Ragnar Sigurðsson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ragnar Sigurðsson
Ragnar in een oefeninterland tegen Oostenrijk, mei 2014
Ragnar in een oefeninterland tegen Oostenrijk, mei 2014
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 19 juni 1986
Geboorteplaats Reykjavik, Vlag van IJsland IJsland
Lengte 187 cm
Been rechts
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Rusland Roebin Kazan
Rugnummer 5
Contract tot 30 juni 2018 (bij Fulham FC)
Verhuurd tot 30 juni 2018
Jeugd
2002–2004 Vlag van IJsland Fylkir Reykjavik
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2004–2006
2006–2011
2011–2013
2014–2016
2016–
2017–
Vlag van IJsland Fylkir Reykjavík
Vlag van Zweden IFK Göteborg
Vlag van Denemarken FC Kopenhagen
Vlag van Rusland FK Koeban Krasnodar
Vlag van Engeland Fulham
Vlag van Rusland Roebin Kazan
38 0(2)
125 (12)
69 0(4)
59 0(2)
17 0(1)
0 0(0)
Interlands **
2007– Vlag van IJsland IJsland 69 0(3)

* Bijgewerkt op 5 augustus 2017
** Bijgewerkt op 5 augustus 2017
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ragnar Sigurðsson (Reykjavik, 19 juni 1986) is een IJslands voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt. Hij verruilde FK Koeban Krasnodar in 2016 voor Fulham FC. Sigurðsson debuteerde in 2007 in het IJslands voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken]

In 2006 nam Göteborg Ragnar Sigurðsson over van Fylkir. Op 26 april 2007 maakte hij zijn debuut in de Allsvenskan in de openingswedstrijd van het seizoen tegen Trelleborgs FF. Hij speelde in zijn eerste seizoen in Zweden alle wedstrijden van de competitie – Ragnar miste geen minuut speeltijd van zijn club. Samen met Djurgardens-verdediger Toni Kuivasto was hij de enige veldspeler die elke minuut op het veld stond.[1] Met Göteborg verloor Ragnar in de tweede seizoenshelft geen enkele wedstrijd; in oktober 2007 won hij zo voor het eerst een landskampioenschap.[2] In het volgende seizoen was hij wederom de vaste kracht van het elftal, met nu één gespeelde wedstrijd minder door interlandverplichtingen. In april 2008 maakte Ragnar zijn eerste doelpunt voor Göteborg in het duel tegen Örebro SK (4–1 winst). De club won niet de landstitel, maar wel de Supercupen (1–3 overwinning op Kalmar FF op 21 maart) en de Zweedse voetbalbeker. Kalmar werd in september 2008 in de bekerfinale verslagen door Göteborg na strafschoppen, met Ragnar als derde trefzekere strafschoppennemer.[3] Ook in de seizoenen 2009 en 2010 was Ragnar een van de spelers met de meeste speeltijd in de Zweedse competitie. Gedurende de jaargang 2011 nam de Deense club FC Kopenhagen Ragnar over voor een bedrag van ruim vijf miljoen kronen. Hij tekende een contract voor vier seizoenen.[4][5] Zijn debuut voor Kopenhagen maakte Ragnar op 27 juli 2011 in een voorronde voor de UEFA Champions League 2011/12 tegen Shamrock Rovers (1–0 winst). Drie dagen later maakte hij zijn debuut in de Superligaen in de met 2–0 gewonnen thuiswedstrijd tegen latere kampioen FC Nordsjælland. Zijn eerste wedstrijd in een internationaal clubtoernooi volgde in september, toen Ragnar meespeelde in de groepswedstrijd van de Europa League tegen Vorskla Poltava. In het seizoen 2011/12 stond hij de volledige groepsfase op het veld, waarin FC Kopenhagen zich niet wist te kwalificeren voor de volgende ronde van het toernooi. In de Superligaen stond de club vrijwel het hele seizoen op de eerste plaats, totdat in de voorlaatste wedstrijd van het seizoen met 1–0 van FC Midtjylland werd verloren. De afsluitende wedstrijd werd Ragnar vervolgens niet meer opgesteld.[6] In het volgende seizoen, waarin hij in 41 wedstrijden driemaal trefzeker was, werd Kopenhagen wel kampioen. De club kwalificeerde zich zo voor de UEFA Champions League 2013/14: op 17 september 2013 kwam Ragnar voor het eerst in actie op het hoogste clubniveau van Europa. Het duel tegen Juventus FC eindigde in een 1–1 gelijkspel, met in de vijftiende minuut Nicolai Jørgensen als maker van het eerste doelpunt op aangeven van Ragnar.[7] Op 10 december speelde hij zijn laatste wedstrijd voor Kopenhagen – het laatste groepsduel in de Champions League tegen Real Madrid ging met 0–2 verloren. Een maand later tekende Ragnar een contract voor tweeënhalf jaar bij Koeban Krasnodar met een optie voor een extra seizoen.[8] Op 12 april 2014 maakte hij zijn debuut in de Premjer-Liga tegen FK Zenit Sint-Petersburg (4–1 nederlaag), in de centrale verdediging gepositioneerd naast aanvoerder Andreas Granqvist. Op 8 mei 2014 stond Ragnar met Krasnodar in de bekerfinale. Na strafschoppen werd verloren van FK Rostov; Ragnar zelf was een van de strafschoppennemers die miste.[9] In het seizoen 2014/15 was hij basisspeler bij Krasnodar, met speeltijd in 39 wedstrijden.

Clubstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2002 Fylkir Reykjavík Vlag van IJsland Úrvalsdeild 0 0 1 0 1 0
2003 0 0 2 0 2 0
2004 3 0 3 0 1 0 7 0
2005 17 1 11 0 28 1
2006 18 1 5 0 23 1
Club totaal 38 2 22 0 1 0 61 2
2007 IFK Göteborg Vlag van Zweden Allsvenskan 26 0 0 0 26 0
2008 29 4 0 0 3 0 32 4
2009 29 4 4 1 2 0 35 5
2010 28 1 3 0 2 0 33 1
2011 13 3 2 0 15 3
Club totaal 125 12 9 1 7 0 141 13
2011/12 FC Kopenhagen Vlag van Denemarken Superligaen 24 1 4 0 9 0 37 1
2012/13 31 3 0 0 10 0 41 3
2013/14 14 0 1 0 9 0 24 0
Club totaal 69 4 5 0 28 0 102 4
2013/14 FK Krasnodar Vlag van Rusland Premjer-Liga 6 0 3 0 9 0
2014/15 26 1 2 0 11 0 39 1
2015/16 22 1 2 1 9 1 33 3
Club totaal 54 2 7 1 20 1 81 4
Carrière totaal 286 20 43 2 56 1 385 23

Bijgewerkt op 12 mei 2016.[2]

Interlandcarrière[bewerken]

Ragnar maakte op 22 augustus 2007 zijn debuut in het IJslands voetbalelftal in een vriendschappelijke interland tegen Canada (1–1). Het duel, die werd gespeeld in het Laugardalsvöllur, eindigde in een 1–1 gelijkspel; Ragnar speelde de volledige wedstrijd.[10] In 2012 en 2013 speelde hij mee in alle kwalificatiewedstrijden voor het wereldkampioenschap voetbal 2014, waaronder ook de van Kroatië verloren play-off. In het kwalificatietoernooi voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 is hij ook een basisspeler. Op 16 november 2014 maakte Ragnar zijn eerste interlanddoelpunt in de kwalificatiewedstrijd tegen Tsjechië. Na negen minuten opende hij de score, maar het Tsjechisch elftal boog binnen een uur met twee doelpunten de achterstand om en won.[11] Op 9 mei 2016 maakte bondscoach Lars Lagerbäck bekend Ragnar mee te nemen naar het Europees kampioenschap in juni 2016. Hij is een van de meer ervaren spelers in de selectie.[12][13] In de achtste finale tegen Engeland maakte Sigurðsson in de zesde minuut de gelijkmaker, nadat Wayne Rooney met een strafschop Engeland twee minuten eerder op voorsprong had gezet. IJsland won de achtste finale met 1–2 na de winnende treffer van Kolbeinn Sigþórsson. Het land werd in de kwartfinale uitgeschakeld door gastland Frankrijk, dat met 5–2 won.

Overzicht als interlandspeler[bewerken]

Bijgewerkt op 3 juli 2016.[14]

Erelijst[bewerken]

Vlag van Zweden IFK Göteborg
2007
2008
2008
Vlag van Denemarken FC Kopenhagen
2012/13

Zie ook[bewerken]