Regering-Delacroix II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Delacroix II
Zetelverdeling in de Kamer voor de bestuursmeerderheid van Delacroix II
Zetelverdeling in de Kamer voor de bestuursmeerderheid van Delacroix II
Coalitie      Katholieke Partij
     BWP
     Liberale Partij
Zetels Kamer 177 van 186 (16 november 1919)
Premier Léon Delacroix
Aantreden 2 december 1919
Ontslagnemend 3 november 1920
Einddatum 20 november 1920
Voorganger Delacroix I
Opvolger Carton de Wiart
Portaal  Portaalicoon   België

De regering-Delacroix II (2 december 1919 - 20 november 1920) was een Belgische regering. Het was een coalitie van de Katholieke Partij (73 zetels), BWP (70 zetels) en de Liberale Partij (34 zetels). De regering volgde de regering-Delacroix I op en werd opgevolgd door de regering-Carton de Wiart.

Vorming[bewerken | brontekst bewerken]

De regering kwam tot stand na de verkiezingen van 16 november 1919. Het was een regering van nationale eenheid of tripartite met vertegenwoordigers van de drie grote partijen. De regering telde 5 ministers van de Katholieke Partij, 4 van de BWP en 3 van de Liberale Partij. In vergelijking met de voorgaande regering hadden de socialisten dus een portefeuille extra.

De portefeuille "Oorlog" werd bij deze gelegenheid omgedoopt tot het minder agressieve "Landsverdediging".

Einde[bewerken | brontekst bewerken]

Spanningen over de grondwetsherziening (artikel 47, algemeen enkelvoudig stemrecht) en de wet op het taalgebruik in bestuurszaken leidden tot het ontslag van minister Jules Renkin uit de regering. Na de stemming van beide belangrijke dossiers in de Kamer, kwam het in augustus 1920 tot een breuk met de liberalen. De directe aanleiding was de door de liberalen gewenste levering van munitie aan Polen, dat op dat ogenblik bedreigd werd door het Rode Leger.[1] Aangezien koning Albert I op staatsbezoek in Brazilië was, werd er afgesproken bij diens terugkeer het ontslag van de regering in te dienen. Minister Paul Hymans wenste daar echter niet op te wachten en nam onmiddellijk ontslag; zijn bevoegdheden werden overgenomen door premier Léon Delacroix. De regering, die dus al de facto ontslagnemend was, bood ten slotte formeel haar ontslag aan op 3 november 1920.[2] De ontslagnemende regering werd op 20 november 1920 afgelost door de nieuwe regering-Carton de Wiart.

Samenstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Partij Functie en bevoegdheden Termijn
DELACROIX LÉON.jpg Léon Delacroix Katholieke Partij Premier en Minister
Financiën
Buitenlandse zaken (vanaf 28 augustus 1920)
2 december 1919 - 3 november 1920
Paul Hymans 01.jpg Paul Hymans Liberale Partij Minister
Buitenlandse Zaken
2 december 1919 - 28 augustus 1920
Brussels, Palais de la Nation, Jules Renkin.jpg Jules Renkin Katholieke Partij Minister
Binnenlandse Zaken
2 december 1919 - 2 juni 1920
Henri Jaspar.jpg Henri Jaspar Katholieke Partij 2 juni 1920- 3 november 1920
Jules Destrée (1863-1936).jpg Jules Destrée BWP Minister
Kunsten en Wetenschappen
2 december 1919 - 3 november 1920
Vandervelde - Vive la Commune, p3.png Emile Vandervelde BWP Minister
Justitie
2 december 1919 - 3 november 1920
Placeholder no text.svg Albéric Ruzette Katholieke Partij Minister
Landbouw
2 december 1919 - 3 november 1920
Joseph Wauters (1875-1929).jpg Joseph Wauters BWP Minister
Nijverheid, Arbeid en Ravitaillering
2 december 1919 - 3 november 1920
Eduard Anseele.jpg Edward Anseele BWP Minister
Openbare Werken
2 december 1919 - 3 november 1920
Prosper Poullet.jpg Prosper Poullet Katholieke Partij Minister
Spoorwegen, Posterijen en Telegrafie
2 december 1919 - 3 november 1920
Placeholder no text.svg Fulgence Masson Liberale Partij Minister
Landsverdediging
2 december 1919 - 4 februari 1920
PaulEmileJanson.jpg Paul-Emile Janson Liberale Partij 4 februari 1920 - 3 november 1920
FranckLouis.jpg Louis Franck Liberale Partij Minister
Koloniën
2 december 1919 - 3 november 1920
Henri Jaspar.jpg Henri Jaspar Katholieke Partij Minister
Economische Zaken
2 december 1919 - 2 juni 1920
Placeholder no text.svg Fernand de Wouters d'Oplinter Katholieke Partij 2 juni 1920 - 3 november 1920

Herschikkingen[bewerken | brontekst bewerken]