Rhipicephalus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rhipicephalus
Rhipicephalus sanguineus
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Arachnida (Spinachtigen)
Onderklasse:Acari
Superorde:Parasitiformes (Parasitaire mijten)
Orde:Ixodida
Familie:Ixodidae (Schildteken)
Geslacht
Rhipicephalus
Koch, 1844
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Rhipicephalus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Rhipicephalus is een geslacht van harde teken dat ongeveer 74 soorten omvat. Van die 74 soorten komen er maar twee voor in Europa: R. sanguineus (echte hondenteek) en R. bursa. Veel soorten zijn vectoren voor menselijke ziektes en dierziektes. Het geslacht Rhipicephalus staat bekend om het feit dat de verschillende soorten, voornamelijk in het larvestadium, slecht van elkaar te onderscheiden zijn.

De soorten komen wereldwijd voor, en verkiezen warme en vochtige omgevingen. De teken leven in bomen en kunnen het soms langer dan een jaar zonder voedsel volhouden. Er zijn zowel soorten die twee gastheren nodig hebben, andere hebben er drie. De mogelijke gastheer kan van alles zijn; de teken leven onder andere op knaagdieren, antilopen, vee of huisdieren. De Rhipicephalus-soorten kunnen ook een scala aan ziekten verspreiden, wat afhankelijk is van de geografische locatie en de soort teek.

Soorten[bewerken | brontekst bewerken]

Het geslacht kent de volgende soorten: