Radiotherapeut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Radiotherapeuten zijn medisch specialisten, gespecialiseerd in de behandeling door middel van ioniserende straling. Meestal betreft dit patiënten met kanker. Om die reden worden radiotherapeuten ook wel radiotherapeut-oncologen genoemd.

Vooropleiding en Opleiding[bewerken | bron bewerken]

Om radiotherapeut te worden moet eerst een universitaire opleiding geneeskunde (Universitair/WO) worden gedaan. Hierna kan een specialisatie volgen op de afdeling radiotherapie (ook wel bestralingsafdeling genoemd) in een opleidingsziekenhuis. Deze opleiding duurt in principe 5 jaar.

Het grootste gedeelte van de opleiding bestaat uit behandeling van eigen patiënten, onder supervisie van de opleidende radiotherapeuten van de afdeling.

Opleiding tot Medisch Specialist[bewerken | bron bewerken]

Een half jaar van de opleiding wordt meestal besteed aan het opdoen van algemene interne en chirurgische ervaring. De assistenten krijgen daarnaast uitgebreid de gelegenheid ervaring op te doen in de specialismen als gynaecologie, KNO, hematologie, en brachytherapie. Dit zijn ziektegebieden waar veel patiënten een multidisciplinaire behandeling van krijgen, zoals een combinatie van chirurgie, bestraling en chemotherapie.

Omdat wetenschappelijk onderzoek belangrijk is voor het vakgebied wordt dit gestimuleerd. In veel gevallen zal minimaal zes maanden van de opleiding worden besteed om hier fulltime aan te werken.

Na de registratie als medisch specialist zal de radiotherapeut zich in het algemeen toeleggen op een of meer aandachtsgebieden en zich op dit gebied ‘super’ – specialiseren.

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Opleidingsziekenhuizen[bewerken | bron bewerken]