Resolutie 2079 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 2079
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 12 december 2012
Nr. vergadering 6884
Code S/RES/2079
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Burgeroorlog in Liberia
Beslissing Verlengde de sancties en het panel van deskundigen dat schendingen ervan onderzocht met een jaar.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2012
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan · Vlag van Colombia Colombia · Vlag van Duitsland Duitsland · Vlag van Guatemala Guatemala · Vlag van India India · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Pakistan Pakistan · Vlag van Portugal Portugal · Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika · Vlag van Togo Togo
Duizenden vluchtelingen zijn naar de Liberiaanse stad Kakata getrokken; foto: 2005
Duizenden vluchtelingen zijn naar de Liberiaanse stad Kakata getrokken; foto: 2005

Resolutie 2079 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 12 december 2012 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad die er de sancties tegen Liberia en het panel van deskundigen dat toezag op de naleving ervan een jaar mee verlengde.[1]

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Tweede Liberiaanse Burgeroorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Na de hoogdagen onder het decennialange bestuur van William Tubman, die in 1971 overleed, greep Samuel Doe de macht. Zijn dictatoriale regime ontwrichtte de economie en er ontstonden rebellengroepen tegen zijn bewind, waaronder die van de latere president Charles Taylor. In 1989 leidde de situatie tot een burgeroorlog waarin de president vermoord werd. De oorlog bleef nog doorgaan tot 1996. Bij de verkiezingen in 1997 werd Charles Taylor verkozen en in 1999 ontstond opnieuw een burgeroorlog toen hem vijandige rebellengroepen delen van het land overnamen. Pas in 2003 kwam er een staakt-het-vuren en werden VN-troepen gestuurd. Taylor ging in ballingschap en de regering van zijn opvolger werd al snel vervangen door een overgangsregering. In 2005 volgden opnieuw verkiezingen en werd Ellen Johnson Sirleaf de nieuwe president.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

De heropbouw van Liberia na 2006 bleef doorgaan. Het land moest wel zijn bosbeheerwet uit 2006 uitvoeren en afdwingen. Ook moest het het Kimberley-Proces implementeren en diamantensmokkel tegengaan. Verder moest ook de overheidscontrole op de goudsector vergroot worden.

Handelingen[bewerken]

De financiële sancties die middels resolutie 1532 in 2004 waren opgelegd bleven van kracht. Men vond bovendien dat Liberia bleef tekortschieten in de uitvoering ervan. De in 2003 met resolutie 1521 opgelegde reisbeperkingen en wapenembargo werden met twaalf maanden uitgebreid. Het panel van deskundigen dat toezag op de naleving en effectiviteit van en de nood aan deze maatregelen werd eveneens met een jaar verlengd. De Liberiaanse autoriteiten en die van de buurlanden werden herinnert aan hun verantwoordelijkheid bij het onder controle krijgen van de wapenhandel in de regio. Ten slotte moesten de VN-vredesmacht in Liberia en de vredesmacht in buurland Ivoorkust blijven samenwerken in de grensstreek tussen beide landen.

Verwante resoluties[bewerken]