Regering-De Broqueville II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De regering-De Broqueville II was de regering van België van 22 oktober 1932 tot 20 november 1934.

Op 18 oktober 1932 nam premier Jules Renkin en zijn regering onder druk van koning Albert I ontslag, waarna de meer ervaren Charles de Broqueville de leiding overnam om de regering door de Grote Depressie te loodsen. Ten laatste in mei 1933 moesten er parlementsverkiezingen plaatsvinden. De Broqueville ontbond meteen het parlement en schreef verkiezingen uit voor 27 november 1932. De katholieken en de socialisten kwamen gesterkt uit de verkiezingen, terwijl de liberalen verloren. De socialisten weigerden regeringsdeelname, waarna de katholieken en liberalen hun regering dus verderzetten. Gezien de economische situatie moest deze snel opnieuw aan de slag.

Op 17 december 1932 stond er de herschikte regering-Broqueville II. Om de liberalen tevreden te stellen werd het Ministerie van Kunsten en Wetenschappen veranderd in het Ministerie van Openbaar Onderwijs.

Met de wet van 30 december 1932, de wet van 17 mei 1933 en de wet van 31 juli 1934 krijgt de regering telkens bijzondere machten om noodzakelijke drastische maatregelen te nemen.

Tijdens deze regering overleed ook op 17 februari 1934 koning Albert I; op 23 februari 1934 legde koning Leopold III de eed af.

In november 1934 werd de regering opgevolgd door de Regering-Theunis II, die naast katholieken en liberalen ook technici bevatte.

Samenstelling[bewerken]

Premier de Broqueville
Minister Naam Partij
Premier, Landbouw en Middenstand Charles de Broqueville Katholieke Partij
Buitenlandse Zaken Paul Hymans Liberale Partij
Binnenlandse Zaken Prosper Poullet Katholieke Partij
Kunsten en Wetenschappen Maurice August Lippens Liberale Partij
Vervoer Pierre Forthomme Liberale Partij
PTT François Bovesse Liberale Partij
Justitie Paul-Emile Janson Liberale Partij
Financiën Henri Jaspar Katholieke Partij
Openbare Werken Gustave Sap Katholieke Partij
Nijverheid,Arbeid en Sociale Voorzorg Hendrik Heyman Katholieke Partij
Landsverdediging Georges Theunis Katholieke Partij
Koloniën Paul Tschoffen Katholieke Partij

Herschikkingen[bewerken]