Ray Wilkins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ray Wilkins
Ray Wilkins 18-10-2008 1.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Raymond Colin Wilkins
Bijnaam Butch
Geboortedatum 14 september 1956
Geboorteplaats Hillingdon, Groot-Brittannië
Lengte 173 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1997
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1973–1979
1979–1984
1984–1987
1987
1987–1989
1989–1994
1994
1994–1996
1996
1996–1997
1997
1997
Chelsea
Manchester United
AC Milan
Paris Saint-Germain
Glasgow Rangers
Queens Park Rangers
Crystal Palace
Queens Park Rangers
Wycombe Wanderers
Hibernian
Millwall
Leyton Orient
179 (30)
160 (7)
73 (2)
13 (0)
70 (2)
155 (8)
1 (0)
21 (0)
1 (0)
16 (0)
3 (0)
3 (0)
Interlands
1976–1986 Vlag van Engeland Engeland 84 (3)
Getrainde clubs
1994–1996
1997–1998
2000
2004–2005
2009
2009–2010
2013–2014
2014–2015
2015–
Queens Park Rangers
Fulham
Chelsea (interim)
Millwall (co-trainer)
Chelsea (interim)
Chelsea (assistent)
Fulham FC (assistent)
Jordanië
Aston Villa (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Raymond ("Ray") Colin Wilkins (Hillingdon, 14 september 1956) is een voormalig betaald voetballer uit Engeland, die speelde als middenvelder gedurende zijn carrière. Hij speelde clubvoetbal in onder meer Engeland, Schotland, Frankrijk en Italië. Na zijn actieve loopbaan stapte hij het trainersvak in. Wilkins fungeerde tweemaal als interim-coach bij Chelsea, de club waar hij zijn profcarrière begon in 1973. Van september 2014 tot februari 2015 was Wilkins bondscoach van Jordanië en nam hij met het land deel aan het Aziatisch kampioenschap voetbal 2015, waar het werd uitgeschakeld in de groepsfase. In juni 2015 werd Wilkins aangesteld als assistent-trainer bij Aston Villa.

Interlandcarrière[bewerken]

Wilkins speelde 84 keer voor de nationale ploeg van Engeland, en scoorde drie keer in de periode 1976-1986. Hij maakte zijn debuut op 28 mei 1976 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Italië (3-2), tijdens een drielandentoernooi in de Verenigde Staten. Ook doelman Joe Corrigan van Manchester City maakte in dat duel zijn debuut. Wilkins nam met Engeland deel aan het EK voetbal 1980 en aan twee WK-eindronden: in 1982 en 1986. Hij droeg tien keer de aanvoerdersband namens Engeland.

Interlanddoelpunten
# Datum Locatie Wedstrijd Goal(s) Score Uitslag Wedstrijd
1 13 juni 1979 Wenen Vlag van Oostenrijk OostenrijkEngeland Vlag van Engeland Goal 64' 3 – 3 4 – 3 Oefenduel
2 12 juni 1980 Turijn Vlag van België BelgiëEngeland Vlag van Engeland Goal 26' 0 – 1 1 – 1 EK-eindronde
3 23 februari 1982 Londen Vlag van Engeland EngelandNoord-Ierland Vlag van Noord-Ierland Goal 85' 3 – 0 4 – 0 Home Championship

Erelijst[bewerken]

Vlag van Engeland Manchester United

1983
1983

Vlag van Schotland Glasgow Rangers

1989
1988

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties