RSC Anderlecht in het seizoen 1991/92

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Anderlecht
Naam Royal Sporting Club Anderlecht
Bijnaam Paarswit
Opgericht 1908
Stadion Constant Vanden Stockstadion
Voorzitter Vlag van België Constant Vanden Stock
Manager Vlag van België Michel Verschueren
Trainer Vlag van Nederland Aad de Mos
Competitie Eerste Klasse
Thuis
Uit
Chronologie
← Vorige Volgende →
Seizoen 1990/91 Seizoen 1992/93
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Dit artikel beschrijft de prestaties van de Belgische voetbalclub RSC Anderlecht in het seizoen 1991–1992, waarin de Brusselse club vicekampioen werd.

Gebeurtenissen[bewerken]

Transfers[bewerken]

Het Anderlechtbestuur trok in de zomer van 1991 drie sterkhouders aan van Club Luik, dat in financiële moeilijkheden zat. Jean-François De Sart, Danny Boffin en Jean-Marie Houben waren in de voorgaande jaren drie belangrijke pionnen geweest bij de Luikse club, die onder meer dankzij bekerwinst drie seizoenen op rij Europees had gespeeld.

In de aanval nam Anderlecht afscheid van zowel Marc Van Der Linden als John van Loen, die naar respectievelijk AA Gent en Ajax vertrokken. Hun vertrek werd opgevangen door de kopbalsterke spits John Bosman, die voor 80 miljoen BEF (zo'n 2 miljoen euro) werd weggekaapt bij PSV. De Nederlander had eerder al bij KV Mechelen onder De Mos gewerkt. Adri Van Tiggelen maakte voor 20 miljoen BEF (zo'n 500.000 euro) de omgekeerde beweging. Verder nam Anderlecht ook afscheid van Kari Ukkonen en Stephen Keshi.

De Zweed Pär Zetterberg kon, mede door een zware knieblessure en het feit dat hij aan diabetes leed, zijn trainer Aad de Mos nooit overtuigen.[1] De jonge middenvelder werd daarom voor twee seizoenen verhuurd aan Sporting Charleroi, waar hij volledig zou doorbreken.

In de loop van het seizoen ging Anderlecht opnieuw bij KV Mechelen op zoek naar versterkingen. De club kocht flankaanvaller Bruno Versavel voor een bedrag van 70 miljoen BEF (zo'n 1,75 miljoen euro). Er werd tijdens het seizoen ook een akkoord bereikt over de transfer van Philippe Albert, die pas na het seizoen de overstap zou maken.

Competitie[bewerken]

Anderlecht begon het seizoen met een nederlaag in de Supercup. Het duel tegen bekerwinnaar Club Brugge eindigde in een gelijkspel 3–3, waarna Club Brugge de lange strafschoppenreeks won. In de competitie kende Anderlecht een betere start. De Brusselaars kwamen al snel aan de leiding. Begin september kreeg het team van De Mos de kans om sportieve wraak te nemen voor de nederlaag in de Supercup, maar de thuiswedstrijd tegen eerste achtervolger Club Brugge eindigde opnieuw in een gelijkspel. In de daaropvolgende weken bleef Anderlecht aan de leiding, maar zowel Club Brugge als KV Mechelen liet de kloof met de Brusselaars nooit groot worden. Op de dertiende speeldag deed het elftal van De Mos een uitstekende zaak door in het Astridpark met 1–0 te winnen van Mechelen. John Bosman scoorde tegen zijn ex-club het enige doelpunt van de wedstrijd. In de daaropvolgende weken liet Anderlecht amper punten liggen. De topper tegen rivaal Standard Luik eindigde in een scoreloos gelijkspel en de moeilijke duels tegen AA Gent en Antwerp FC werden telkens gewonnen. De Brusselaars sloten zo de heenronde af als leider.

De terugronde begon paars-wit met een klinkende zege tegen KV Kortrijk. Het werd 6–0 na onder meer een hattrick van Bosman. Nadien kenden de Brusselaarts een moeilijkere periode. Anderlecht verloor in de periode januari-februari met 0–2 van degradatiekandidaat Racing Genk, kwam niet verder dan een gelijkspel tegen Lierse SK en verloor de topper tegen Club Brugge met 2–0, waardoor Club, Mechelen en Standard tot op een punt naderden in de rangschikking. De Mos leidde zijn team vervolgens naar vijf opeenvolgende zeges, waardoor de krappe voorsprong behouden werd. Onder meer Club Luik (5–1) en Waregem (7–3) werden met ruime cijfers verslagen. Op de 28e speeldag verloor Anderlecht de Brusselse derby tegen RWDM, waardoor Club Brugge op gelijke hoogte kwam.

In de laatste wedstrijden van het seizoen gaf Anderlecht de landstitel uit handen. Een scoreloos gelijkspel tegen KV Mechelen zorgde ervoor dat Club Brugge met een punt voorsprong aan de leiding kwam. Op de voorlaatste speeldag moesten de West-Vlamingen het zelf opnemen tegen Mechelen, terwijl Anderlecht het AA Gent van trainer René Vandereycken op bezoek kreeg. Anderlecht verloor het cruciale duel met 1–3. Doordat Club Brugge diezelfde dag van Mechelen won, was het zeker van de landstitel.

Beker van België[bewerken]

In de Beker van België werd Anderlecht al in de tweede ronde uitgeschakeld door Sint-Truidense VV. De Limburgers wonnen het bekerduel na strafschoppen.

Europacup I[bewerken]

Anderlecht nam deel aan de laatste editie van de Europacup I, het kampioenenbal dat in 1992 omgedoopt zou worden tot de UEFA Champions League. In de eerste ronde schakelde het elftal van De Mos het Zwitserse Grasshopper Zürich uit. In het eigen Astridpark raakte paars-wit niet verder dan een gelijkspel, maar de terugwedstrijd in Zürich werd overtuigend met 0–3 gewonnen dankzij een hattrick van Luc Nilis. Een ronde later mocht Anderlecht het opnemen tegen PSV, de ex-club van spits John Bosman, die in de heenwedstrijd in Eindhoven pas een kwartier voor het einde mocht invallen. Het duel eindigde in een scoreloos gelijkspel. Opnieuw maakte Anderlecht het in de terugwedstrijd af. Marc Degryse en nieuwkomer Danny Boffin zorgden ervoor dat Anderlecht met 2–0 won en doorstootte naar de groepsfase, die zou bepalen wie de finale mocht spelen.

In die groepsfase werden de Brusselaars ondergebracht in de groep van Panathinaikos, Rode Ster Belgrado en Sampdoria, de Italiaanse club waarvan Anderlecht twee jaar eerder de finale van de Europacup II verloren had. Anderlecht kende een slechte start; het speelde voor eigen supporters gelijk tegen Panathinaikos en verloor vervolgens met 3–2 van Rode Ster. In maart 1992 volgde een dubbele confrontatie tegen Sampdoria. In het Astridpark kwam Sampdoria via Gianluca Vialli twee keer op voorsprong, maar Anderlecht won uiteindelijk nog met 3–2, dankzij goals van Degryse en Nilis (2x). Twee weken later verloor Anderlecht in Sampdoria de terugwedstrijd met 2–0.

Met nog twee wedstrijden te gaan bedroeg de achterstand op groepsleider Rode Ster drie punten. Anderlecht speelde op de voorlaatste speeldag opnieuw gelijk tegen Panathinaikos en doordat Sampdoria won van Rode Ster konden de Brusselaars geen groepswinnaar meer worden. Uiteindelijk was het Sampdoria dat een plaats in de finale veroverde, mede doordat Anderlecht op de slotspeeldag nog met 3–2 wist te winnen van Rode Ster.

Individuele prijzen[bewerken]

Begin 1992 werd Marc Degryse bekroond met de Gouden Schoen. De aanvallende middenvelder van Anderlecht bleef in de einduitslag net KV Mechelen-verdediger Philippe Albert voor, die enkele maanden later Profvoetballer van het Jaar zou worden en de overstap naar Anderlecht zou maken. Zijn ploeggenoot Luc Nilis werd voor het tweede jaar op rij derde in het referendum van de Gouden Schoen en was teleurgesteld dat hij opnieuw naast de trofee had gegrepen. Aan het einde van het seizoen werd de 20-jarige middenvelder Johan Walem uitgeroepen tot Jonge Profvoetballer van het Jaar. Hij trad in de voetsporen van zijn ploeggenoot Bertrand Crasson.

