Richard Coudenhove-Kalergi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Richard Coudenhove-Kalergi
Richard Coudenhove-Kalergi (ca.1930)
Algemene informatie
Geboren 16 november 1894
Tokio
Overleden 27 juli 1972
Schruns
Land Oostenrijk
Beroep Politicus
Bekend van Paneuropese Unie
Foto van zijn vader Heinrich von Coudenhove-Kalergi en moeder Misuko Aoyama
Foto van zijn grootvader Oostenrijks veldmaarschalk-luitenant Maximilian Coudenhove

Richard Nicolaus graaf Coudenhove-Kalergi (Tokio, 16 november 1894 - Schruns (Oostenrijk), 27 juli 1972) was een Oostenrijks-Japans schrijver, politicus en stichter van de Paneuropese Unie.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Coudenhove-Kalergi was de zoon van de Oostenrijks-Hongaars diplomaat Heinrich von Coudenhove-Kalergi in Japan en een Japanse moeder Misuko Aoyama. De adellijke familie van Coudenhove vluchtte tijdens de Franse Revolutie van Vlaanderen naar Oostenrijk. De familienaam veranderde daardoor naar von Coudenhove. De familie Kalergi vergaarde hun rijkdom in Malta.[1][2] Zijn grootvader was veldmaarschalk-luitenant Maximilian Coudenhove.

Hij ontwikkelde het idee voor een verenigd Europa, waarin landen op economisch en politiek terrein zouden samenwerken. Om dit idee te bevorderen richtte hij in 1923 de Paneuropese Unie op, de oudste Europese eenheidsbeweging. Leden waren onder andere Thomas Mann, Albert Einstein en Konrad Adenauer.

Coudenhove-Kalergi streefde naar een Europees politiek, economisch en cultureel tegenwicht tegen de Verenigde Staten, Rusland en Azië. Daarnaast moest het door Coudenhove-Kalergi gedroomde Europa vrijheid, vrede en welvaart bevorderen. Hij bedacht een douane-unie, een interne markt met een gemeenschappelijke munt (de latere euro) en opheffing van de binnenlandse grenzen met collectief bewaakte buitengrenzen. Hij voorzag ook een Europese grondwet en een gezamenlijk leger met een vloot. [3] Al deze aspecten zijn door de latere Europese Unie overgenomen. Hij riep Frankrijk en Duitsland op hun onderlinge geschillen bij te leggen en zich te concentreren op die aspecten die beide landen gemeenschappelijk hadden. De Scandinavische landen had hij een bemiddelende rol toebedacht.

In zijn uitwerking van Pan-Europa beschouwt Coudenhove-Kalergi de Afrikaanse koloniën als een schat voor Europa, die moet worden ontgonnen en deel moet gaan uitmaken van (Pan-)Europa. Afrika kon Europa volgens Coudenhove-Kalergi voorzien van grondstoffen voor zijn industrie, voeding voor zijn bevolking, land voor zijn overbevolking, arbeid voor zijn werklozen en afzetmarkten voor zijn producten. Vanuit zijn koloniale denkwereld − met raciale ondertonen − zou deze verstrengeling van Afrika met Europa daarmee voornamelijk een bruikbaarheid zijn voor Europa: ‘Europe is the head of Eurafrica – Africa its body. The future of Africa depends on what Europe knows to make of it.' Vanaf 1929 noemde Coudenhove-Kalergi dit toekomstbeeld Eurafrika.[4][5]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Paneuropese Unie door de nazi's verboden. Een jaar eerder, in 1938, was Coudenhove-Kalergi al naar Zwitserland geëmigreerd. Enige tijd later vertrok hij naar de Verenigde Staten, alwaar hij hoogleraar geschiedenis werd. In 1946 ontving hij de rede van Winston Churchill met instemming toen die veel van zijn ideeën overnam.

Op 18 mei 1950 ontving hij de eerste Karelsprijs van de stad Aken. Op 3 augustus 1955 stelde hij voor de Ode an die Freude van Ludwig van Beethoven aan te wijzen als Europees volkslied. In 1972 werd dit voorstel overgenomen door de Raad van Europa en in 1985 door de Europese Gemeenschappen. Na zijn dood in 1972 werd Otto von Habsburg zijn opvolger als president van de Internationale Paneuropese Unie.

