Restauratie (Europa)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Restauratie was een periode in Europa na de ondergang van Napoleon I. Tijdens het Congres van Wenen werden overal in Europa de door Frankrijk geïnstalleerde regeringen vervangen door de "legitieme" regeringen.

In de ogen van de overwinnaars van 1814/1815 – Rusland, Oostenrijk, Pruisen en in mindere mate ook Groot-Brittannië – waren de verjaagde regeringen van vóór 1792 de legitieme, wettige gezagsdragers. In hun ogen waren dit de legitieme regeringen of de daarom te herstellen regeringshoofden:

De door Napoleon geïnstalleerde regeringen in Westfalen, groothertogdom Berg, Würzburg, Polen, Italië en Napels werden verjaagd. De Franse grenzen werden teruggebracht naar waar zij in 1792 waren.

De soevereiniteit van Venetië werd niet meer hersteld. De voormalige Oostenrijkse Nederlanden werden bij het nieuwe Verenigd Koninkrijk der Nederlanden gevoegd.

Zie ook[bewerken]