Regressief links

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maajid Nawaz populariseerde de term "regressief links".

De term regressief links (Engels: (the) regressive left, ook wel regressive liberalism[1][2]) is een politieke term, gepopulariseerd door de Britse contra-extremisme-activist en Quilliam-voorzitter Maajid Nawaz,[3][4][noot 1] voor het beschrijven van "een gedeelte [van links dat] een inherente aarzeling heeft om vormen van onverdraagzaamheid die kunnen voorkomen in minderheidsgroepen te bestrijden (...) ter wille van politieke correctheid, ter wille van het tolereren van wat zij geloven dat 'andere culturen' zijn en het respecteren van verschillende leefwijzen."[6] De term "regressief links" werd eerder gebruikt in een wat andere context door andere de Amerikaanse conservatieve journalist Chuck Morse.[7]

Nawaz, een ex-islamist die tegenwoordig als vrijzinnig moslim de islam probeert te hervormen, past de term vooral toe op overwegend linkse personen die het islamisme verdedigen. Hieronder vallen "atheïsten die aan de kant van de islamisten, die islamisme verdedigen in naam van culturele tolerantie."[8] De nieuw-atheïstische activist, auteur en neurowetenschapper Sam Harris, die samen met Nawaz het boek Islam and the Future of Tolerance (2015) schreef, heeft de term overgenomen. Hij beweerde dat het grootste gevaar dat uitgaat van regressieve linksen is, dat zij bereid zijn de vrijheid van meningsuiting op te offeren "uit angst minderheden te kwetsen". Dit zal leiden tot censuur opgelegd door die minderheden, waarbij hij het voorbeeld noemde van de Amerikaanse journalist Glenn Greenwald, die de aanslag op Charlie Hebdo trachtte goed te praten.[9] Volgens Nawaz is de notie dat moslims geen spot met of kritiek op de islam kunnen verdragen en alleen maar gewelddadig reageren "bevoogdende, zelfmedelijden opwekkende vertroeteling" van precies de moslims die men beweert te dienen en emanciperen, omdat het ervan uitgaat dat zij niet beschaafd zijn en hun woede niet kunnen beheersen.[10] Dit "racisme van lage verwachtingen" verlaagt de morele normen van mensen in minderheden en zoekt naar excuses als zij bijvoorbeeld misogynie, chauvinisme, kwezelarij of antisemitisme uiten, terwijl men leden van de meerderheid wel gewoon aan universele liberale normen houdt.[6] Eerdere vergelijkbare omschrijvingen van een politiek linkse voorkeur voor de islam zijn islamo-gauchisme (Frans) of Islamo-Leftism (Engels) door de Franse filosoof Pascal Bruckner[11] en "pro-islamistisch links" (Engels: (the) pro-Islamist left) door voorzitter Maryam Namazie van de Council of Ex-Muslims of Britain.[12]

Gebruik in populaire media[bewerken]

De Amerikaanse komiek en presentator Bill Maher en de Britse bioloog en nieuw-atheïstische auteur Richard Dawkins namen de begrippen "regressieve linksen" en "regressieve liberalen" ook over, waarbij Maher opmerkte dat deze mensen bereid zijn alles te bekritiseren behalve de islam met het excuus dat het "hun cultuur" is, waarop Dawkins antwoordde: "Nou, hun cultuur kan ophoepelen."[1][13]

De liberale presentator Dave Rubin heeft bijgedragen aan het populariseren van de term regressief links door het regelmatig te gebruiken in afleveringen van zijn show The Rubin Report, waarbij hij eens opmerkte: "De reden waarom ik vind dat we ze moeten benoemen is dat ik deze regressieven zie als de linkse versie van de Tea Party. De Tea Party kon ongehinderd door rechts bestaan tot het te laat was, en nu is de Republikeinse Partij een versplinterde bende die vaak bijeengehouden wordt door haar slechtste opvattingen. Ik meen echt dat deze regressieven hetzelfde aanrichten bij links, en als we niet moedig genoeg zijn om ze tegen te houden, dan vragen we ons over een jaar of twee af waarom ons systeem een nog grotere rotzooi is dan het nu is."[5]