RD-180

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RD-180
RD-180 onder een Atlas V raket.
RD-180 onder een Atlas V raket.
Land van herkomst Rusland
Datum Mei 2000 [1]
Ontwerper NPO Energomash
Fabrikant NPO Energomash
Toepassing Eerste trap (booster)
Voorganger RD-171
Status In gebruik
Vloeibarebrandstofmotor
Oxidator Vloeibare zuurstof
Brandstof Kerosine
Principe Gesloten verbrandingscyclus
Pomptype Turbopomp
Voorverbrander Zuurstofrijk
Configuratie
Aantal branderkamers 2
Straalpijp oppervlakteverhouding 36,40 : 1 [2]
Prestaties
Stuwkracht (zn) 3.886 kN (390 tf) [1]
Stuwkracht (vac) 4.215 kN (423 tf) [1]
Stuwkracht:gewicht (zn) 72,3 : 1
Stuwkracht:gewicht (vac) 78,4 : 1
Branderkamerdruk 26.170 kPa (262 bar) [1]
(SI) specifieke impuls (zn) 312 s [1]
(SI) specifieke impuls (vac) 338 s [1]
Brandtijd 270 s [3]
Afmetingen
Lengte 3,60 m [1]
Diameter 3,20 m [1]
Droog gewicht 5.480 kg [1]

De RD-180, (Russisch: РД-180, Ракетный Двигатель-180, Raketnyj Dvigatel-180, Raketmotor-180) is een in Rusland ontworpen en geproduceerde raketmotor met twee straalbuizen. De RD-180 is een doorontwikkeling van de RD-170 en wordt momenteel gebruikt als eerste trap (booster) op de Atlas V raket gebouwd door United Launch Alliance.

Technologie[bewerken]

De RD-180 is een vloeibarebrandstofmotor en werkt met een gesloten verbrandingscyclus. De RD-180 is in wezen een "halve" RD-171, met twee in plaats van vier straalbuizen en een enkele voorverbrander in plaats van twee. Beide turbopompen worden aangedreven door een enkele gasturbine die een zeer efficiënte zuurstofrijke voorverbrander heeft. Omdat kerosine en vloeibare zuurstof ongeveer dezelfde dichtheid bezitten kunnen beide turbopompen op een as gemonteerd worden [4]. Nadeel van een zuurstofrijke voorverbrander is dat er hete zuurstofrijke gassen door de motor getransporteerd moeten worden. Het principe van de zuurstofrijke voorverbranders is geperfectioneerd tijdens de ontwikkeling van de NK-15 en NK-33 raketmotoren. De RD-180 gebruikt stuwstraalbesturing en beide straalbuizen kunnen in twee vlakken bewegen.

Geschiedenis[bewerken]

De RD-180 maakte zijn eerste vlucht in mei 2000 als eerste trap booster van de Atlas III en verving de drie RS-56 motoren van de Atlas II. Het was de eerste maal in de geschiedenis van het Amerikaanse ruimtevaartprogramma dat er een Amerikaanse raket werd gelanceerd die voorzien was van een Russische raketmotor [5]. Vanaf 2005 is de RD-180 de eerste trap booster van de Atlas V [6].

Sinds 2014 is Amerikaans gebruik van de RD180 en andere Russische rakettechnologie onderdruk komen te staan door een handelsboycot van Amerikaanse zijde aar aanleiding van de Russische bezetting van De Krim. Voor militaire lanceringen mogen geen Russische raketmotoren motoren worden gebruikt die na inwerkingstelling van het handelsboycot in 2014 zijn besteld. Ook zijn in Amerika volop subsidies verstrekt om nieuwe, effectieve raketmotoren te ontwikkelen en zodoende de Amerikaanse afhankelijkheid van Russische technologie te beëindigen.

Potentiële toepassingen[bewerken]

Het was de bedoeling dat de RD-180 als eerste trap booster gebruikt zou worden voor de Russische Rus-M draagraket, maar het project werd door gebrek aan geld op 7 oktober 2011 stopgezet.[7]

Externe links[bewerken]