Regering-Rogier I

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Regering-Rogier I
Regeringsleider Charles Rogier
Coalitie Liberale Partij
Zetels Kamer 56 van 108 (8 juni 1847)
Premier Charles Rogier
Aantreden 12 augustus 1847
Ontslagnemend 25 september 1852
Einddatum 31 oktober 1852
Voorganger De Theux de Meylandt II
Opvolger De Brouckère
Portaal  Portaalicoon   België

De regering-Rogier I (12 augustus 1847 - 31 oktober 1852) was een Belgische regering. Deze werd tot stand gebrachten door de Liberale Partij. Ze volgde de regering-De Theux de Meylandt I op en werd opgevolgd door de regering-De Brouckère. Geconfronteerd met de Volkslente van 1848, slaagde deze regering erin een revolutie in België te voorkomen door een reeks hervormingen door te voeren, waaronder een hervorming van het kiesstelsel.

Formatie[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de verkiezingen van 8 juni 1847 veroverden de liberalen een parlementaire meerderheid en op 12 juni nam de katholieke regering-De Theux de Meylandt II ontslag. De verwachting toen was dat er een homogene liberale regering zou gevormd worden, maar dat was moeilijk aangezien de liberalen geen meerderheid hadden in de Senaat.

Koning Leopold I gaf aan de liberaal Charles Rogier de opdracht om terug een unionistische regering te vormen, maar daar waren liberalen noch katholieken bereid toe. Na een politieke crisis van twee maanden kwam er op 12 augustus 1847 uiteindelijk toch een liberale regering onder leiding van Charles Rogier. Deze regering kondigde aan om het programma van de Liberale Partij uit te voeren. De drie hoofdpunten van dit programma waren de onafhankelijkheid van de civiele macht, de hervorming van het kiesstelsel en de liberalisering van het douanestelsel.

Verloop[bewerken | brontekst bewerken]

Hervorming kiesstelsel[bewerken | brontekst bewerken]

De regering-Rogier I kreeg te kampen met een financiële crisis en die dreigde in 1848 voor revolutie te zorgen, zoals in andere Europese landen zoals Frankrijk of Duitsland (het revolutiejaar 1848). Om revolutie in België te vermijden diende daarom Rogier op 26 februari 1848 een wetsontwerp in die de kiescijns om te mogen stemmen verlaagde en gelijkvormig maakte. Na goedkeuring door het parlement werd dit de wet van 12 maart 1848. Ook kwam er de wet van 26 mei 1848 die onverenigbaarheden vastlegde: de cumul van magistraat, hoge officier en provinciegouverneur met een parlementair mandaat werd hiermee verboden. Dankzij de cijnshervorming behaalden de liberalen een overwinning bij de verkiezingen van 1848.

Financiële crisis[bewerken | brontekst bewerken]

Om de financiële crisis op te lossen richtte de regering de Nationale Bank van België op, die in 1850 van start ging. Op 20 september 1851 kwam er bovendien een vrijhandelsakkoord met Nederland en er kwamen onderwijshervormingen ten voordele van het vrij onderwijs.

Om verdere inkomsten te bekomen in de financiële crisis, diendde minister van Financiën Frère-Orban in 1851 een wetsontwerp in om successierechten in te voeren. De tegenstand in de Kamer was zo groot dat Rogier het ontslag van zijn regering indiende op 16 1851. Bij gebrek aan alternatief, verzocht de Koning aan de regering om aan te blijven. Na uiteindelijke goedkeuring in de Kamer, was de Senaat een nog grotere uitdaging. De Senaat diende zelfs ontbonden en volledig vernieuwd te worden in september 1851 om voldoende steun onder senatoren te verkrijgen. Uiteindelijk zag de successiewet van 17 december 1851 het licht.

Oprichting instellen[bewerken | brontekst bewerken]

Deze regering was meester in het oprichten of verbeteren van verschillende instellingen. De spoorweg was het belangrijkste werk van Charles Rogier. Hij begon dit project ter verbetering van de spoorwegen in 1834 en voltooide het met hervormingen. Hij wijzigde een hele reeks verordeningen betreffende de speciale dienst voor het vervoer van goederen en bagage.

Daarnaast investeerde de regering ook in de oprichting van instellingen zoals een Speciaal Bureau voor Vlaamse Aangelegenheden, dat belast werd met de studie en de oplossing van het probleem van de verarming van Vlaanderen. Het beleid van de regering was erop gericht de Vlaamse economie nieuw leven in te blazen door een beleid van grote werken in te voeren.

Onderwijs[bewerken | brontekst bewerken]

Op onderwijsvlak werd de Organieke Wet van 1 juni 1850 op het middelbaar onderwijs ingevoerd. De liberale regering trachtte hiermee het officieel onderwijs uit te breiden en de invloed van de geestelijkheid te beperken. Dit kadert in wat later de schoolstrijd zou worden.

Ontslag[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de verkiezingen van juni 1852 kenden de liberalen een nederlaag, waarna Rogier op 28 september 1852 zijn ontslag indiende als voorzitter van de ministerraad.

Samenstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Ambtsbekleder Functie Termijn Partij
Charles Rogier (02).jpg Charles Rogier
(1800-1885)
Minister
Binnenlandse Zaken
12 augustus 1847 - 31 oktober 1852 Liberale Partij
Minister ad interim
Oorlog
15 juli 1850 - 12 augustus 1850
Minister ad interim
Oorlog
20 januari 1851 - 13 juni 1851
Hoffschmidt-Portrait-1858.tif Constant-Ernest d'Hoffschmidt
(1804-1873)
Minister
Buitenlandse Zaken
12 augustus 1847 - 31 oktober 1852 Liberale Partij
Placeholder no text.svg Laurent Veydt
(1800-1877)
Minister
Financiën
12 augustus 1847 - 28 mei 1848 Liberale Partij
Walthère Frère-Orban.png Walthère Frère-Orban
(1812-1896)
Minister
Openbare Werken
12 augustus 1847 - 18 juli 1848 Liberale Partij
Minister ad interim
Financiën
28 mei 1848 - 18 juli 1848 Liberale Partij
Minister
Financiën
18 juli 1848 - 17 september 1852
Charles-Liedts.jpg Charles Liedts
(1802-1878)
Minister ad interim
Financiën
17 september 1852 - 31 oktober 1852 Liberale Partij
François-Philippe de Haussy.jpg François-Philippe de Haussy
(1789-1869)
Minister
Justitie
12 augustus 1847 - 12 augustus 1850 Liberale Partij
Placeholder no text.svg Victor Tesch
(1812-1892)
Minister
Justitie
12 augustus 1850 - 31 oktober 1852 Liberale Partij
Pierre Emmanuel Félix Chazal.jpg Pierre Chazal
(1808-1892)
Minister
Oorlog
12 augustus 1847 - 15 juli 1850 Liberale Partij
Placeholder no text.svg Mathieu Brialmont
(1789-1885)
Minister
Oorlog
12 augustus 1850 - 20 januari 1851 Liberale Partij
Placeholder no text.svg Prosper Anoul
(1792-1862)
Minister
Oorlog
13 juni 1851 - 31 oktober 1852 Liberale Partij
Placeholder no text.svg Hippolyte Rolin
(1804-1888)
Minister
Openbare Werken
18 juli 1848 - 12 augustus 1850 Liberale Partij
Placeholder no text.svg Emile Van Hoorebeke
(1816-1884)
Minister
Openbare Werken
12 augustus 1850 - 31 oktober 1852 Liberale Partij

Herschikkingen[bewerken | brontekst bewerken]