RVU

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
RVU
Opgericht 1930
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Media
De publieke omroepen NPS, RVU en Teleac gaan verder onder de fusienaam NTR. De nieuwe omroep NTR, een samenstelling van de beginletters van de drie fusiepartners, werd op 1 juli 2010 gepresenteerd in Hilversum.

De RVU educatieve omroep was een van de omroepen zonder leden die deel uitmaakte van de Nederlandse Publieke Omroep. De omroep vormde samen met Teleac/NOT de Stichting Educatieve omroepcombinatie.

De RVU stond los van levensbeschouwing, ideologie, of religie, en wilde door middel van informatieve programma's, de bewustwording, het vermogen tot zelfstandig oordeelsvorming, het verder ontwikkelen van vaardigheden en de persoonlijke verantwoordelijkheid van de kijkers en luisteraars stimuleren.

Vanaf 1 september 2010 is de RVU met NPS en Teleac gefuseerd tot de NTR (NPS, Teleac, RVU).

Geschiedenis[bewerken]

De RVU was voortgekomen uit de Radio Volksuniversiteit die in 1930 werd opgericht door de Bond van Nederlandse Volksuniversiteiten. De Radio Volksuniversiteit was sinds 1932 in de lucht. Gedurende de crisisjaren speelde Ida van Dugteren van de Rotterdamse Volksuniversiteit een belangrijke rol bij de instandhouding van de RVU. Radio-uitzendingen van de RVU werden bij herhaling gecensureerd, en de RVU werd aangevallen door de NSB, die de organisatie tot bolsjewistische mantelorganisatie bestempelde. In maart 1941 werden alle Nederlandse radiostations door de Duitse bezetter opgeheven. Na de Tweede Wereldoorlog zond de RVU weer uit. In 1983 werd het eerste televisieprogramma uitgezonden en werd de naam RVU gewijzigd in RVU educatieve omroep.

Televisie[bewerken]

Overgenomen door de NTR[bewerken]

De programma's die na de fusie door de NTR werden of worden uitgezonden zijn:

Radio[bewerken]

Op de radio zond de RVU en zendt nu de NTR uit op Radio 1 en Radio 5 Nostalgia met "Pavlov" en "Familie Nederland", In Familie Nederland laat presentator Ben Kolster luisteraars hun herinneringen vertellen.

Zie ook[bewerken]