Rebecca Peterson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rebecca Peterson
Wimbledon 2016
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweden
Geboorteplaats Stockholm, Zweden
Geboortedatum 6 augustus 1995
Woonplaats Stockholm, Zweden
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 2.433.013 US dollar
Coach Mart Peterson, Bosse Eriksson
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 303–181
Titels 2 WTA, 12 ITF
Hoogste positie 43e (21 oktober 2019)
Olympische Spelen 2e ronde (2020)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2019, 2022)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2018, 2019, 2021)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2018)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3e ronde (2018)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 92–75
Titels 2 WTA, 6 ITF
Hoogste positie 95e (30 november 2015)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (2022)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2019)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2019)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 2e ronde (2021)
Laatst bijgewerkt op: 11 juli 2022
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Rebecca Peterson (Stockholm, 6 augustus 1995) is een tennisspeelster uit Zweden. Peterson begon met tennis toen zij vijf jaar oud was.[1] Haar favoriete ondergrond is gravel. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Peterson debuteerde in 2010 op het ITF-toernooi van haar geboorteplaats Stockholm (Zweden). Zij stond in 2013 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Båstad (Zweden) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Slowaakse Zuzana Luknárová te verslaan. Tot op heden(juli 2022) won zij twaalf ITF-titels, de meest recente in 2021 in Rancho Santa Fe (VS).

In 2012 speelde Peterson voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, via een wildcard op het toernooi van Båstad. In 2017 slaagde zij er voor het eerst in om zich te kwalificeren voor een grandslamtoernooi, op het US Open. Zij bereikte de halve finale op het toernooi van Acapulco 2018. Zij stond in 2019 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Nanchang – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Kazachse Jelena Rybakina te verslaan. Tot op heden(juli 2022) won zij twee WTA-titels, de andere in Tianjin.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de derde ronde, op het US Open 2018. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 43e plaats, die zij bereikte in oktober 2019.

Dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

Peterson debuteerde in 2009 op het ITF-toernooi van haar geboorteplaats Stockholm (Zweden) samen met landgenote Caroline Kållberg. Zij stond in 2013 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Sharm-el-Sheikh (Egypte), samen met landgenote Malin Ulvefeldt – hier veroverde zij haar eerste titel, door het duo Alina Michejeva en Jillian O'Neill te verslaan. Tot op heden(juli 2022) won zij zes ITF-titels, de meest recente in 2015 in Scottsdale (VS).

In 2012 speelde Peterson voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, via een wildcard op het toernooi van Båstad, samen met landgenote Beatrice Cedermark. Zij stond in 2015 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Rio de Janeiro, samen met de Belgische Ysaline Bonaventure – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel Irina-Camelia Begu en María Irigoyen te verslaan. Tot op heden(juli 2022) won zij twee WTA-titels, de andere in 2022 in Båstad, samen met de Japanse Misaki Doi.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de kwartfinale, op het Australian Open 2022 samen met Russin Anastasija Potapova. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 95e plaats, die zij bereikte in november 2015.

Tennis in teamverband[bewerken | brontekst bewerken]

In de periode 2014–2019 maakte Peterson deel uit van het Zweedse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 9–10.

US Open 2017

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken | brontekst bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2011 1209
2013 440 707
2014 185 210
2015 138 105
2016 137 196
2017 196 368
2018 55 308
2019 43 261
2020 55 292
2021 86 393

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
g.t. geen toernooi gehouden
l.c. lagere categorie
niet deelgenomen
G uitgeschakeld in de groepsfase
1R uitgeschakeld in de eerste ronde
2R uitgeschakeld in de tweede ronde
3R uitgeschakeld in de derde ronde
4R uitgeschakeld in de vierde ronde
KF uitgeschakeld in de kwartfinale
HF uitgeschakeld in de halve finale
F de finale verloren
W het toernooi gewonnen
w-v winst/verlies-balans

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2017 2018 2019 2020 2021 2022
Vlag van Australië Australian Open 2R 1R 1R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 2R 1R 2R
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 1R g.t. 1R 1R
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R 3R 2R 1R 1R

Vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2018 2019 2020 2021 2022
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 1R 1R
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R g.t.
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R 1R 2R

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Legenda
Grandslamtoernooi
Olympische Spelen
Year-End Championships
Premier Mandatory
Premier Five / WTA 1000
Premier / WTA 500
International / WTA 250
Challenger / WTA 125

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2019-09-15 Vlag van China WTA Nanchang hardcourt Vlag van Kazachstan Jelena Rybakina 6-2, 6-0 details
2. 2019-10-13 Vlag van China WTA Tianjin hardcourt Vlag van het Verenigd Koninkrijk Heather Watson 6-4, 6-4 details
verloren finales
geen

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2015-02-21 Vlag van Brazilië WTA Rio de Janeiro gravel Vlag van België Ysaline Bonaventure Vlag van Roemenië Irina-Camelia Begu
Vlag van Argentinië María Irigoyen
3-0, opg. details
2. 2022-07-08 Vlag van Zweden WTA Båstad gravel Vlag van Japan Misaki Doi Vlag van Roemenië Mihaela Buzărnescu
Witte vlag Irina Chromatsjova
walk-over details
verloren finales
1. 2018-01-27 Vlag van de Verenigde Staten WTA Newport Beach hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Jamie Loeb Vlag van Japan Misaki Doi
Vlag van Zwitserland Jil Teichmann
6-7, 6-1, [8-10] details

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Rebecca Peterson.