R.E.M. (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
R.E.M.
R.E.M. in Padua op 22 juli 2003
R.E.M. in Padua op 22 juli 2003
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1980 - 2011
Oorsprong Athens, Georgia
Genre(s) rock, alternatieve rock, collegerock, janglepop
Leden
Leadzanger Michael Stipe
Gitarist Peter Buck
Bassist Mike Mills
Oud-leden
Drummer Bill Berry (1980 - 1997)
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

R.E.M. was een Amerikaanse alternatieve rockband die in 1980 in Athens, Georgia werd opgericht. De afkorting R.E.M. staat voor Rapid Eye Movement.

Geschiedenis[bewerken]

In de beginjaren bouwde de band al een behoorlijke reputatie op, maar de doorbraak naar het grote publiek kwam met het album Out Of Time. Zeer bekende hits zijn Losing My Religion en Shiny Happy People, en het van Automatic for the People afkomstige Everybody Hurts.

Zanger Michael Stipe uitte regelmatig zijn maatschappelijk engagement en maakte daar ook tijdens optredens geen geheim van. De eigenzinnige composities waren een combinatie van folk en rock.

In de jaren tachtig werd de band wel gezien als een schoolvoorbeeld van alternatieve muziek.

In 2006 werd REM opgenomen in de Georgia Music Hall of Fame.

Op 21 september 2011 berichtte de website van de band dat R.E.M. ermee stopte, met als toevoeging dat de groep met veel verbazing, maar ook dankbaarheid terugkeek op wat in 31 jaar muziekleven was bereikt.

Bezetting[bewerken]

Drummer Bill Berry verliet de band in 1997. Tijdens een concert in 1995 in het Zwitserse Lausanne was hij bijna bezweken aan een hersenaneurysma en hij leed aan een zware depressie. Sinds hij de groep verliet, deed de groep voor concerten en opnames een beroep op freelance-drummers. Vanaf 2001 was Bill Rieflin (ex-Ministry en -Nine Inch Nails) de vaste invaldrummer tijdens studio-opnames en liveconcerten.

Activisme[bewerken]

R.E.M. stond bekend als politiek actief. De band steunde het feminisme, het milieu en mensenrechten door middel van optredens. In de Verenigde Staten stond R.E.M. bekend als progressief liberaal[bron?]. Mills steunde ook de People for the Ethical Treatment of Animals. Welke bandleden welke idealen aanhangen, bleef binnenskamers om te voorkomen dat anderen misbruik maken van deze verschillen. Ook heeft de band zich ingezet voor de mensenrechten in Myanmar, het vroegere Birma. De band was ook supporter van de Democratische Partij in de VS tijdens de campagne van John Kerry. In hun woonplaats Athens, Georgia, steunden ze burgemeester Gwen O'Looney tweemaal in de jaren negentig.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Hieronder volgt een overzicht van de hoogste albumnoteringen in de VS, het VK, Nederland (aanvankelijk Veronica, later de Album Top 100) en België (Ultratop). Het maximumaantal albums in Nederland en België ligt op respectievelijk 100 en 200, maar was niet gelijk gedurende de jaren.

