Ricardo Bofill

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ricardo Bofill i Leví (Barcelona, 5 december 1939) is een Catalaans architect.[1] Hij studeerde aan de Escola Superior d'Arquitectura in Barcelona. Later studeerde hij aan de École d'Architecture te Genève. Bekendheid verwerft hij met zijn architectenbureau Taller de Arquitectura (= Architectuuratelier) waarvan het hoofdkantoor gevestigd is in een oude cementfabriek aan de rand van Barcelona. De transformatie van die oude fabriek werd in 1980 bekroond met de Premi Ciutat de Barcelona (Prijs van de Stad Barcelona).

Bofill wordt gezien als een architect van het post-modernisme. In ieder geval kiest hij vaak voor een contextgevoelige aanpak. Hij gebruikt een ter plekke bestaande vormentaal en maakt daar vervolgens een variatie op.

Bekende projecten van zijn hand zijn onder meer:

  • Walden 7, Barcelona, 1970-1975
  • Santuari del Meritxell, Andorra, 1974-1978
  • Les Arcades du Lac, Saint-Quentin-en-Yvelines, 1972-1982
  • Les Espaces D'Abraxas, Marne-la-Vallee, 1978-1983
  • Les Echelles du Baroque, Parijs, 14e, 1979-1985
  • S.W.I.F.T. hoofdkantoor, Terhulpen, België, 1985-1989
  • Teatre Nacional de Catalunya, Catalonië, 1996
  • Burgemeester De Monchyplein, Den Haag, 1997-2004


Erkenning[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • Bofill, Ricardo, La Arquitectura de un hombre, Madrid, Grech, 1984

Externe links[bewerken]

Bofill

Bronnen, noten en/of referenties