Resolutie 1221 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1221
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 12 januari 1999
Nr. vergadering 3962
Code S/RES/1221
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Angola
Beslissing Veroordeelde de aanvallen op vliegtuigen.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1999
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Argentinië Argentinië · Vlag van Brazilië Brazilië · Vlag van Bahrein Bahrein · Vlag van Canada Canada · Vlag van Gabon Gabon · Vlag van Gambia Gambia · Vlag van Maleisië Maleisië · Vlag van Namibië Namibië · Vlag van Nederland Nederland · Vlag van Slovenië Slovenië
Een vliegtuig van de Angolese luchtvaartmaatschappij (foto: aug 2008).
Een vliegtuig van de Angolese luchtvaartmaatschappij (foto: aug 2008).

Resolutie 1221 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 12 januari 1999.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van Angola voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat Angola in 1975 onafhankelijk was geworden van Portugal keerden de verschillende onafhankelijkheidsbewegingen zich tegen elkaar om de macht. Onder meer Zuid-Afrika en Cuba bemoeiden zich in de burgeroorlog tot ze zich in 1988 terugtrokken. De VN-missie UNAVEM I zag toe op het vertrek van de Cubanen. Een staakt-het-vuren volgde in 1990 en hiervoor werd de UNAVEM II-missie gestuurd. In 1991 werden akkoorden gesloten om democratische verkiezingen te houden die eveneens door UNAVEM II zouden worden waargenomen.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

De Veiligheidsraad was ontzet dat op 2 januari een tweede VN-vlucht was neergehaald boven door UNITA bestuurd gebied. Daarmee waren de voorbije maanden al zes toestellen verloren. Ze benadrukte dat aanvallen tegen VN-personeel onaanvaardbaar en niet te rechtvaardigen waren. Verder betreurde ze dat UNITA niet meewerkte aan de ophelderingen of toeliet VN-reddingsmissies te sturen.

Handelingen[bewerken]

De Veiligheidsraad veroordeelde het neerhalen van de twee door de VN gecharterde vliegtuigen en het verlies van andere commerciële toestellen, en eiste dat dergelijke aanvallen ophielden. De omstandigheden moesten worden opgehelderd en UNITA werd opgeroepen mee te werken aan die onderzoeken.

De leider van UNITA had niet voldaan aan het verzoek in resolutie 1219 en de Veiligheidsraad eiste opnieuw dat hij meewerkte aan de redding van mogelijke overlevenden. De Angolese overheid van haar kant werkte wel mee. De ICAO werd gevraagd zodra mogelijk steun te verlenen aan het onderzoek naar de incidenten.

Ten slotte werden de lidstaten eraan herinnerd dat de sancties tegen UNITA nog steeds van kracht waren.

Verwante resoluties[bewerken]