Regering-Delacroix I

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Léon Delacroix

De regering-Delacroix I regeerde België van 21 november 1918 tot 17 november 1919. Het was een zogenaamde regering van nationale eenheid, gevormd kort na de wapenstilstand van 11 november 1918.

De regering was samengesteld met vertegenwoordigers van de drie grote partijen (tripartite): 6 ministers van de Katholieke Partij, 3 van de BWP-POB en 3 liberale ministers. Opvallend is de intrede van twee nieuwelingen in de politiek, de regeringsleider Léon Delacroix zelf en Henri Jaspar, beiden vertrouwelingen van Emile Francqui. Delacroix kreeg bovendien als eerste in de Belgische geschiedenis de titel van Eerste minister.

De regering diende haar ontslag in daags na de verkiezingen van 16 november 1919, en werd op 2 december opgevolgd door de gelijkaardige regering-Delacroix II.

Samenstelling[bewerken]

Minister Naam Partij Mandaat
Premier en Financiën Léon Delacroix Katholieken extra-parlementair
Buitenlandse Zaken Paul Hymans Liberalen Kamerlid
Binnenlandse Zaken Charles de Broqueville Katholieke Partij Kamerlid
Kunsten en Wetenschappen Alphonse Harmignie Katholieke Partij Kamerlid
Justitie Emile Vandervelde BWP Kamerlid
Landbouw Albéric Ruzette Katholieke Partij senator
Nijverheid, Arbeid en Ravitaillering Joseph Wauters BWP Kamerlid
Openbare Werken Edward Anseele BWP Kamerlid
Spoorwegen, Posterijen en Telegrafie Jules Renkin Katholieke Partij Kamerlid
Oorlog Fulgence Masson Liberalen Kamerlid
Koloniën Louis Franck Liberalen Kamerlid
Economische Zaken Henri Jaspar Katholiek extra-parlementair

Maatregelen[bewerken]

Zie ook[bewerken]