Raymond Steegmans
| Raymond Steegmans | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Raymond Steegmans in 2023 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 15 mei 1945 | |||
| Geboorteplaats | .svg){kind=small} Hasselt | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline(s) | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| ||||
Raymond Steegmans (Hasselt, 15 mei 1945) is een Belgische voormalig profwielrenner, actief van 1960 tot 1975. Zijn grootste successen boekte Steegmans in de Ronde van Spanje van 1969.
Steegmans had na zijn actieve wielerloopbaan jarenlang een wielerzaak in Tongeren.[1][2][3]
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Jeugd en amateurperiode
[bewerken | brontekst bewerken]Raymond Steegmans begon zijn wielerloopbaan als amateur en boekte enkele overwinningen in regionale wedstrijden. In 1965 behaalde hij enkele zeges, waaronder ritwinst in de Ronde van Limburg. Het daaropvolgende jaar eindigde hij als derde op het Belgisch kampioenschap voor liefhebbers in Zolder.[1][4]
Profwielrenner
[bewerken | brontekst bewerken]Beginjaren (1966-1967)
[bewerken | brontekst bewerken]In het najaar van 1966 tekende hij zijn eerste professionele contract bij Goldor-Main d'Or. Datzelfde jaar kreeg hij, na een overwinning in het criterium in Kemzeke, een aanbod via Vin Denson om bij de Franse BIC-ploeg. Bij Bic werd hij ploegmaat van Jacques Anquetil, Jean Stablinski, Arie den Hartog, Rolf Wolfshohl en Lucien Aimar onder leiding van ploegleiders Raphaël Geminiani en Raymond Louviot.
Raymond behaalde een aantal ereplaatsen, waaronder een derde plek in een etappe van Parijs–Nice in 1967. De samenwerking duurde echter slechts één seizoen vanwege taalbarrières, communicatieproblemen en tactische meningsverschillen waardoor hij na één seizoen terugkeerde naar Goldor in 1968.
Terugkeer naar België (1968-1969)
[bewerken | brontekst bewerken]Bij Goldor (Goldor-Gerka (1968) en Goldor-Hertekamp-Gerka (1969)) werd hij begeleid door ploegleider Florent Van Vaerenbergh.[1][3]
Ronde van Spanje 1969
[bewerken | brontekst bewerken]In het voorjaar van 1969 behaalde Raymond Steegmans zijn sportieve hoogtepunt. Tijdens de Ronde van Spanje won hij twee etappes en stond meerdere dagen aan het hoofd van het algemeen, tussensprint-, punten- en combinatieklassement.
Algemeen klassement
[bewerken | brontekst bewerken]Steegmans won op 28 april de vijfde etappe van Madrid naar Alcázar de San Juan na een sprint met een kogroepje van 16 man. De Fransman Serge Bolley, de Nederlander Rini Wagtmans en de Brit Michael Wright eindigden die dag repectievelijk 2e, 3e en 4e. Hij zou de gele trui vasthouden tot en met de 8ste etappe, wanneer deze naar Ramón Sáez Marzo gaat.
Na zijn overwinning in de veertiende etappe van Barbastro naar Zaragoza nam hij de leidersplek in het puntenklassement over van Michael Wright. Hij won op 7 mei de sprint in een kopgroep van ruim 30 renners nipt voor Nederlander Harm Ottenbros, de Spanjaard Ramón Sáez Marzo en de Brit Michael Wright.
Tussensprintklassement
[bewerken | brontekst bewerken]Na de tweede etappe (Badajoz-Caceres) behaalde Steegmans de eerste plaats in het tussensprintklassement met 6 punten. Deze positie zou hij vasthouden tot en met 13de etappe (Moià-Barbastro) waar hij na afloop de eerste plaats in het klassement zou delen met José Antonio Momeñe. Beide eindigden op 6 mei 1969 met 17 punten. De daaropvolgende dag behaalde Momeñe meer punten en verloor Steegmans zijn leiderspositie.
Punten- en combinatieklassement
[bewerken | brontekst bewerken]Het punten- en combinatieklassement leidde hij na zijn ritzege in de 5de etappe (Madrid-Alcázar de San Juan) tot en met de slotetappe (Llodio-Bilbao). In Alcázar de San Juan werd hij ook leider van het tussensprintklassement. Een positie die hij zou vasthouden.[1][5][6]
Latere carrière (1970-1975)
[bewerken | brontekst bewerken]Raymond hing in 1975 zijn fiets aan de haak. De laatste jaren van zijn carrière (1969-1975) nam hij voornamelijk de rol van knecht op. Dit neem niet weg dat hij wel nog enkele overwinningen behaalde zoals tijdens het cirterium in Lommel (1971), Grote 1-Meiprijs (1972) en ritwinst in de Tour de la Nouvelle-France (1972).
Tussen 1973 en 1975 maakte hij deel uit van het IJsboerke-team onder leiding van Rik Van Looy. Daar diende hij voornamelijk als knecht voor sprinters als Roger Swerts en Rik Van Linden.[1][7][2]
Raymond Steegmans beëindigde zijn carrière in 1975, waarna hij een fietsenzaak in Tongeren opende onder de naam: “Rijwielen Steegmans”.
Privéleven
[bewerken | brontekst bewerken]Raymond Steegmans groeide op in een bakkersfamilie. Hij omschrijft zichzelf als een gelovig man. Voor de start van de Ronde van Sardinië (1970) werd hij, samen met het voltallige peloton, ontvangen door paus Paulus VI. Een ontmoeting die een indruk op hem gemaakt heeft.[8][9]
In 1971 was hij aanwezig bij de kermiskoers in Retie waar Jean-Pierre Monseré overleed na een aanrijding , een gebeurtenis die hem diep raakte.[1]
Belangrijkste resultaten
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- 1 2 3 4 5 6 De Koninck, Jordi, “Ik was de lieveling van het Spaanse publiek”: Raymond Steegmans over z’n gouden Vuelta van 1969. www.serviceKOERS.be. KOERS. Museum van de Wielersport (Stad Roeselare) (2 augustus 2024). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- 1 2 Historisch overzicht Raymond Steegmans. CyclingRanking.com. CyclingRanking. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- 1 2 (en) Raymond Steegmans. www.procyclingstats.com. ProCyclingStats. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Raymond Steegmans. www.sportuitslagen.org. Info Média Conseil. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Pautrat, Daniel, "Ronde van Spanje: Raymond Steegmans ritwinnaar en leider", Het Volk, 29 april 1969. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Pautrat, Daniel, "Ronde van Spanje: Raymond Steegmans wint en herovert groene trui. Roger Pingeon steeds leider", Het Volk, 29 april 1969. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Tour de la Nouvelle Frankrijk 1972 | Algemeen klassement. www.cyclingranking.com. CyclingRanking. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ (it) DISCORSO DEL SANTO PADRE PAOLO VI AI PARTECIPANTI AL «GIRO CICLISTICO» DELLA SARDEGNA (22 februari 1970). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Cornand, Jan, "Vijftien Belgen, waaronder Eddy Merckx, in Ronde van Sardinië", Het Volk, 21 februari 1970, pp. 25.
· 
· 