Refractiechirurgie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Refractiechirurgie is een ambulante medische behandeling om het gezichtsvermogen van brildragers te verbeteren door het hoornvlies met een computergestuurde laserstraal dunner te maken. Hierbij verandert de kromming van het hoornvlies en daardoor ook de lichtbreking en de lenswerking van het oog. Ooglaseren is een populaire benaming voor deze behandeling.

Bij oogafwijkingen van +6 tot -6 dioptrie kan veelal een verbetering tot +/- 1 dioptrie of zelfs tot 0 dioptrie worden bereikt. Bij grotere oogafwijkingen kan niet tot 0 worden gecorrigeerd omdat het hoornvlies dan te dun wordt.

De meest uitgevoerde behandeling is de behandeling waarbij als voorbereiding op de eigenlijke operatie eerst met behulp van een laser het hoornvliesepitheel wordt los gemaakt. Nadat het huidflapje opzij wordt geklapt, volgt de eigenlijke behandeling waarna de huidflap weer wordt teruggeklapt. Deze groeit gewoonlijk vanzelf weer vast. Gewoonlijk zijn de resultaten van de behandeling na enige weken stabiel.

Refractiechirurgie wordt uitgevoerd in gespecialiseerde oogklinieken of ziekenhuizen.

Refractiechirurgie is in gebruik gekomen in de jaren tachtig en sindsdien zijn de technische details meermaals veranderd. Tegenwoordig is de kans op complicaties tijdens en kort na de behandeling met 0,5 tot 1% gering.

Mechanisme[bewerken | brontekst bewerken]

Het oog is min of meer bolvormig doordat het een vloeistof onder druk bevat in een elastisch membraan. Aan de voorkant van het oog bevindt zich het hoornvlies. Wanneer de dikte hiervan veranderd wordt, bijvoorbeeld bij refractiechirurgie, maar ook bij de oude techniek van de keratotomie, zal het oog door de druk van binnen uit van vorm veranderen.

De belangrijkste lichtbrekende functie van het oog, namelijk de kromming van het hoornvlies, wordt zodoende beïnvloed. De ooglens zelf heeft vooral de taak te accommoderen, dat wil zeggen kleine aanpassingen in de lichtbreking te veroorzaken om het oog op een bepaalde afstand te focussen.

Lasertechniek[bewerken | brontekst bewerken]

De gebruikte laser straalt met ultraviolet licht. Dit wordt al in de bovenste laag van het hoornvlies volledig geabsorbeerd en veroorzaakt zoveel warmte, dat het hoornvlies ter plekke verdampt. De korte duur van de lichtimpuls maakt het mogelijk de hoeveelheid verwijderd weefsel precies te controleren.

PRK /LASEK / Epi-LASIK[bewerken | brontekst bewerken]

Deze lasertherapieën kunnen worden toegepast bij bijziendheid, verziendheid en cilindrische afwijkingen bij personen in de leeftijd van 18-45 jaar. De therapie is vooral geschikt voor sterktes tussen de +3,00 dpt en -8,00 dpt en cilindrische afwijkingen tot 6,00 dpt [1].

LASIK[bewerken | brontekst bewerken]

LASIK (laser-'in situ'-keratomileusis) wordt toegepast bij bijziendheid, verziendheid en cilindrische afwijkingen, bij personen in de leeftijd van 18-40 jaar met een sferische afwijking tussen de +4,00 dpt en -8,00 dpt met een cilinderafwijking tot 5,00 dpt [2].

RELEX SMILE[bewerken | brontekst bewerken]

Deze lasertechniek kan worden toegepast voor myopie en astigmatisme. Bij Relex SMILE is de insnede in het hoornvlies kleiner dan bij LASIK en PRK[3]. Hierdoor blijft het hoornvlies in theorie sterker[4], en is in studies aangetoond dat er minder droogte ontstaat[5].

Risico's[bewerken | brontekst bewerken]

  • Het zien van contrasten kan na een ingreep aan het hoornvlies verminderd zijn. De patiënt ziet lichtkransen rondom heldere lichtbronnen zoals bijvoorbeeld autolichten in het donker.
  • Het gevoel van "droge ogen", keratoconjunctivitis sicca, kan tot enkele maanden na de operatie aanhouden.
  • De epitheelflap groeit niet goed terug: met de moderne technieken is dit risico kleiner geworden, maar niet verdwenen.
  • Het overgebleven hoornvlies is niet meer sterk genoeg en buigt te sterk naar buiten. Dit treedt vooral op als men probeert te grote oogafwijkingen naar nul te corrigeren.
  • Infecties

Andere en aanvullende technieken[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de keratomie (soms "krasjes" genoemd) worden in het hoornvlies kleine sneetjes aangebracht om de kromming te veranderen. Deze techniek geldt als verouderd en werd eind jaren 90 begin 2000 volledig vervangen door laserbehandelingen en kunstlenzen.

In de voorste oogkamer, voor de eigen ooglens, kan een lensje geïmplanteerd worden als de ruimte het bij de individuele patiënt toelaat. Als er toch al sprake is van beginnende cataract, kan de eigen ooglens compleet vervangen worden door een kunstlens met een aangepaste dioptriecorrectie. Oogaccommodatie (scherpstellen) is dan echter niet meer mogelijk, zodat een leesbril, bifocale bril of multifocale bril nodig is.

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Ooglaseren hoornvlies , PRK, LASEK ooglaser-behandeling, operatie ogen > Oogartsen.nl. www.oogartsen.nl. Geraadpleegd op 19 april 2020.
  2. Ooglaseren: LASIK ooglaserbehandeling hoornvlies, SMILE ReLEx ogen, zien zonder bril. www.oogartsen.nl. Geraadpleegd op 19 april 2020.
  3. (nl) Renier, Steven, bij Relex SMILE werkt de laser diep in het hoornvlies, en laat de meest oppervlakkige vezels van het hoornvlies met rust. Oogkliniek Brugge (1 4 2020). Geraadpleegd op 10 5 2020.
  4. (en) Reinstein, Dan, This mathematical model predicts that the postoperative TTS is considerably higher after SMILE than both PRK and LASIK. Journal of Refractive Surgery (29 juli 2013). Geraadpleegd op 10 5 2020.
  5. (en) Recchioni, A, There was an increased impact on DED symptoms after FS-LASIK compared with SMILE. Cornea (24 maart 2020). Geraadpleegd op 10 5 2020.