Regering-Theunis I

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Regering-Theunis I
Zetelverdeling van de bestuursmeerderheid van regering-Theunis I in de Kamer van volksvertegenwoordigers
Zetelverdeling van de bestuursmeerderheid van regering-Theunis I in de Kamer van volksvertegenwoordigers
Coalitie      Katholieke Partij
     Liberale Partij
Zetels Kamer 113 van 186 (20 november 1921)
Premier Georges Theunis
Aantreden 16 december 1921
Einddatum 29 juni 1923
Voorganger Carton de Wiart
Opvolger Theunis II
Portaal  Portaalicoon   België

De regering-Theunis I (16 december 1921 - 29 juni 1923) was een Belgische regering. Het was een coalitie tussen de Katholieke Partij (80 zetels) en de Liberale Partij (33 zetels). De regering volgde de regering-Carton de Wiart op en werd opgevolgd door de regering-Theunis II.

Vorming[bewerken | brontekst bewerken]

Na de grondwetsherziening van 1921 zijn de socialisten van de Belgische Werkliedenpartij numeriek niet meer nodig in de regering. Nog voor de verkiezingen van 20 november 1921 wordt door Max-Léo Gérard, secretaris van koning Albert I, een regeerprogramma opgesteld, met voorop de sanering van de overheidsfinanciën. Georges Theunis, afkomstig uit de zakenwereld en onder de vorige regeringen delegatieleider bij de Commissie voor Herstelbetalingen, en vervolgens minister van Financiën, wordt op 5 december aangesteld als formateur en presenteert zijn nieuwe regering op 16 december.

Maatregelen[bewerken | brontekst bewerken]

Sociaal-economisch voert de regering een conservatief beleid. Ze beperkt de uitgaven aan werkloosheidsuitkeringen. De regering wil ook de strikte achturige werkdag versoepelen, maar stuit op tegenstand van de vakbonden. De stijging van de levensduurte wordt echter niet aangepakt.

In januari 1923 neemt het Belgisch leger deel aan de Ruhrbezetting. Ook had de regering plannen om de dienstplicht uit te breiden.

Een belangrijk dossier uit het minimumprogramma van de Vlaamse beweging, de vernederlandsing van de Gentse universiteit, moet nog worden aangepakt. Hiervoor trekt de premier ministers uit de academische wereld aan als expert ter zake: eerst Eugène Hubert, vervolgens Léon Leclère, en ten slotte Pierre Nolf.

Op 15 juni 1923 dienden de ministers van de regering-Theunis I hun ontslag in.[1] De Katholieke Vlaamse Kamergroep onder leiding van Frans Van Cauwelaert weigerde de uitbreiding van de dienstplicht van tien naar veertien maanden goed te keuren als het leger niet werd ingedeeld in eentalige eenheden en de vernederlandsing van de Universiteit van Gent niet werd doorgevoerd. Korte tijd later werd er echter een compromis bedisseld, waarbij de dienstplicht naar twaalf maanden werd gebracht. Er werden evenwel geen eentalige eenheden ingevoerd en het compromis over de Universiteit van Gent kon van flamingante kant niet op bijval rekenen en werd schamper de Nolf-barak genoemd. Vervolgens weigerde koning Albert I het ontslag van de regering, waarna ze een doorstart maakte als de regering-Theunis II.

Samenstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Partij Functie en bevoegdheden Termijn
Georges Theunis 1921.jpg Georges Theunis extraparlementair Premier en Minister
Financiën
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Paul Berryer Katholieke Partij Minister
Binnenlandse Zaken en Volksgezondheid
16 december 1921 - 29 juni 1923
Henri Jaspar.jpg Henri Jaspar Katholieke Partij Minister
Buitenlandse Zaken
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Aloys Van de Vyvere Katholieke Partij Minister
Economische Zaken
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Fulgence Masson Liberale Partij Minister
Justitie
16 december 1921 - 29 juni 1923
FranckLouis.jpg Louis Franck Liberale Partij Minister
Koloniën
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Albéric Ruzette Katholieke Partij Minister
Landbouw en Openbare Werken
16 december 1921 - 29 juni 1923
Buste van Albert Devèze (1881–1959) door Marcel Rau - Wikibruz17.jpg Albert Devèze Liberale Partij Minister
Landsverdediging
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Romain Moyersoen Katholieke Partij Minister
Nijverheid en Arbeid
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Xavier Neujean Liberale Partij Minister
Spoorwegen, Zeewezen, Posterijen en Telegrafen
16 december 1921 - 29 juni 1923
Placeholder no text.svg Eugène Hubert extraparlementair Minister
Wetenschappen en Kunsten
16 december 1921 - 16 oktober 1922
Placeholder no text.svg Léon Leclère extraparlementair 16 oktober 1922 - 8 november 1922
Pierre Nolf.jpg Pierre Nolf extraparlementair 8 november 1922 - 29 juni 1923

Herschikkingen[bewerken | brontekst bewerken]