Resolutie 1087 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1087
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 11 december 1996
Nr. vergadering 3722
Code S/RES/1087
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Angola
Beslissing Verlengde de UNAVEM III-vredesmacht tot 28 februari 1997.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1996
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Botswana Botswana · Vlag van Chili Chili · Vlag van Egypte Egypte · Vlag van Guinee-Bissau Guinee-Bissau · Vlag van Duitsland Duitsland · Vlag van Honduras Honduras · Vlag van Indonesië Indonesië · Vlag van Italië Italië · Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea · Vlag van Polen Polen
De Angolese hoofdstad Luanda.
De Angolese hoofdstad Luanda.

Resolutie 1087 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 11 december 1996.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van Angola voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat Angola in 1975 onafhankelijk was geworden van Portugal keerden de verschillende onafhankelijkheidsbewegingen zich tegen elkaar om de macht. Onder meer Zuid-Afrika en Cuba bemoeiden zich in de burgeroorlog tot ze zich in 1988 terugtrokken. De VN-missie UNAVEM I zag toe op het vertrek van de Cubanen. Een staakt-het-vuren volgde in 1990 en hiervoor werd de UNAVEM II-missie gestuurd. In 1991 werden akkoorden gesloten om democratische verkiezingen te houden die eveneens door UNAVEM II zouden worden waargenomen.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

Het belang van de volledige uitvoering van het vredesakkoord voor Angola werd benadrukt. Angola en UNITA werden herinnert aan hun verplichtingen onder het Lusaka-Protocol. Verder moesten de mensenrechten gerespecteerd worden.

Handelingen[bewerken]

Het vredesproces ging maar traag vooruit. Het mandaat van de UNAVEM III-vredesmacht werd verlengd tot 28 februari 1997. De Secretaris-Generaal mocht al beginnen met de geleidelijke terugtrekking van de macht. De twee partijen moesten ook beginnen samenwerken aan de integratie van de geselecteerde UNITA-troepen in het eenheidsleger en de demobilisatie van de andere. Ook moesten ze voor 31 december een overeenkomst vinden over de speciale status van de voorzitter van de UNITA als voorzitter van de grootste oppositiepartij. Hem werd gevraagd naar Luanda te gaan voor de vorming van een regering van nationale eenheid en verzoening. Intussen mochten geen wapens bekomen worden, moest er ontmijnd worden en moesten voorraden mijnen vernietigd worden. Ten slotte werd de Secretaris-Generaal gevraagd een opvolgende VN-aanwezigheid, met onder meer politie-, militaire- en mensenrechtenwaarnemers en een politiek component, verder voor te bereiden en hier tegen 10 februari 1997 over te rapporteren.

Verwante resoluties[bewerken]