Rekenen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allegorie van de rekenkunde (detail) door Laurent de La Hyre
Rekenen in groep 3 van de basisschool

Met rekenen, aritmetica, cijferkunst, rekenkunde worden een aantal bewerkingen, ook wel operaties genoemd, aangeduid die op getallen worden uitgevoerd. Deze bewerkingen zijn: optellen - aftrekken - vermenigvuldigen - delen - machtsverheffen - worteltrekken. Rekenen is een proces waarin een realiteit (of een abstractie daarvan) wordt geordend of herordend met behulp van op inzicht berustende denkhandelingen, welke ordening in principe is te kwantificeren en die toelaat om er (logische) operaties op uit te voeren dan wel uit af te leiden.[1] Het is samen met taal en lezen een belangrijk schoolvak. In het onderwijs wordt ook wel gesproken van reken-wiskundeonderwijs.

Volgorde van bewerkingen[bewerken]

De volgorde waarin bewerkingen worden uitgevoerd, kan met haakjes worden aangegeven. Bewerkingen tussen haakjes worden eerst uitgevoerd. Wanneer er meerdere operaties achtereenvolgens worden uitgevoerd, dan is de internationale regel:

  • eerst machtsverheffen en worteltrekken
  • dan vermenigvuldigen en delen
  • ten slotte optellen en aftrekken

Inverse bewerkingen worden hierbij als onderling gelijkwaardig beschouwd.

Op de basisschool in Nederland werd vroeger de regel Meneer Van Dale Wacht Op Antwoord (Machtsverheffen, Vermenigvuldigen, Delen, Worteltrekken, Optellen en Aftrekken) geleerd (of Mijn Vader Draait Worsten Op Aarde of Men Vaart De Waal Op en Af), tegenwoordig wordt echter meestal de internationale regel gebruikt. Een nieuw ezelsbruggetje is: Het Mooie Witte Veulentje Draaft Op en Af (Haakjes, Machtsverheffen, Worteltrekken, Vermenigvuldigen, Delen, Optellen en Aftrekken). Of: Hoe Moeten Wij Van De Onvoldoendes Afkomen, of Heel Mooi Weer VanDaag Op Ameland

De bovengenoemde rekenoperaties worden in de ontwikkelde landen op de basisschool geleerd. Historisch gezien stond het rekenen aan de basis van de wiskunde. Nu kan het rekenen beschouwd worden als de tak van de wiskunde die de eigenschappen van bovengenoemde operaties op de natuurlijke en op de rationale getallen bestudeert.

Zie ook: Orde

Onderwijs[bewerken]

Nederland[bewerken]

Een bepaald rekenniveau hoort bij een gemiddelde van een groep van een basisschool. Er zijn toetsen waarmee het rekenniveau bepaald kan worden. Hiermee kan bekeken worden hoe een leerling scoort ten opzichte van de groep en welke instructie de leerling precies nodig heeft de komende periode. Voorbeelden hiervan zijn de toetsen van het Centraal Instituut voor Toetsontwikkeling die halfjaarlijks kunnen worden afgenomen. Ook de Tempo Toets Rekenen, Tempo Toets Automatiseren, Schoolvaardigheidstoets Rekenen-Wiskunde en de Schoolvaardigheidstoets Hoofdrekenen van Teije de Vos en Boom Test Uitgevers worden veel gebruikt.

Sinds 2010 is rekenen ook een verplicht vak binnen het MBO (Middelbaar Beroeps Onderwijs). Het vak rekenen wordt gefaseerd ingevoerd binnen alle niveaus binnen het MBO. Deze fasering gaat ook op voor wanneer rekenen mee gaat tellen voor de zak en slaag regeling. Uiteindelijk wordt rekenen een examenvak binnen het gehele MBO, passend bij de referentieniveaus 2F en 3F uit het rapport Meijerink.

Vlaanderen[bewerken]

In Vlaanderen bepaalt men het rekenniveau (zoals trouwens ook het lees- en spellingsniveau) aan de hand van een LVS (Leerlingvolgsysteem), waarbij leerlingen gestandaardiseerde oefeningen invullen. De uitslag wordt vergeleken met hun normgroep (het leerjaar dat ze volgen) en omgezet in een percentielscore. Het werkt met leerjaren van de kleuterschool (1 t/m 3), lagere school (1 t/m 6) en middelbare school (ook 1 t/m 6)

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ruijssenaars, A.J.J.M., Van Luit, J.E.H. & Van lieshout, E.C.D.M. (2004). Rekenproblemen en dyscalculie. Rotterdam: Lemniscaat.
Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Rekenen.