Jaar album VS VK Nederland België Opmerking
piek weken piek weken
1983 Murmur 36 100 - -
1984 Reckoning 27 91 - -
1985 Fables of the reconstruction 28 35 - -
1986 Lifes rich pageant 21 43 - -
1987 Document 10 28 47 8 -
1988 Green 12 27 - 108 4
1991 Out of time 1 1 1(1wk) 65 -
1992 Automatic for the people 2 1 2 121 -
1994 Monster 1 1 1(1wk) 29 26 16
1996 New adventures in hi-fi 2 1 1(1wk) 11 1(wk) 12
1998 Up 3 2 16 13 4 20
2001 Reveal 6 1 7 14 2 10
2004 Around the sun 13 1 7 20 5 23
2008 Accelerate 2 1 2 18 1(1wk) 21
2011 Collapse into now 5 5 8 10 5 12
Livealbums:
2007 R.E.M. live 72 12 16 7 11 13
2009 Live at the Olympia 95 68 59 1 40 3
2014 Unplugged: the complete 1991 and 2001 sessions 21 22 20 3 19 12
Verzamelalbums:
1987 Dead letter office 52 60 - -
1988 Eponymous 44 69 - -
1989 Singleactiongreen - - - -
1991 The best of R.E.M. - 7 67 6 -
1993 The automatic box - - - -
1994 R.E.M.: singles collected - - - -
1997 R.E.M.: in the attic – alternative recordings 1985–1989 185 - - -
2003 In time: the best of R.E.M. 1988–2003 8 1 7 22 1(3wk) 37
2004 iTunes originals – R.E.M. - - - -
2006 And I feel fine... the best of the I.R.S. Years 1982–1987 116 70 - 87 1
2008 Collection (R.E.M.)|Collection - - - -
2011 R.E.M. three - - - -
2011 Part lies, part heart, part truth, part garbage 1982–2011 55 19 14 11 8 22
2014 Complete rarities: I.R.S. 1982–1987 - - - -
2014 Complete Warner Bros. rarities 1988–2011 - - - -
2014 7IN—83–88 - - - -
Anders:
1982 Chronic town ep
1999 Man on the moon soundtrack
2001 Not bad for no tour ep
2002 r.e.m.IX remixalbum
2003 Vancouver rehearsal tapes ep
2008 Live from London ep
2009 Reckoning songs from the Olympia ep
2009 Deep cuts: R.E.M. ep

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Radio free Europe 1981 -
Talk about the passion 1983 -
So. Central rain 1984 -
(Don't Go Back To) Rockville 1984 -
Can't get there from here 1985 -
Wendell Gee 1985 -
Driver 8 1985 -
Fall on me 1986 -
The one I love 1987 -
It's the end of the world as we know it 1987 -
Superman 1987 -
Finest worksong 1988 -
Stand 1989 -
Orange crush 1989 -
Pop song 89 1989 -
Get up 1989 -
Turn you inside out 1989 -
Losing my religion 1991 30-03-1991 1(3wk) 13 Nr. 1 in de Single Top 100 /
Alarmschijf
Shiny happy people 1991 15-06-1991 10 7 met Kate Pierson /
Nr. 13 in de Single Top 100
Near wild heaven 1991 24-08-1991 tip11 - Nr. 51 in de Single Top 100
Radio song 1991 16-11-1991 tip13 - Nr. 56 in de Single Top 100
The one I love 1991 16-11-1991 tip6 - Nr. 69 in de Single Top 100
Drive 1992 17-10-1992 15 6 Nr. 13 in de Single Top 100
Man on the moon 1992 28-11-1992 tip4 - Nr. 54 in de Single Top 100
The sidewinder sleeps tonite 1993 -
Everybody hurts 1993 26-06-1993 4 13 Nr. 4 in de Single Top 100 /
Alarmschijf
Nightswimming 1993 -
Find the river 1993 -
What's the frequency, Kenneth? 1994 01-10-1994 21 5 Nr. 21 in de Single Top 100
Bang and blame 1994 26-11-1994 26 3 Nr. 24 in de Single Top 100
Star 69 1995 -
Crush with eyeliner 1995 -
Strange currencies 1995 06-05-1995 tip13 - Nr. 41 in de Single Top 100
Tongue 1995 -
E-bow the letter 16-08-1996 07-09-1996 tip11 -
Bittersweet me 05-11-1996 -
Electrolite 1996 - Nr. 92 in de Single Top 100
How the west was won and where it got us 1996 -
Daysleeper 27-10-1998 24-10-1998 tip15 - Nr. 64 in de Single Top 100
Lotus 1998 -
At my most beautiful 1999 -
Suspicion 1999 -
The great beyond 2000 - uit de film Man on the moon /
Nr. 91 in de Single Top 100
Imitation of life 23-04-2001 28-04-2001 23 6 Nr. 54 in de Single Top 100
All the way to Reno (You're gonna be a star) 2001 -
I'll take the rain 2001 -
Bad day 2003 04-10-2003 tip8 - Nr. 68 in de Single Top 100
Animal 2004 -
Leaving New York 17-09-2004 09-10-2004 tip13 - Nr. 43 in de Single Top 100
Aftermath 2004 - Nr. 44 in de Single Top 100
Electron blue 2005 -
Wanderlust 2005 -
Supernatural superserious 11-02-2008 01-03-2008 tip10 - Nr. 44 in de Single Top 100
Hollow man 01-08-2008 -
We all go back to where we belong 17-10-2011 29-10-2011 tip19 -
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Losing my religion 1991 - Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Shiny happy people 1991 - met Kate Pierson /
Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Drive 1992 - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
Man on the moon 1992 - Nr. 17 in de Radio 2 Top 30
The sidewinder sleeps tonite 1993 - Nr. 28 in de Radio 2 Top 30
Everybody hurts 1993 - Nr. 18 in de Radio 2 Top 30
What's the frequency, Kenneth? 1994 - Nr. 16 in de Radio 2 Top 30
Bang and blame 1994 - Nr. 13 in de Radio 2 Top 30
E-bow the letter 1996 14-09-1996 48 1
Imitation of life 2001 12-05-2001 tip8 -
Bad day 2003 18-10-2003 tip4 -
Leaving New York 2004 02-10-2004 tip7 -
Supernatural superserious 2008 01-03-2008 17 15
Hollow man 2008 28-06-2008 tip11 -
Überlin 24-01-2011 05-02-2011 tip2 -
We all go back to where we belong 2011 29-10-2011 tip35 -