Spelerskern[bewerken]

Naam Nationaliteit Geboortedatum Vorige club
Keepers
Filip De Wilde Vlag van België België 05-07-1964 KSK Beveren (1981–1987)
Peter Maes Vlag van België België 01-06-1964 Racing Mechelen (1989–1990)
Serge Sironval Vlag van België België 03-09-1971 /
Verdedigers
Bertrand Crasson Vlag van België België 05-10-1971 /
Jean-François De Sart Vlag van België België 18-12-1961 Club Luik (1982–1991)
Michel De Wolf Vlag van België België 19-01-1958 KV Kortrijk (1985–1987)
Benjamin Debusschere Vlag van België België 07-12-1968 /
Wim Kooiman Vlag van Nederland Nederland 09-09-1960 Cercle Brugge (1980–1988)
Guy Marchoul Vlag van België België 04-11-1965 /
Graeme Rutjes Vlag van Nederland Nederland 26-03-1960 KV Mechelen (1985–1990)
Middenvelders
Danny Boffin Vlag van België België 10-07-1965 Club Luik (1987–1991)
Marc Degryse Vlag van België België 04-09-1965 Club Brugge (1983–1989)
Jean-Marie Houben Vlag van Ghana Ghana 24-11-1966 Club Luik (1985–1991)
Charly Musonda Vlag van Zambia (1964-1996) Zambia 22-08-1969 Cercle Brugge (1986–1987)
Olivier Pypens Vlag van België België 09-09-1972 /
Kari Ukkonen Vlag van Finland Finland 19-02-1961 KSC Lokeren (1986–1987)
Alain Van Baekel Vlag van België België 20-06-1961 KSV Waregem (1983–1990)
Bruno Versavel Vlag van België België 27-08-1967 KV Mechelen (1988–1991)
Johan Walem Vlag van België België 01-02-1972 /
Aanvallers
John Bosman Vlag van Nederland Nederland 01-02-1965 PSV (1990–1991)
Nii Lamptey Vlag van Ghana Ghana 10-12-1974 Young Corners (1989)
Luc Nilis Vlag van België België 25-05-1967 FC Winterslag (1984–1986)
Luis Oliveira Vlag van Brazilië (1968-1992) Brazilië 24-03-1969 /
Gert Verheyen Vlag van België België 20-09-1970 Lierse SK (1986–1988)

Technische staf[bewerken]

Aad-de-mos.jpg
Functie Naam Nationaliteit
Coach Aad de Mos (foto) Vlag van Nederland Nederland
Assistent-coach Jean Dockx Vlag van België België
Keeperstrainer Nico de Bree Vlag van Nederland Nederland
Ploegafgevaardigde Pierre Leroy Vlag van België België

Resultaten[bewerken]

Een overzicht van de competities waaraan Anderlecht in het seizoen 1991-1992 deelnam.

Seizoen 1991/92
Competitie Resultaat Uitgeschakeld door / Tegenstanders
Eerste klasse Vicekampioen
Supercup Finalist Club Brugge
Beker van België 1/16 finale Sint-Truiden (II)
Europacup I Groepsfase[2] Sampdoria, Rode Ster Belgrado, Panathinaikos

Uitrustingen[bewerken]

Shirtsponsor(s): Generale Bank
Sportmerk: adidas

Thuis
Uit
Alternatief[3]
Doelman

Transfers[bewerken]

Zomer[bewerken]

Naam Nationaliteit Van/naar Type
Inkomend
Danny Boffin Vlag van België België Club Luik Gekocht
Jean-François De Sart Vlag van België België Club Luik Gekocht
Jean-Marie Houben Vlag van België België Club Luik Gekocht
John Bosman Vlag van Nederland Nederland PSV Gekocht
Guy Marchoul Vlag van België België Lierse SK Einde huur
Uitgaand
Stephen Keshi Vlag van Nigeria Nigeria RC Strasbourg Verkocht
Adri van Tiggelen Vlag van Nederland Nederland PSV Gekocht
Marc Van Der Linden Vlag van België België AA Gent Verkocht
John van Loen Vlag van Nederland Nederland Ajax Verkocht
Kari Ukkonen Vlag van Finland Finland Antwerp FC Verkocht
Pär Zetterberg Vlag van Zweden Zweden Sporting Charleroi Huur
Philip Osondu Vlag van Nigeria Nigeria RWDM Huur

