Rebecca Peterson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rebecca Peterson
Wimbledon 2016
Wimbledon 2016
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweedse
Geboorteplaats Stockholm, Zweden
Geboortedatum 6 augustus 1995
Woonplaats Stockholm, Zweden
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 1.038.829 US dollar
Coach Mart Peterson, Bosse Eriksson
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 234–129
Titels 0 WTA, 10 ITF
Hoogste positie 53e (8 oktober 2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 82–61
Titels 1 WTA, 6 ITF
Hoogste positie 95e (30 november 2015)
Laatst bijgewerkt op: 11 maart 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Rebecca Peterson (Stockholm, 6 augustus 1995) is een tennisspeelster uit Zweden. Peterson begon met tennis toen zij vijf jaar oud was.[1] Haar favoriete ondergrond is gravel. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand.

Loopbaan[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Peterson debuteerde in 2010 op het ITF-toernooi van haar geboorteplaats Stockholm (Zweden). Zij stond in 2013 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Båstad (Zweden) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Slowaakse Zuzana Luknárová te verslaan. Tot op heden(maart 2018) won zij tien ITF-titels, de meest recente in 2017 in Padua (Italië).

In 2012 speelde Peterson voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, via een wildcard op het toernooi van Båstad. In 2017 slaagde zij er voor het eerst in om zich te kwalificeren voor een grandslamtoernooi, op het US Open. Haar beste resultaat op de WTA-toernooien is het bereiken van de halve finale op het toernooi van Acapulco 2018

Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 53e plaats, die zij bereikte in oktober 2018.

Dubbelspel[bewerken]

Peterson debuteerde in 2009 op het ITF-toernooi van haar geboorteplaats Stockholm (Zweden) samen met landgenote Caroline Kållberg. Zij stond in 2013 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Sharm-el-Sheikh (Egypte), samen met landgenote Malin Ulvefeldt – hier veroverde zij haar eerste titel, door het duo Alina Michejeva en Jillian O'Neill te verslaan. Tot op heden(maart 2018) won zij zes ITF-titels, de meest recente in 2015 in Scottsdale (VS).

In 2012 speelde Peterson voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, via een wildcard op het toernooi van Båstad, samen met landgenote Beatrice Cedermark. Zij stond in 2015 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Rio de Janeiro, samen met de Belgische Ysaline Bonaventure – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel Irina-Camelia Begu en María Irigoyen te verslaan.

Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 95e plaats, die zij bereikte in november 2015.

Tennis in teamverband[bewerken]

In de periode 2014–2018 maakte Peterson deel uit van het Zweedse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 6–8.

US Open 2017

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2011 1209
2013 440 707
2014 185 210
2015 138 105
2016 137 196
2017 196 368

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open
Roland Garros 2R
Wimbledon 2R
US Open 1R 3R
Premier Mandatory
Indian Wells
Miami 2R 1R
Madrid
Peking
Premier Five
Dubai/Doha
Rome
Montreal/Toronto
Cincinnati 2R
Tokio/Wuhan 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 185 138 137 196

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

geen

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2015-02-21 Vlag van Brazilië WTA Rio de Janeiro gravel Vlag van België Ysaline Bonaventure Vlag van Roemenië Irina-Camelia Begu
Vlag van Argentinië María Irigoyen
3-0, opg. details
verloren finales
1. 2018-01-27 Vlag van Verenigde Staten WTA Newport Beach hardcourt Vlag van Verenigde Staten Jamie Loeb Vlag van Japan Misaki Doi
Vlag van Zwitserland Jil Teichmann
6-7, 6-1, [8-10] details

Externe links[bewerken]