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16
Drive 570 - - 652 483 528 659 851 983 737 730 925 732 750 685 862 1010 1151
Everybody hurts 31 - 50 61 58 61 58 66 99 68 76 66 59 101 122 138 138 140
It's the end of the world as we know it (and I feel fine) - - - - - - - - - - - - - - - - - 1468
Losing my religion 25 15 37 42 33 46 76 79 132 60 67 83 68 118 111 126 112 80
Man on the moon - - - - - - - - - - 563 613 413 579 501 580 625 558
Nightswimming - - - - - - - - - - - - - - - 616 551 503
Shiny happy people
(met Kate Pierson)
- - - - - - - 1210 1367 1871 1038 1013 861 1375 1152 1200 1162 1132
The one I love - 241 - 493 468 470 662 598 858 612 572 535 564 819 642 760 786 946

Video/dvd[bewerken]

  • 1987 Succumbs (alleen video)
  • 1990 Pop Screen
  • 1990 Tourfilm
  • 1991 This Film Is On
  • 1995 Parallel
  • 1996 Road Movie
  • 2003 Perfect Square
  • 2004 In View - The Best of R.E.M. 1988-2003
  • 2007 R.E.M. Live (samen met de live cd uit dat jaar verkocht..)
Dvd's met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Perfect square 2003 27-03-2004 29 1
Dvd's met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop muziek-dvd top 10/20 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Perfect square 2004 27-03-2004 6 4

Individuele songs[bewerken]

Het lied What's the Frequency, Kenneth? is gebaseerd op de overval op Dan Rather, bekend tv-nieuwspresentator van de Amerikaanse zender CBS. In 1986 werd hij overvallen door William Tager die hem de vraag toeriep wat de frequentie is. Hij wilde te weten komen op welke frequentie beelden in zijn hoofd gezonden werden om zijn daaruit voortkomende kwellingen te kunnen stoppen.

Man on the Moon is een ode aan Andy Kaufman, beroemd komiek en beroemd Elvis-imitator. het 'wake-up' nummer voor de crew op vluchtdag 7 van de laatste spaceshuttlevlucht met de Atlantis. Everybody Hurts is een nummer 1-hit in verschillende hitlijsten over de gehele wereld die op 15 april 1993 als single werd uitgegeven door Warner Bros. Records. Het nummer verscheen een half jaar eerder als albumnummer op Automatic for the People. Michael Stipe linkt het nummer nadrukkelijk aan zijn vriendschap met Kurt Cobain van Nirvana, waarvan hij zelf zegt dat het nummer aansluit op de psychische problemen die Cobain in die periode ervoer. In het algemeen wordt de song in verband gebracht met zelfmoord onder tieners.

Radio Free Europe gaat over de radiozender Vrij Europa die in 1949 opgericht was om informatie te zenden naar de bevolking die aan de oostelijke zijde van het IJzeren Gordijn leefde en die voornamelijk door de CIA werd gefinancierd.

Trivia[bewerken]

  • R.E.M. zou ook kunnen staan voor Rapid Ear Movement, zoals ook een verzameling R.E.M.-cd's (Fables of the Reconstruction, Dead Letter Office, Lifes Rich Pageant, Document en Eponymous) met een beperkte uitgave van duizend stuks getiteld werd.

Externe links[bewerken]