Resolutie 1762 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1762
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 29 juni 2007
Nr. vergadering 5710
Code S/RES/1762
Stemming
voor
14
onth.
1
tegen
0
Onderwerp UNMOVIC
Beslissing Beëindigde de wapeninspecties.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2007
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van België België · Vlag van Congo-Brazzaville Congo-Brazzaville · Vlag van Ghana Ghana · Vlag van Indonesië Indonesië · Vlag van Italië Italië · Vlag van Panama Panama · Vlag van Peru Peru · Vlag van Qatar Qatar · Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika · Vlag van Slowakije Slowakije
Een gevonden Iraakse raket wordt weggevoerd door Amerikaanse soldaten (foto: jun 2003).
Een gevonden Iraakse raket wordt weggevoerd door Amerikaanse soldaten (foto: jun 2003).

Resolutie 1762 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 29 juni 2007 met 14 stemmen voor en de onthouding van Rusland aangenomen door de VN-Veiligheidsraad. De resolutie beëindigde de mandaten van de UNMOVIC en het Internationaal Atoomenergie Agentschap, die wapeninspecties uitvoerden in Irak.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Golfoorlog (1990-1991) en Irakoorlog voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

Op 2 augustus 1990 viel Irak zijn zuiderbuur Koeweit binnen en bezette het land. De Veiligheidsraad veroordeelde de inval diezelfde dag middels resolutie 660 en later kregen de lidstaten carte blanche om Koeweit te bevrijden. Eind februari 1991 was die strijd beslecht en legde Irak zich neer bij alle aangenomen VN-resoluties. Het land werd vervolgens verplicht te ontwapenen door onder meer al zijn massavernietigingswapens te vernietigen. Daaraan werkte Irak echter met grote tegenzin mee, tot grote woede van de Verenigde Staten, die het land daarom in 2003 opnieuw binnenvielen. Een door de VS geleide overgangsregering werd in 2004 opgevolgd door een Iraakse. In 2005 werd een nieuwe grondwet aangenomen en vonden verkiezingen plaats, waarna een coalitie werd gevormd. In de tussentijd werd het land echter geplaagd door sektarisch geweld en bleven vele slachtoffers vallen door de talloze terreuraanslagen.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

Irak had intussen een democratisch verkozen en op de grondwet gebaseerde regering die had verklaard achter non-proliferatie en staan en al concrete stappen in die richting had genomen. Het land was door voorgaande resoluties ook verplicht om zich te ontwapenen. Verdere wapeninspecties van UNMOVIC en het Iraakse Kernverificatiekantoor van het Internationaal Atoomenergie Agentschap waren niet langer nodig.

Handelingen[bewerken]

Daarom werden de mandaten van UNMOVIC en het IAEA met onmiddellijke ingang beëindigd. Irak had in zijn grondwet opgenomen geen kern-, chemische- of biologische wapens en bijhorende afvuursystemen te zullen verwerven, ontwikkelen, produceren of gebruiken.

Annex I[bewerken]

Bijlage 1 was de "brief van de Staatssecretaris van Buitenlandse en Gemenebestzaken van het Verenigd Koninkrijk en de Staatssecretaris van de Verenigde Staten aan de voorzitter van de Veiligheidsraad" die de Veiligheidsraad liet weten dat alle nodige stappen waren gezet om Iraks bekende massavernietigingswapens en ballistische raketten te vernietigen.

Annex II[bewerken]

Bijlage 2 was de "brief van de Minister van Buitenlandse Zaken van Irak aan de voorzitter van de Veiligheidsraad", die vroeg om de mandaten van UNMOVIC en het IAEA te beëindigen.

Verwante resoluties[bewerken]