Referentie (sollicitatie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een referentie is met betrekking tot een sollicitatie- of selectieprocedure het noemen van een contact(persoon) bij een eerdere werkgever of onderwijsinstelling van een sollicitant. Het is de bedoeling dat de toekomstige werkgever op deze wijze navraag kan doen bij deze personen over het functioneren van deze sollicitant.

Referenties kunnen op een curriculum vitae of op verzoek worden gegeven. Sommige werkgevers nemen zelfs slechts sollicitaties met referenties in behandeling. Aan de andere kant is een referentie met toestemming van de gerefereerde een steun in de rug voor de sollicitant. Een getuigschrift kan eveneens een referentie bevatten.

Een toekomstige werkgever kan indien hij dit wil contact opnemen met de gerefereerde. Zowel het functioneren van de sollicitant als diens functie kunnen aan bod komen. Zo krijgt men een beeld van het functioneren van de sollicitant op de werkvloer en kan men tevens controleren of de beschrijving van de functie in het c.v. of de sollicitatiebrief wel klopt. In dit gesprek kunnen de volgende zaken aan bod komen (uiteraard sterk afhankelijk van de werkgever en de functie):

  • Wat was de functie die X precies vervulde?
  • Gaf hij of zij leiding? Zo ja, aan hoeveel mensen?
  • Was X een harde werker? Werkte X vaak over?
  • Sloot X zich op in kantoor of kwam kwam X vaak op de afdeling voor een praatje?
  • Wat waren de ervaringen van X' ondergeschikten met X' manier van leidinggeven?
  • Hoe presteerde X onder (tijds)druk? Haalde X alle deadlines?
  • Nam X vaak initiatief op bijvoorbeeld vergaderingen? Had hij of zij vaak goede nieuwe ideeën?
  • Wat is uw algemene indruk over het functioneren van X?
  • Wat waren de goede kanten van X?

Een riskante strategie is het opgeven van referenties zonder dat de gerefereerde dit weet, tenzij de sollicitant zeker weet dat deze het niet erg zal vinden. De reden om zoiets te doen ligt meestal in het feit dat de toekomstige werkgever referenties verlangt en de sollicitant erop gokt dat de werkgever ze niet na zal bellen. Dit kan zijn oorzaak hebben in een onaangenaam verlopen ontslag. Dit kan een zaak zijn die de werknemer in verlegenheid kan brengen, zoals disfunctioneren, wangedrag, diefstal op het werk. Aan de andere kant kan het ook een reden zijn die de werkgever in verlegenheid kan brengen, zoals een nare sfeer, seksuele intimidatie van leidinggevenden, pesten op het werk, etc. Ten slotte is het mogelijk dat een sollicitant een functie op het c.v. sterk heeft overdreven of in sommige gevallen zelfs volledig verzonnen. Hoe het ook zij, wanneer de toekomstige werkgever de voormalige werkgever zal bellen waarbij onwaarheden of onaangenaamheden boven water komen, zal dat een negatieve invloed op de sollicitatie hebben.

Uiteraard dient de kanttekening gemaakt te worden dat ook het verhaal van de gerefereerde niet altijd betrouwbaar hoeft te zijn. De gerefereerde kan bijvoorbeeld een Human Resources functionaris zijn in een groot bedrijf dat de sollicitant niet of nauwelijks kent, en slechts een algemeen verhaal zal vertellen. Ook kan de voormalig werkgever er belang bij hebben dat de sollicitant wordt aangenomen (dan zal hij bijvoorbeeld zelf zijn baan opzeggen en een dure ontslagprocedure uitsparen) en dus een overdreven positief verhaal vertellen. Ook kan hij er belang bij hebben dat de sollicitant wordt afgewezen (bijvoorbeeld als de toekomstige werkgever een concurrent is en de sollicitant uitzonderlijk waardevol is of was). In dat geval zal de voormalig werkgever zich overdreven negatief uitlaten.

Uiteraard is de sollicitatie en de beslissing iemand al dan niet aan te nemen een beslissing van de toekomstige werkgever. Die kan en zal dan ook besluiten feedback van de gerefereerde mee te nemen dan wel naast zich neer te leggen.