Resolutie 181 Algemene Vergadering Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van de Verenigde Naties
Resolutie 181
Van de Algemene Vergadering van de VN
Datum 29 november 1947
Nr. vergadering 128
Code A/RES/181(II)
Stemming
voor
33
onth.
10
tegen
13
niet
1
Onderwerp Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog
Beslissing Beëindiging van het Britse mandaatgebied Palestina
Creatie van een Arabische én een Joodse staat in Palestina.
Kaart verdelingsplan.
Kaart verdelingsplan.

Resolutie 181 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 29 november 1947 behandelde het toekomstig bestuur van Palestina, ook wel bekend als het verdelingsplan.

Inhoud[bewerken]

De resolutie stelde onder andere dat:

  • het Brits mandaat uiterlijk 1 augustus 1948 ten einde loopt en dat het Brits leger Palestina dan verlaten moet hebben;
  • er een Joodse en een Arabische staat moeten komen;
  • Jeruzalem en Bethlehem een internationaal statuut moeten krijgen;
  • vrouwen zowel actief als passief stemrecht moeten hebben in de beide staten;
  • de inwoners van Jeruzalem kunnen kiezen om te stemmen in de Joodse of in de Arabische staat;
  • de rechten van de minderheden in elke staat gerespecteerd moeten worden;
  • er vrije toegang moet zijn tot de heilige plaatsen;
  • Jeruzalem (indirect) onder bestuur van de VN moet komen.

De resolutie beschreef ook welk gebied aan de Joodse staat, de Arabische staat en Jeruzalem werd toegekend.

Gevolgen[bewerken]

Het plan werd aangenomen door het Joods Agentschap voor Palestina. Arabische leiders en overheden verworpen het plan en gaven toe dat ze elk plan zouden weigeren. Na de adoptie van het plan door de VN brak de 1947-48 Burgeroorlog uit. Dit zetten de omliggende Arabische landen aan om een oorlog met de pas gestichte staat Israël te starten.

De resultaten van deze oorlogen waren.

  • 1949 Wapenstilstand overeenkomsten
  • Israëlische overwinning
  • Gedeeltelijke Jordaanse overwinning
  • Palestijnse nederlaag
  • Egyptische nederlaag

Territoriale veranderingen.

  • Israël behoudt territoria dat door hun werd toegewezen door de VN en verovert 50 % van de oppervlakte toegewezen aan de voorgestelde Palestijnse staat.
  • Jordaanse verovering van de Westelijke Jordaanoever.
  • Egyptische verovering van de Gazastrook.


Zie ook[bewerken]