Rennes-le-Château
Gemeente in Frankrijk  | |||
|---|---|---|---|
.svg) | |||
  | |||
| Situering | |||
| Regio | Occitanie | ||
| Departement | Aude (11) | ||
| Arrondissement | Limoux | ||
| Kanton | La Haute-Vallée de l'Aude | ||
| Coördinaten | 42° 56′ NB, 2° 16′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 14,68 km² | ||
| Inwoners (1 januari 2023) |
89[1] (6 inw./km²) | ||
| Hoogte | 272 - 568 m | ||
| Overig | |||
| Postcode | 11190 | ||
| INSEE-code | 11309 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Detailkaart | |||
 | |||
| Foto's | |||
 | |||
| |||
Rennes-le-Château is een plaats in Frankrijk in de Pyreneeën, regio Occitanie, departement Aude, tussen Carcassonne en Andorra, met 82 inwoners (2009) op 14,68 km². Het dorp is een trekpleister voor liefhebbers van occultisme en esoterie.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Het kleine stadje was in de oudheid en de vroege Middeleeuwen bekend onder de naam Rhedae, genoemd naar de Keltische stam der Redones, die het gebied bewoonden. Aan het begin van de 5e eeuw maakten de Visigoten onder aanvoering van Alarik II Rhedae tot de hoofdstad van een van hun koninkrijkjes, Septimanië. In de zesde eeuw, bij de Frankische invasie, was de koningsstad Rhedae op het toppunt van haar macht; de stad had toen 30 000 inwoners. In de middeleeuwen was hier het graafschap Razès en kort ook het kathaarse bisdom Razès.
Musée Domaine de l'abbé Saunière
[bewerken | brontekst bewerken]Tijdens de Belle Époque was Bérenger Saunière priester in Rennes. Hij voerde een bescheiden renovatie uit van de Eglise Sainte-Marie-Madeleine.[2] Naast de pastorij liet hij in de periode 1900-1910 een historiserend complex optrekken, bestaande uit de Villa Bethanie, de neogotische Tour Magdala, een belvedere en een orangerie. Zijn huishoudster en erfgename Marie Dénarnaud verspreidde het gerucht – waarover al in 1936 werd geschreven[3] – dat Saunière een middeleeuwse schat zou hebben gevonden. In 1946 verkocht ze de gebouwen op lijfrente aan Noël Corbu.[4] Na haar dood maakte hij in 1955 een hotel-restaurant van de Villa Bethanie.[5] Om klanten of aandacht te trekken vertelde hij het schatverhaal verder. Hij kreeg een journalist van La Dépêche du Midi zo ver dat deze in januari 1956 drie artikelen wijdde aan de "pastoor met de miljarden", die onder het hoofdaltaar op een goudschat van Blanca van Castilië zou zijn gestoten. Zelfs raakte Corbu op nationale televisie, toen hij verkleed als Saunière optrad in het historiespel La roue tourne (1961).
Het thema trok de aandacht van de esotericus Pierre Plantard, die er allerlei fantasiemateriaal aan toevoegde: een huwelijk tussen Jezus en Maria Magdalena, koninklijk nageslacht in de dynastie der Merovingen, bescherming van het koninklijk bloed (de ‘Heilige Graal’) door de Priorij van Sion, betrokkenheid van de Tempeliers en de Katharen ... Plantard maakte een aantal vervalsingen en een manuscript dat hij aan geen uitgever gesleten kreeg, waarna hij zich wendde tot de mystery-auteur Gérard de Sède, die reeds een bestseller over de schat van Gisors op zijn naam had.[6] De Sède smeedde de elementen aaneen tot een goedverkopend boek: L'Or de Rennes (1967). Met goeddeels dezelfde elementen creëerden de BBC-medewerkers Michael Baigent, Richard Leigh en Henry Lincoln het boek The Holy Blood and the Holy Grail (1982). De plotlijn kwam ook terug in De Da Vinci Code (2003) van Dan Brown, zij het zonder vermelding van Rennes-le-Château.
Rennes-le-Château en pastoor Saunière werden vaste kost in de populaire cultuur, wat elk jaar vele tienduizenden bezoekers van over de hele wereld naar het dorp bracht, belust op occulte verhalen. Het gemeentebestuur verwierf het complex in 2000 en maakte er een museumdomein van. Het eigenlijke museum over Saunière is in de vroegere pastorij ondergebracht.[7]
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]
De kerk
Villa Bethania
Tour Magdala
.jpg)
.jpg)
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]De oppervlakte van Rennes-le-Château bedraagt 14,68 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 6,1 inwoners per km².
Demografie
[bewerken | brontekst bewerken]Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.[8]
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Populations de référence 2023.
- ↑ (fr) Eglise Sainte-Marie-Madeleine op de Base Mérimée van het plateforme ouverte du patrimoine
- ↑ Matthias Debureaux, Guide mondain des villages de France, Allary Editions, 2022
- ↑ Gil Galasso, "Rennes-le-Château, entre mystifications et réalités" in: Patrimoines du Sud, 2024, § 23. DOI:10.4000/12dtr
- ↑ Pierre Boglioni, Le Da Vinci code. Le roman, l'histoire, les questions, Médiaspaul, 2006, p. 54
- ↑ Pierre Boglioni, Le Da Vinci code. Le roman, l'histoire, les questions, Médiaspaul, 2006, p. 59
- ↑ Le Musée Domaine de l'Abbé Saunière et l'Eglise, Mairie de Rennes-le-Château (bezocht 1 maart 2026)
- ↑ (fr) Statistische informatie op de website van het Franse bureau voor statistiek INSEE, cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes".
