Rabobank Bestuurscentrum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rabobank Bestuurscentrum
Rabotoren
De toren vanaf de Croeselaan
De toren vanaf de Croeselaan
Algemene gegevens
Aannemer(s) Heijmans NV
J.P. van Eesteren
Architect(en) Kraaijvanger Architects
Ontwerp Begonnen in 2003
Constructie 2007-2011
Opening 17 juni 2011
Locatie Croeselaan 18 (Utrecht)
Eigenaar Rabobank
Personeel 3300
Technische gegevens
Hoogte 105 meter
Etages 27
Vloeroppervlak 56.000 m²
Het gebouw in aanbouw (juli 2008)
Het gebouw in aanbouw (juli 2008)
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Rabobank Bestuurscentrum of Rabotoren, ook wel de Verrekijker genoemd, is een kantoorgebouw in de stad Utrecht. De twee verbonden torens aan de Croeselaan vormen met 105 meter het hoogste kantoorgebouw van de stad en zijn in juni 2011 in gebruik genomen als het nieuwe hoofdkantoor van de Rabobank. Het ontwerp is van de hand van architect Rob Ligtvoet van het Rotterdamse bureau Kraaijvanger Urbis.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

De Rabobank was reeds sinds het begin van de jaren 1980 gevestigd aan de Utrechtse Croeselaan 18, vanaf de gebruikname van het toen nieuw aangebouwde complex. Door de voortdurende groei van het bedrijf en het aantal werknemers bleek dit pand op den duur te klein, waarna omstreeks 2005 werd besloten tot nieuwbouw.

Omdat de toren net buiten de oude binnenstad van Utrecht staat, hoefde er geen rekening worden gehouden met de Hoogbouwvisie van de gemeente voor het stationsgebied, dat stelt dat er niet hoger mag worden gebouwd dan 90 meter om aantasting van de door de Domtoren gedomineerde skyline te voorkomen. Met 105 meter is de Rabotoren echter nog steeds lager dan de 112 meter hoge dom.

Incidenten[bewerken | brontekst bewerken]

Het gebouw is meerdere malen aangetast door in grootte variërende brandjes. De eerste brand vond plaats in de nacht van 26 op 27 juni 2010 op de 25e en 26e etage van de toren, die op dat moment nog in aanbouw was. Daarbij vatte een gasfles vlam, die vervolgens ontplofte. Doordat er nog geen water of elektriciteit aanwezig was, verliep het bluswerk moeizaam; er moest geblust worden vanuit de onaangetaste noordtoren, en het water moest uit het nabijgelegen Merwedekanaal worden gehaald.[1] De schade was aanzienlijk en vertraagde de oplevering. De oorzaak van de brand is nooit opgehelderd. Enkele maanden later, op 18 oktober, vonden er twee kleine brandjes plaats op twee verschillende etages, de een anderhalf uur na de ander. Beide vuren waren snel onder controle, maar zowel de bouwvakkers als het reeds aanwezige personeel moesten het pand voor korte tijd verlaten.[2]

Op 18 februari 2011 trad de derde brand op, ditmaal in een technische ruimte op de tweede etage. Ook deze brand was, ondanks de forse rookontwikkeling snel onder controle.[3] Enkele dagen later werden deze en voorgaande branden via een verklaring op de links-activistische website Indymedia opgeëist door een Griekse organisatie die zich de "Conspiracy Cells of Fire" noemde. Er werd geclaimd dat de Rabobank zich inliet met de wapenindustrie, een fascistisch bedrijf was en indirect schuldig was aan de dood van duizenden mensen.[4]. De verklaring werd onderzocht door de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD), die kort daarop bekendmaakte dat de organisatie geen Nederlandse tak had en niet betrokken was bij de brandstichtingen.[5] Dat sommige branden aangestoken waren, werd als feit beschouwd. Wie er voor verantwoordelijk was is echter nooit opgehelderd.

Zie de categorie Rabobank Bestuurscentrum van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.