Remco Evenepoel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Remco Evenepoel
Evenepoel na het WK tijdrijden voor junioren in 2018
Evenepoel na het WK tijdrijden voor junioren in 2018
Persoonlijke informatie
Bijnaam De Kannibaal van Schepdaal
Geboortedatum 25 januari 2000
Geboorteplaats Aalst, België
Nationaliteit Vlag van België Belgische
Lengte 171 cm
Gewicht 61 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Deceuninck–Quick-Step
Discipline(s) Wegwielrennen
Specialisatie(s) Allrounder
Ploegen
2019– Deceuninck–Quick-Step
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Remco Evenepoel (Aalst, 25 januari 2000) is een Belgisch wielrenner die anno 2019 rijdt voor Deceuninck–Quick-Step.

Carrière[bewerken]

Voetbal[bewerken]

Remco Evenepoel begon zijn carrière als voetballer op vijfjarige leeftijd bij RSC Anderlecht. Van zijn elfde tot zijn veertiende speelde hij drie seizoenen bij het Nederlandse PSV, waarna hij opnieuw de overstap maakte naar Anderlecht. In 2014 en 2015 speelde Evenepoel in totaal vier wedstrijden bij het nationale U15-elftal, in 2015 en 2016 speelde hij vijf wedstrijden bij de U16 van de Rode Duivels.

Nadat hij bij Anderlecht meerdere malen op de bank moest blijven zitten, verruilde hij begin 2017 paars-wit voor KV Mechelen. Daar hing hij vier maanden later zijn voetbalschoenen aan de haak.

Wielrennen[bewerken]

Jeugd[bewerken]

In april 2017 debuteerde Evenepoel in het wielrennen, de sport waarin zijn vader Patrick Evenepoel van 1991 tot 1994 prof was. In zijn eerste wedstrijd bij de junioren eindigde Evenepoel 71e, maar twee maanden later boekte hij meteen zijn eerste overwinning. Uiteindelijk sloot hij het seizoen 2017 af met 7 overwinningen, waaronder La Philippe Gilbert. Aan het einde van het seizoen was hij ook geselecteerd voor het wereldkampioenschap in het Noorse Bergen, maar daar moest hij na drie valpartijen opgeven.

In zijn tweede seizoen bij de junioren begon Evenepoel met winst in het clubkampioenschap te Rumst. Daarna won hij onder andere Kuurne-Brussel-Kuurne en de Guido Reybrouck Classic, alvorens hij zich begin mei tot Belgisch kampioen tijdrijden kroonde.[1] Een week later schreef hij, na twee etappezeges, ook het eindklassement van de prestigieuze Vredeskoers op zijn naam. Eind mei won hij een etappe en het eindklassement in de Trophée Centre Morbihan, en werd hij Belgisch kampioen op de weg.[2]

In juli werd hij Europees kampioen tijdrijden voor junioren. Hij won voor landgenoot Ilan Van Wilder en de Italiaan Antonio Tiberi. Bij de beloftencategorie kon enkel Edoardo Affini zijn tijd verbreken. In de wegwedstrijd, twee dagen later, won Evenepoel met een voorsprong van bijna tien minuten op de Zwitser Alexandre Balmer.[3] Begin augustus won Evenepoel de derde etappe en het eindklassement van Aubel-Thimister-Stavelot. Een maand later schreef hij drie etappes en het eindklassement van de Giro della Lunigiana op zijn naam.

Op 25 september werd Evenepoel wereldkampioen tijdrijden voor junioren in het Oostenrijkse Innsbruck. Hij klopte de Australiër Lucas Plapp met 1 minuut en 23 seconden, de grootste voorsprong ooit op een wereldkampioenschap tijdrijden voor junioren. De Italiaan Andrea Piccolo vervolledigde het podium.[4] Twee dagen later wist hij ook de wegrit te winnen, met anderhalve minuut voorsprong op de Duitser Marius Mayrhofer en de Italiaan Alessandro Fancellu. Evenepoel reed, nadat hij eerder vanwege materiaalpech een achterstand van bijna twee minuten had goedgemaakt, op 20 kilometer van het einde weg en kwam solo over de finish.[5] Hij was daarmee de eerste junior ooit die in hetzelfde jaar zowel het wereldkampioenschap tijdrijden als het wereldkampioenschap op de weg wist te winnen. Uiteindelijk sloot Evenepoel zijn seizoen af met 36 zeges en bracht zo zijn totaal op 43 zeges bij de junioren.

Profdebuut[bewerken]

In 2019 werd Evenepoel prof bij de Belgische wielerploeg Deceuninck–Quick-Step. Hij sloeg de beloftencategorie over en maakte op 27 januari als 19-jarige zijn profdebuut in de Ronde van San Juan. Hij maakte er meteen indruk en werd na de tweede etappe leider in het jongerenklassement. In de daaropvolgende derde etappe, een korte, vlakke tijdrit over 12 kilometer, eindigde hij derde. Uiteindelijk werd hij negende in het eindklassement en won hij het jongerenklassement met een voorsprong van drie seconden op de Zwitser Gino Mäder.[6]

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2019 - 0 zeges

Totaal: 0 zeges

Jeugd[bewerken]

2017 (junioren)

  • 2e etappe deel B Aubel-Thimister-La Gleize
  • Groene trui Puntenklassement Aubel-Thimister-La Gleize
  • La Route des Géants
  • La Philippe Gilbert

2018 (junioren)

Ploegen[bewerken]

Onderscheidingen[bewerken]