. Opvolger Murmur doet het publiek van R.E.M. groeien, maar buiten de alternatieve scene bleef de band onbekend. Dit komt mede omdat R.E.M. een ander, veel alternatiever geluid had dan te doen gebruikelijk in de jaren '80. De band wordt dan ook nauwelijks gedraaid op de Amerikaanse radio en blijft een undergrondband.

In 1984 bracht R.E.M. het album Reckoning op de markt, waarmee de band ook bekendheid verwierf aan de andere kant van de oceaan. Europese muziekliefhebbers zien in R.E.M. een van de boegbeelden van de niet-commerciële Amerikaanse pop. De band wordt een schoolvoorbeeld van alternatieve rock, met eigenzinnige composities die een combinatie waren van folk en rock. Maar ook in Europa valt de muziek buiten de hitlijsten.

Het album Document bezorgt de band in 1987 de doorbraak in Amerika. Met de singles van het album bereikte R.E.M. ook eindelijk de Amerikaanse radiostations. The One I Love werd de eerste Amerikaanse hit voor R.E.M. en ook in Nederland was men lovend; het nummer werd 3voor12's Song van het Jaar 1987. Ook It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine) werd een hit in Amerika. De nummers bereikten de Nederlandse Top 40 echter niet. Omdat R.E.M. geen compromissen heeft gesloten, blijven de undergroundfans de band trouw, ook nadat de successen komen. Het album Green bracht in Amerika de hits Orange Crush en Stand voort.

De grote Europese doorbraak kwam met het album Out of Time (1991). Met Losing My Religion en Shiny Happy People scoort R.E.M. de eerste grote hits in Nederland, tot op de dag van vandaag zijn het nog zeer bekende nummers. Het album leverde R.E.M. zeven Grammy-nominaties op, waarvan ze er drie wonnen. Bij het album volgde echter geen tournee. Ook het ingetogen Automatic for the People werd een zeer succesvol album, met klassiekers als Drive, Man on the Moon, Everybody Hurts, Nightswimming en Find the River.

Platenmaatschappij Warner Bros. bood na het verschijnen van het album Monster (1994), dat een hit werd in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Nederland, het meest lucratieve platencontract dat tot dan toe was gesloten: 80 miljoen dollar voor vijf albums.[1] Hoewel de singles What's the Frequency, Kenneth? en Bang and Blame hits werden, begon het succes van R.E.M. vanaf die tijd af te nemen. Privé kregen de bandleden ook tegenslagen te verduren; Berry kreeg een beroerte en moet een hersenoperatie ondergaan. Mills' darmkanaal dwong hem naar de operatietafel en Stipes hernia werd zo erg dat ook hij onder het mes moest.

R.E.M. tekende in 1996 een platencontract voor 160 miljoen dollar. New Adventures in Hi-Fi bracht verschillende stijlen samen tot een geheel. Op het album staan echter geen hitsingles en daarom stelde het album commercieel enigszins teleur.

Berry nam eind 1997 ontslag omdat hij meer vrije tijd wilde. Zonder hem en zonder vaste vervanger namen Stipe en Buck het album Up op. De recensies waren positief en R.E.M. wilde de cd alleen met televisieoptredens promoten. Maar weer viel de verkoop tegen en de band vertrok in de zomer van 1999 toch op tournee. Twee jaar later verscheen het album Reveal, waarvan Imitation of Life een hit werd. Dit werd hun laatste Top 40-hit in Nederland.

R.E.M. in Padua op 22 juli 2003

Het album Around the Sun uit 2004 was een politiek getinte plaat, gericht tegen het beleid van toenmalig Amerikaans president George W. Bush. Bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2004 steunde R.E.M openlijk de Democratische presidentskandidaat John Kerry. Tijdens het maken van deze plaat ging het onderling niet goed in de band, het kwam zelfs zo ver dat de bandleden niet meer met elkaar spraken. Het opnemen werd een lang en slepend proces, waardoor ze hun oorspronkelijke inspiratie waarmee ze aan het album begonnen, kwijt raakten.[2]

In 2006 werd R.E.M. opgenomen in de Georgia Music Hall of Fame.

Begin maart 2011 verscheen het vijftiende album van R.E.M., getiteld Collapse Into Now. De eerste single van het album werd Überlin en verscheen in januari 2011. Op 21 september 2011 berichtte de website van de band dat R.E.M. ermee stopte, met als toevoeging dat de groep met veel verbazing, maar ook dankbaarheid terugkeek op wat in 31 jaar muziekleven was bereikt. De band nam afscheid met het verzamelalbum Part Lies, Part Heart, Part Truth, Part Garbage, 1982–2011, met naast de hits nog drie nieuwe nummers, die definitief een streep zetten onder R.E.M.

Sindsdien doen er regelmatig geruchten de ronde dat de bandleden weer bij elkaar zouden komen. In oktober 2019 zei Michael Stipe tijdens de presentatie van zijn fotoboek in Rome dat hij nog altijd "goede vrienden" was met Mills en Buck, "maar R.E.M.'s tijd is voorbij". In september 2021, tien jaar na de ontbinding, herhaalde Stipe dat R.E.M. niet van plan was om zich te hergroeperen. Stipe vond de aanleiding voor bands om bij elkaar te komen "geldklopperij" en "ordinair". In 2023 werd R.E.M. genomineerd voor opname in de Songwriters Hall of Fame. In juni 2024 werd de band opgenomen. Om deze gelegenheid te vieren, kwamen alle vier de bandleden op 13 juni 2024 voor één keer weer bij elkaar voor hun eerste openbare liveoptreden sinds 2007 en voerden ze een akoestische versie van "Losing My Religion" uit in New York. Alle geruchten dat deze reünie naar meer smaakte, werden door Stipe meteen ontkracht.[3]

R.E.M. bestond uit:

Drummer Bill Berry verliet de band in 1997. Tijdens een concert in 1995 in het Zwitserse Lausanne was hij bijna bezweken aan een hersenaneurysma en hij leed aan een zware depressie. Sinds hij de groep verliet, deed de groep voor concerten en opnames een beroep op freelance-drummers. Vanaf 2001 was Bill Rieflin (ex-Ministry en -Nine Inch Nails) de vaste invaldrummer tijdens studio-opnames en liveconcerten. Ken Stringfellow, bekend van The Posies, speelde als gastgitarist mee op de Wereldtournees in 1999, 2003, 2004 en 2005. Hij speelde eveneens mee op verschillende lp's inclusief Man on the Moon (soundtrack), Reveal en Around the Sun.

R.E.M. stond bekend als politiek actief. Zanger Michael Stipe uitte regelmatig zijn maatschappelijk engagement en maakte daar ook tijdens optredens geen geheim van. De band steunde het feminisme, het milieu en rechten van de mens door middel van optredens. In de Verenigde Staten stond R.E.M. lange tijd bekend als een van de liberaalste en politiek correctste bands.[4] Mills steunde ook de People for the Ethical Treatment of Animals. Welke bandleden welke idealen aanhangen, bleef binnenskamers om te voorkomen dat anderen misbruik maken van deze verschillen. Ook heeft de band zich ingezet voor de mensenrechten in Myanmar.

De band was supporter van de Democratische Partij in de VS tijdens de campagne van John Kerry.[5] In hun woonplaats Athens steunden ze burgemeester Gwen O'Looney tweemaal in de jaren negentig.

Hieronder volgt een overzicht van de hoogste albumnoteringen in de VS, het VK, Nederland (aanvankelijk Veronica, later de Album Top 100) en België (Ultratop). Het maximumaantal albums in Nederland en België ligt op respectievelijk 100 en 200, maar was niet gelijk gedurende de jaren.

