Resolutie 138 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 138
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 23 juni 1960
Nr. vergadering 868
Code S/RES/138
Stemming
voor
8
onth.
2
tegen
0
Onderwerp Adolf Eichmann
Beslissing Veroordeling van de schending van Argentiniës soevereiniteit.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1960
Permanente leden
Vlag van Taiwan Taiwan · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Argentinië Argentinië · Vlag van Ceylon (1951-1972) Ceylon · Vlag van Ecuador (1900-2009) Ecuador · Vlag van Italië Italië · Vlag van Polen (1928-1980) Polen · Vlag van Tunesië (1959-1999) Tunesië
Adolf Eichmann
Adolf Eichmann

Resolutie 138 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 23 juni 1960. De resolutie werd goedgekeurd met acht stemmen voor, geen tegen en de twee onthoudingen van Polen en de Sovjet-Unie.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Adolf Eichmann voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

SS-er Adolf Eichmann was tijdens de Tweede Wereldoorlog verantwoordelijk geweest voor de deportatie van Joden naar de concentratiekampen. In de jaren 1950 was hij naar Argentinië gevlucht, waar hij onder een valse naam ging leven. Hij werd opgespoord en op 11 mei 1960 door de Israëlische geheime dienst Argentinië uit gesmokkeld en naar Israël overgebracht.

Inhoud[bewerken]

De Veiligheidsraad had de klacht bestudeerd dat de overbrenging van Adolf Eichmann naar Israël een schending was van de soevereiniteit van Argentinië. Er werd op gewezen dat de schending van de soevereiniteit van een lidstaat tegen het Handvest van de Verenigde Naties is.

De Veiligheidsraad merkte op dat respect voor elkaars soevereiniteit essentieel was voor een harmonieuze samenleving, en merkte op dat een herhaling van het gebeurde onveiligheid en wantrouwen wekte en de wereldvrede in gevaar bracht. Er werd herinnerd aan de wereldwijde veroordeling van de Jodenvervolging door de nazi's en dat mensen wereldwijd vonden dat Eichmann terecht moest staan voor zijn misdaden. Tegelijkertijd werd opgemerkt dat deze resolutie geenszins de misdaden van Eichmann vergeeft.

De Veiligheidsraad verklaarde dat daden als deze aangaande de soevereiniteit van een lidstaat die internationale wrijving veroorzaken de internationale vrede en veiligheid in gevaar kunnen brengen, en vroeg Israël het nodige te doen om de kwestie op te lossen. De Veiligheidsraad hoopte dat de goede relaties tussen Argentinië en Israël konden worden voortgezet.

Nasleep[bewerken]

In 1962 werd Eichmann berecht en ter dood veroordeeld. Op 1 juni van dat jaar werd het vonnis voltrokken.

Wikisource Bronnen betreffende dit onderwerp zijn te vinden op pagina United Nations Security Council Resolution 138 van de Engelstalige Wikisource.