Kalergi-plan[bewerken | brontekst bewerken]

Huidige aanhangers van Coudenhove-Kalergi's visie op Europa beschrijven tegenstanders ervan als extreemrechts[6] en verspreiders van een antisemitische samenzweringstheorie[7] met de naam Kalergi-plan, dat beweert dat Coudenhove-Kalergi een complot beraamde om blanke Europeanen te 'vermengen' met andere bevolkingsgroepen via immigratie en dat dit werd aangemoedigd in Europese aristocratische middens.[8] De samenzweringstheorie kent vooral een wijde verspreiding bij Europese groeperingen, maar het heeft ook ingang gevonden in Noord-Amerika.[9] De Oostenrijkse neonazi en Holocaustontkenner Gerd Honsik schreef over dit vermeende plan in zijn boek Kalergi Plan uit 2005.[10] In Nederland heeft Forum voor Democratie-adviseur Robert de Haze Winkelman zich uitgesproken voor het bestaan van het plan.[2] Onderzoeksjournalistiek door de krant Linkiesta heeft het plan als hoax omschreven, vergelijkbaar met de antisemitische fabricatie Protocollen van de wijzen van Sion.[11]

Vaak worden Coudenhove-Kalergi's woorden uit de context gehaald om het geloof in het Kalergi-plan te versterken,[12] zoals onderstaand citaat:

De toekomstige mens zal van gemengd ras zijn. Hedendaagse rassen en klassen zullen geleidelijk verdwijnen als gevolg van ruimte, tijd en het verdwijnen van vooroordelen. Het Euraziatische-negro ras van de toekomst, dat zal lijken op de oude Egyptenaren, vervangt de verscheidenheid van volkeren met een verscheidenheid aan individuen.[13]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Terugblik 1923, Nieuwe Tijd ACV 2019.
  2. a b Graaf Coudenhove-Kalergi en de zogenaamde ondermijning van het blanke ras, BNNVARA.nl
  3. Caroline de Gruyter, Beter wordt het niet. Een reis door het Habsburgse Rijk en de Europese Unie, p. 211.
  4. Hansen, Peo, Stefan Jonsson (2011). Bringing Africa as a “Dowry to Europe”: European Integration and the Eurafrican Project, 1920–1960. Interventions  (13): 449. DOI:doi:10.1080/1369801X.2011.597600.
  5. Thorpe, Benjamin (2018). Eurafrica: A Pan-European Vehicle for Central European Colonialism (1923–1939). European Review  (26): 506-507. DOI:doi:10.1017/S1062798718000200.
  6. Antisocial media turns Leavers into Brexit extremists. The New European (16 december 2017). Gearchiveerd op 29 maart 2020. Geraadpleegd op 17 april 2020. "large groups of people being radicalised daily and hourly, by far-right and neo-Nazi propaganda and a ubiquitous belief in wild conspiracy theories such as the Kalergi Plan".
  7. TPUSA Shares Photo with Visual Nod to ‘White Genocide’ Conspiracy Theory. Right Wing Watch (12 april 2019). "The Kalergi Plan is an anti-Semitic and white nationalist conspiracy theory which revolves around the philosophy and political organizing of Richard von Coudenhove-Kalergi, an early 1900s Austrian politician who founded and presided over the Paneuropean Union. Some credit Kalergi for inspiring the later formation of the European Union"
  8. Organization Candace Owens Represents Shares, Then Deletes, Photo Promoting White Genocide Conspiracy Days After Her Testimony. Newsweek (12 april 2019). "Believers in the Kalergi plan think that Richard von Coudenhove-Kalergi, an Austrian politician in the early 1900s, constructed a plan to destroy white people in Europe by encouraging immigration"
  9. Angelo Attanasio, Qué es el "plan de Kalergi", la teoría conspirativa que usan los partidos de ultraderecha contra la Unión Europea. BBC Mundo (22 oktober 2018). Geraadpleegd op 17 april 2020.
  10. (it) Che cos’è – o sarebbe – il "Piano Kalergi". Il Post (16 januari 2018).
  11. (it) Cos’è il piano Kalergi, la bufala dei migranti che uccideranno gli europei. Linkiesta (28 september 2015).
  12. Day of the trope: White nationalist memes thrive on Reddit's r/The_Donald. Southern Poverty Law Center (19 april 2019). "With respect to Europe, the mythology of the “Kalergi plan” plays a similar role in constructing the “white genocide” narrative. Richard von Coudenhove-Kalergi was an Austrian noble and early advocate of European integration. White nationalists mine his writings for evidence that the European Union is the culmination of a nefarious “plan” for white genocide put into motion decades ago."
  13. (de) Praktischer Idealismus, Richard Nikolaus Coudenhove-Kalergi, Pan-Europa-Verlag, Wenen, pp.22-23
Zie de categorie Richard Coudenhove-Kalergi van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.