ReleaseAlbumVSVK NederlandBelgië Opmerking
piekweken piekweken
1983Murmur36100--
1984Reckoning2791--
1985Fables of the Reconstruction2835--
1986Lifes Rich Pageant2143--
1987Document1028478-
07-11-1988Green1227-1084
1991Out of Time111(1wk)65-
09-10-1992Automatic for the People21212110556
23-09-1994Monster111(1wk)292619
10-09-1996New Adventures in Hi-Fi211(1wk)11113
26-10-1998Up321613420
18-05-2001Reveal61714210
05-10-2004Around the Sun131720523
28-03-2008Accelerate21218121
04-03-2011Collapse into Now558105(2wk)12
18-11-2016Out of Time - 25th Anniversary Edition--15511202
10-11-2017Automatic for the People - 25th Anniversary Edition---525
Livealbums:
12-10-2007Live72121671113
23-10-2009Live at the Olympia in Dublin - 39 songs9568591403
23-05-2014Unplugged 1991 2001 - The Complete Sessions21222031912
19-10-2018The Best of R.E.M. at the BBC-40861756
Verzamelalbums:
1987Dead Letter Office5260--
1988Eponymous4469--
1989Singleactiongreen----
1991The Best of R.E.M.-7676-
1993The Automatic Box----
1994R.E.M.: Singles Collected----
1997R.E.M.: in the Attic – Alternative Recordings 1985–1989185---
24-10-2003The Best of R.E.M. in Time 1988–2003817221(3wk)37
2004iTunes Originals – R.E.M.----
08-09-2006The Best of the I.R.S. Years 1982–1987 - And I feel Fine...11670-871
2008Collection----
2011R.E.M. Three----
11-11-2011Part Lies, Part Heart, Part Truth, Part Garbage 1982–201155191411822
29-08-2014Unplugged 2001---1961
2014Complete Rarities: I.R.S. 1982–1987----
2014Complete Warner Bros. rarities 1988–2011----
20147IN—83–88----
Anders:
1982Chronic Townep
1999Man on the Moonsoundtrack
2001Not Bad for No Tourep
2002r.e.m.IXremixalbum
2003Vancouver Rehearsal Tapesep
2008Live from Londonep
2009Reckoning Songs from the Olympiaep
2009Deep Cuts: R.E.M.ep
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Losing My Religion199130-03-19911(3wk)13Nr. 1 in de Nationale Top 100 /
Veronica Alarmschijf Radio 3
Shiny Happy People199115-06-1991107met Kate Pierson /
Nr. 13 in de Nationale Top 100
Near Wild Heaven199124-08-1991tip11-Nr. 51 in de Nationale Top 100
Radio Song199116-11-1991tip13-Nr. 56 in de Nationale Top 100
The One I Love199116-11-1991tip6-Nr. 69 in de Nationale Top 100
Drive199217-10-1992156Nr. 13 in de Nationale Top 100
Man on the Moon199228-11-1992tip4-Nr. 54 in de Nationale Top 100
Everybody Hurts199326-06-1993413Nr. 4 in de Mega Top 50 /
Alarmschijf
What's the Frequency, Kenneth?199401-10-1994215Nr. 21 in de Mega Top 50
Bang and Blame199426-11-1994263Nr. 24 in de Mega Top 50
Strange Currencies199506-05-1995tip13-Nr. 41 in de Mega Top 50
E-Bow the Letter16-08-199607-09-1996tip11-
Electrolite1997-Nr. 92 in de Mega Top 100
Daysleeper27-10-199824-10-1998tip15-Nr. 64 in de Mega Top 100
The Great Beyond2000-uit de film Man on the Moon /
Nr. 91 in de Mega Top 100
Imitation of Life23-04-200128-04-2001236Nr. 54 in de Mega Top 100
Bad Day200304-10-2003tip8-Nr. 68 in de B2B Single Top 100
Leaving New York17-09-200409-10-2004tip13-Nr. 43 in de Mega Top 50
Aftermath2004-Nr. 44 in de Mega Top 50
Supernatural Superserious11-02-200801-03-2008tip10-Nr. 44 in de Mega Top 50
We All Go Back to Where We Belong17-10-201129-10-2011tip19-
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Losing My Religion19-02-199106-04-19911(2wk)15Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Shiny Happy People06-05-19912-06-19912(2wk)11Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Drive21-09-199224-10-19921310Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
Man on the Moon16-11-199219-12-992207Nr. 17 in de Radio 2 Top 30
Everybody Hurts15-03-199329-05-199331(2wk)13Nr. 18 in de Radio 2 Top 30
What's the Frequency, Kenneth?05-09-199408-10-1994199Nr. 16 in de Radio 2 Top 30
Bang and Blame31-10-199403-12-1994228Nr. 13 in de Radio 2 Top 30
Crush with Eyeliner26-01-199511-03-1995451
E-bow the Letter16-08-199614-09-1996481
Electrolite02-12-199625-01-1997tip19-
Daysleeper27-10-199817-10-1998tip9-
Lotus07-12-199830-01-1999tip18-
Imitation of Life23-04-200112-05-2001tip8-
Bad Day10-10-200318-10-2003tip4-
Leaving New York17-09-200402-10-2004tip7-
Supernatural Superserious11-02-200801-03-20081715
Hollow Man01-08-200828-06-2008tip11-
ÜBerlin24-01-201105-02-2011tip2-
We All Go Back to Where We Belong17-10-201112-11-2011tip35-

