Regeringscoalitie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een regeringscoalitie is een samenwerking van twee of meer politieke partijen, meestal met een meerderheid van zetels in het parlement, die een regering steunen zodat die een deel van hun doelstellingen werkelijkheid kan maken. Zo'n regering word "coalitieregering" genoemd en bestaat geheel of grotendeels uit ministers en staatssecretarissen afkomstig uit die partijen.

Regeringscoalities komen in vrijwel alle landen voor waar de volksvertegenwoordiging gekozen wordt door middel van het stelsel van evenredige vertegenwoordiging, waarbij geen van de deelnemende politieke partijen op basis van meerderheid van stemmen alleen kan regeren.

Het komt soms voor dat de coalitiepartijen samen geen meerderheid (meer) hebben. De coalitie kan dan telkens afhankelijk van het onderwerp proberen voldoende steun bij andere partijen te vinden, dit heet: "regeren met wisselende meerderheden".

België[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Coalitie in België voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In België bestaat sinds eind 1958 elke (federale) regering uit meerdere partijen. De laatste homogene regering was Regering-G. Eyskens II, die alleen uit christendemocraten bestond. Ook in de gewest- en de gemeenschapsregeringen zijn coalities de regel. Op dit niveau zijn er anno 2020 nog nooit regeringen geweest die maar uit één partij bestonden.

Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Ook in Nederland bestaat een regering altijd uit minstens twee partijen, maar vaker nog uit drie of meer. De volgende kabinetten waren gevormd uit twee partijen: