Renaissance (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Renaissance in 2012

Renaissance is een Engelse progressieve rockband. De groep werd in 1969 opgericht door Keith Relf en Jim McCarty, beiden ex-Yardbirds. In verschillende bezettingen werden twee albums opgenomen.

Geschiedenis[bewerken]

In de loop van 1970 hadden alle oorspronkelijke leden de band verlaten en waren vervangen door nieuwe leden. Michael Dunford werd gevraagd de muziek te schrijven, maar deed aanvankelijk niet mee met de live optredens. Later zou hij zich ook bij optredens op het podium begeven met de akoestische gitaar. John Tout nam de piano en overige toetsen voor zijn rekening. In 1971 deed Annie Haslam auditie. Ze reageerde op een advertentie het bekende magazine Melody Maker en werd aangenomen. Als bassist werd Jon Camp aangenomen en op de drums Terence Sullivan. In deze samenstelling zou Renaissance het meest succesvol worden en ruim 10 jaar bestaan. Het eerste album, Prologue, verscheen in 1972. In 1973 verscheen het album Ashes are burning. Het gelijknamige nummer op dit album werd het beroemdste nummer van Renaissance. Ashes are burning is tevens het laatste album van Renaissance waarop de elektrische gitaar te horen is. Omdat Renaissance zelf niemand had die elektrische gitaar speelde werd Andy Powell van Wishbone Ash gevraagd het slot van Ashes are burning te spelen. Tijdens live uitvoeringen moest Annie Haslam met vocale improvisaties de elektrische gitaar vervangen. Ook kregen de anderen de gelegenheid improvisaties te spelen tijdens live uitvoeringen van Ashes are burning. Bekend is de bas-solo van Jon Camp tijdens de live-uitvoering van Ashes are burning uit 1975 die later verscheen op het album Live at Carnegie Hall. Het oorspronkelijke nummer van 11 minuten kon hierdoor in tijdsduur oplopen tot ruim een half uur. In de periode tot 1987 maakten Renaissance een aantal albums, waarvan Ashes are Burning, Turn of the Cards en Scheherazade and other stories de bekendste zijn. In 1987 viel de groep uiteen, en Annie maakte een aantal soloplaten.

1990 en later[bewerken]

In de jaren 1990 vormde zowel Haslam als gitarist Dunford onafhankelijk van elkaar een band genaamd Renaissance, en maakten albums. In 2000 kwam de band bij elkaar voor een reünie-album, Tuscany, gevolgd door een opname van een liveconcert in Tokio, Japan.

2010-2012[bewerken]

In 2010 kwamen Annie Haslam en Michael Dunford opnieuw bij elkaar voor een serie concerten in Amerika. John Tout, Terence Sullivan en Jon Camp werden ook uitgenodigd maar waren niet in staat de uitnodiging aan te nemen. Zij werden vervangen door Amerikaanse musici. In 2011 werd een EP opgenomen. In 2012 volgde opnieuw een serie concerten, waaronder ook een optreden tijdens het progressive rock festival NEAR-fest in Amerika. Ook kondigde Renaissance aan een nieuw album te willen opnemen en verzamelden daarvoor de benodigde financiële middelen via crowdfunding.

Haslam, Dunford en Peter Gosling werkten in 1981/1982 onder de naam Nevada.

Overlijden Michael Dunford[bewerken]

In november 2012 begon Renaissance weer aan een serie concerten in Amerika. Bij terugkeer naar Engeland overleed Michael Dunford onverwachts aan een hersenbloeding.[1]

Europese Tour[bewerken]

In het voorjaar van 2015 kwam Renaissance voor een tour naar Europa. Op vrijdag 10 april 2015 werd een concert gegeven in Cultuurpodium Boerderij te Zoetermeer. Het was 42 jaar geleden dat Renaissance voor het laatst een concert in Nederland had gegeven. Tijdens dit concert bestond Renaissance uit Annie Haslam (zang), Rave Tesar (toetsen), Tom Brislin (toetsen), Leo Traverso (bas), Frank Pagano (slagwerk) en Mark Lambert (gitaar). [2]

Bezetting[bewerken]

Eerste samenstelling (veel wisselingen)

Tweede samenstelling (stabiele tijd)

Overzicht[bewerken]

(Opm: De volgende lijst bevat ook tijdelijke vervangingen en eenmalige bijdragen.)

Jaar Vrouwelijke zang Mannelijke zang Gitaar Toetsen Bas Slagwerk
1969–1970 Jane Relf Keith Relf Keith Relf John Hawken Louis Cennamo Jim McCarty
Zomer 1970 Terry Crowe Michael Dunford Neil Korner Terry Slade
Herfst 1970 Binky Cullom John Tout
Januari 1971 Annie Haslam
1971 Danny McCulloch
1971 Frank Farrell
Juni 1971 John Wetton
1972 Jon Camp Mick Parsons Jon Camp Terence Sullivan
1972 Rob Hendry
1973 Peter Finberg
1973–1979

bekendste samenstelling

Michael Dunford
1981 Peter Gosling Peter Baron
1983 Mick Taylor Gavin Harrison
1984 Raphael Rudd Greg Carter
1985 Mark Lampariello Charles Descarfino
1998 John Tout Roy Wood Terence Sullivan
1998 Mickey Simmonds Alex Caird
2001 Mickey Simmonds & Rave Tesar David J. Keyes
2009–heden Rave Tesar & Tom Brislin daarna Jason Hart Frank Pagano

Discografie[bewerken]

Externe links[bewerken]