NPO Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummers met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]
'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09'10'11'12'13'14'15'16'17'18'19'20'21'22'23'24'25
Drive570--65248352865985198373773092573275068586210101151105312271326129613221275139814161542
Everybody Hurts31-5061586158669968766659101122138138140144166181177200223240280385
Find the River-------------------19801604140213721100122110241251
It's the End of the World as We Know It-----------------146813771587172498314471616174619991890
Losing My Religion251537423346767913260678368118111126112807384112102103110124126125
Man on the Moon----------563613413579501580625558556849897756958933108014321045
Nightswimming---------------616551503470586648575631580651649731
Shiny Happy People-------1210136718711038101386113751152120011621132124014191544129511891343151315401760
The One I Love-241-49346847066259885861257253556481964276078694682511361215134312971384153017641461
  1. Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan.
  • 1987 Succumbs (alleen video)
  • 1990 Pop Screen
  • 1990 Tourfilm
  • 1991 This Film Is On
  • 1995 Parallel
  • 1996 Road Movie
  • 2003 Perfect Square
  • 2004 In View - The Best of R.E.M. 1988-2003
  • 2007 R.E.M. Live (samen met de live cd uit dat jaar verkocht..)
Dvd's met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Perfect Square200327-03-2004291
Dvd's met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop muziek-dvd top 10/20Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Perfect Square200427-03-200464

Individuele songs

[bewerken | brontekst bewerken]

Het lied What's the Frequency, Kenneth? is gebaseerd op de overval op Dan Rather, bekend tv-nieuwspresentator van de Amerikaanse zender CBS. In 1986 werd hij overvallen door William Tager die hem de vraag toeriep wat de frequentie is. Hij wilde te weten komen op welke frequentie beelden in zijn hoofd gezonden werden om zijn daaruit voortkomende kwellingen te kunnen stoppen.

Man on the Moon is een ode aan Andy Kaufman, beroemd komiek en beroemd Elvis-imitator. het 'wake-up' nummer voor de crew op vluchtdag 7 van de laatste spaceshuttlevlucht met de Atlantis. Everybody Hurts is een nummer 1-hit in verschillende hitlijsten over de gehele wereld die op 15 april 1993 als single werd uitgegeven door Warner Bros. Records. Het nummer verscheen een half jaar eerder als albumnummer op Automatic for the People. Michael Stipe linkt het nummer nadrukkelijk aan zijn vriendschap met Kurt Cobain van Nirvana, waarvan hij zelf zegt dat het nummer aansluit op de psychische problemen die Cobain in die periode ervoer. In het algemeen wordt de song in verband gebracht met zelfmoord onder tieners.

Radio Free Europe gaat over de radiozender Vrij Europa die in 1949 opgericht was om informatie te zenden naar de bevolking die aan de oostelijke zijde van het IJzeren Gordijn leefde en die voornamelijk door de CIA werd gefinancierd.

  • R.E.M. zou ook kunnen staan voor Rapid Eye Movement, zoals ook een verzameling R.E.M.-cd's (Fables of the Reconstruction, Dead Letter Office, Lifes Rich Pageant, Document en Eponymous) met een beperkte uitgave van duizend stuks getiteld werd.
  1. Hoe R.E.M. wegdreef uit de hitparade
  2. R.E.M. - Biografie | NPO 3FM
  3. R.E.M. drukt alle hoop de kop in na reünieconcertje: "Alleen een komeet of superlijm kan ons nog samenbrengen"| VRT NWS
  4. (en) Philips, Chuck, R.E.M.’s Former Manager Denies Allegations of Sex Harassment. Los Angeles Times (21 juni 1996). Geraadpleegd op 10 februari 2024. “The fact that the latest allegations of sexual harassment surfaced inside the office of R.E.M.--long considered one of the nation’s most liberal and politically correct rock groups--is surprising to many in the industry.”
  5. (en) GRIEVING NEW YORK!. NME (4 november 2004). Gearchiveerd op 16 juni 2022. Geraadpleegd op 16 juni 2022.
[bewerken | brontekst bewerken]