Regenboogrussula

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Regenboogrussula
Regenboogrussula
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Basidiomycota
Klasse:Agaricomycetes
Orde:Russulales
Familie:Russulaceae
Geslacht:Russula
Soort
Russula cyanoxantha
(Schaeff.) Fr. (1863)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Regenboogrussula op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De regenboogrussula (Russula cyanoxantha) is een paddenstoel uit de familie Russulaceae. De soort groeit in symbiose met eiken en komt voor in loofbossen. Vooral in de herfst en soms ook al in de zomer is de soort te spotten.

De paddenstoel heeft een broze structuur doordat deze is opgebouwd uit draadvormige hyfen en groepjes ronde cellen.

Eigenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Hoed[bewerken | brontekst bewerken]

De hoed is 5-15 cm breed en heeft grijze, violette en lila tinten, alhoewel de hoed dikwijls ook groene tinten bevat. Naarmate het vruchtlichaam veroudert, verbleekt de hoed, waarbij okerkleurige vlekken ontstaan. De hoedrand is vaak paars gekleurd. Radiale vezels lopen van het midden naar de rand. Het oppervlak is kaal, langdurig vettig en glanzend bij vochtig weer. Bij oudere exemplaren is de rand scherp en gegroefd. De hoedhuid is tot een derde afneembaar.

Lamellen[bewerken | brontekst bewerken]

De lamellen zijn wit, die in tegenstelling tot veel andere Russula's niet verbrokkelen. Ze staan dicht op elkaar en zijn relatief dun. Ze zijn vaak gevorkt en hebben verschillende lengtes. Ze zijn breed aan de stengel of iets aflopend.

Steel[bewerken | brontekst bewerken]

De grote, stevige steel is wit, in zeldzame gevallen paars of roodachtig. Het is cilindrisch en gedrongen en is tussen de 5 en 10 cm lang en 1,5 tot 2,5 cm dik. Het is naar de basis gericht. Het stengelvlees is bij jonge exemplaren vol en stevig en wordt met de jaren vaak sponsachtig of hol.

Sporen[bewerken | brontekst bewerken]

De sporen zijn witgekleurd en zijn 7-9 µm lang en 6-7 µm breed. Ze bevatten amyloïde wratten, die voor microscopisch onderzoek gekleurd worden met Melzers reagens.

Toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

De regenboogrussula is eetbaar en heeft een milde smaak in tegenstelling tot de scherpe smaak van niet eetbare soorten uit hetzelfde geslacht.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]