Resolutie 2239 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 2239
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 17 september 2015
Nr. vergadering 7525
Code S/RES/2239
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Burgeroorlog in Liberia
Beslissing Verlengde de UNMIL-vredesmacht met 1 jaar.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2015
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Angola Angola · Vlag van Tsjaad Tsjaad · Vlag van Chili Chili · Vlag van Spanje Spanje · Vlag van Jordanië Jordanië · Vlag van Litouwen Litouwen · Vlag van Maleisië Maleisië · Vlag van Nigeria Nigeria · Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland · Vlag van Venezuela Venezuela
Het parlementsgebouw van Liberia in maart 2012.
Het parlementsgebouw van Liberia in maart 2012.

Resolutie 2239 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 17 september 2015 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad, en verlengde de UNMIL-vredesmacht in Liberia met een jaar. Met het oog op de beëindiging van de missie werd het aantal manschappen met twee derde verminderd.[1]

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Tweede Liberiaanse Burgeroorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Na de hoogdagen onder het decennialange bestuur van William Tubman, die in 1971 overleed, greep Samuel Doe de macht. Zijn dictatoriale regime ontwrichtte de economie en er ontstonden rebellengroepen tegen zijn bewind, waaronder die van de latere president Charles Taylor. In 1989 leidde de situatie tot een burgeroorlog waarin de president vermoord werd. De oorlog bleef nog doorgaan tot 1996. Bij de verkiezingen in 1997 werd Charles Taylor verkozen en in 1999 ontstond opnieuw een burgeroorlog toen hem vijandige rebellengroepen delen van het land overnamen. Pas in 2003 kwam er een staakt-het-vuren en werden VN-troepen gestuurd. Taylor ging in ballingschap en de regering van zijn opvolger werd al snel vervangen door een overgangsregering. In 2005 volgden opnieuw verkiezingen en werd Ellen Johnson Sirleaf de nieuwe president. In 2011 werd ze herkozen voor een tweede ambtstermijn.

In 2014 brak er in West-Afrika een ebola-epidemie uit, die ook Liberia trof.

Inhoud[bewerken]

Liberia was goed op weg naar vrede en stabiliteit. De uitbouw van de veiligheidsdiensten, en allereerst de Nationale Politie, moest de prioriteit krijgen. Op 30 juni 2016 zou de Liberische overheid de verantwoordelijkheid voor de ordehandhaving overnemen van de VN-vredesmacht UNMIL. Verder bleven delfstoffen, grondbezit, corruptie en seksueel geweld aandachtspunten.

Het mandaat van UNMIL werd verlengd tot 30 september 2016. Het aantal militairen werd verminderd van 3590 naar 1240 en het aantal politie-agenten van 1515 naar 606. In 2016 zou beslist worden over de terugtrekking van UNMIL en een eventuele nieuwe (politieke) missie om Liberia te blijven bijstaan.

Verwante resoluties[bewerken]