Winter[bewerken]

Naam Nationaliteit Van/naar Type
Inkomend
Bruno Versavel Vlag van België België KV Mechelen Gekocht

Competitie[bewerken]

Overzicht[bewerken]

Speeldag 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
Resultaat w g w w g w w w v w w g w g g w w w v w g v w w w w w v w g w w v v
Punten 2 3 5 7 8 10 12 14 14 16 18 19 21 22 23 25 27 29 29 31 32 32 34 36 38 40 42 42 44 45 47 49 49 49
Positie 1 3 2 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 2 2 2 2 2

Klassement[bewerken]

GW W G V DV DT DS Ptn
K (CL) 1 Club Brugge 34 21 11 2 68 29 39 53
(UEFA) 2 RSC Anderlecht 34 21 7 6 65 26 39 49
(UEFA) 3 Standard Luik 34 16 14 4 59 28 31 46
(UEFA) 4 KV Mechelen 34 15 13 6 47 23 24 43
(beker) 5 Antwerp FC 34 18 5 11 47 39 8 41
6 AA Gent 34 16 9 9 54 44 10 41
7 Lierse SK 34 14 9 11 53 50 3 37
8 Germinal Ekeren 34 13 11 10 55 45 10 37
9 Cercle Brugge 34 10 14 10 57 57 0 34
10 KSV Waregem 34 11 8 15 47 55 −8 30
11 RWDM 34 11 7 16 37 48 −11 29
12 KSK Beveren 34 9 11 14 42 52 −10 29
13 Sporting Charleroi 34 9 9 16 32 43 −11 27
14 KSC Lokeren 34 8 11 15 38 51 −13 27
15 Club Luik 34 7 13 14 33 47 −14 27
16 KRC Genk 34 8 10 16 32 44 −12 26
Descento.svg 17 KV Kortrijk 34 5 10 19 31 72 −41 20
Descento.svg 18 Eendracht Aalst 34 4 8 22 18 62 −44 16

Statistieken[bewerken]

De speler met de meeste wedstrijden is in het groen aangeduid, de speler met de meeste doelpunten in het geel.

Naam Eerste
Klasse
Beker van
België
Supercup Europacup I Totaal
Wed. Goals Wed. Goals Wed. Goals Wed. Goals Wed. Goals
Vlag van België Danny Boffin 31 4 2 0 1 0 10 1 44 5
Vlag van Nederland John Bosman 32 17 2 0 1 0 6 1 41 18
Vlag van België Bertrand Crasson 20 2 1 0 1 0 6 0 28 2
Vlag van België Jean-François De Sart 14 0 0 0 0 0 5 0 19 0
Vlag van België Filip De Wilde 23 0 2 0 1 0 6 0 32 0
Vlag van België Michel De Wolf 33 1 2 0 1 0 10 0 46 1
Vlag van België Benjamin Debusschere 2 0 0 0 0 0 0 0 2 0
Vlag van België Marc Degryse 28 5 2 0 1 1 9 4 40 10
Vlag van België Jean-Marie Houben 15 0 1 0 0 0 5 0 21 0
Vlag van Nederland Wim Kooiman 25 1 2 0 1 0 7 0 35 1
Vlag van Ghana Nii Lamptey 15 2 0 0 0 0 4 1 19 3
Vlag van België Peter Maes 12 0 0 0 0 0 4 0 16 0
Vlag van België Guy Marchoul 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Vlag van Zambia (1964-1996) Charly Musonda 7 0 1 0 1 0 1 0 10 0
Vlag van België Luc Nilis 27 16 2 3 1 1 9 6 39 26
Vlag van Brazilië (1968-1992) Luis Oliveira 31 10 2 1 1 1 10 1 44 13
Vlag van België Olivier Pypens 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Vlag van Nederland Graeme Rutjes 31 3 2 0 1 0 10 0 44 3
Vlag van België Serge Sironval 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Vlag van België Alain Van Baekel 11 0 1 0 1 0 5 0 18 0
Vlag van België Gert Verheyen 21 0 2 1 1 0 8 0 32 1
Vlag van België Bruno Versavel 17 3 0 0 0 0 3 0 20 3
Vlag van België Johan Walem 30 0 1 0 0 0 9 0 40 0

Afbeeldingen[bewerken]