Richard Gasquet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Richard Gasquet
Paris-FR-75-open de tennis-25-5-16-Roland Garros-Richard Gasquet-33.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Richie, Richou
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Geboorteplaats Béziers, Frankrijk
Geboortedatum 18 juni 1986
Woonplaats Neuchâtel, Zwitserland
Lengte 1,85 m
Profdebuut 2002
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 17.995.884 US dollar
Coach Fabrice Santoro
Thierry Tulasne
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 536–315
Titels 15
Hoogste positie 7e (9 juli 2007)
Huidige positie 25e (18 juni 2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2007, 2008, 2012, 2013)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Kwartfinale (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Halve finale (2007, 2015)
Vlag van Verenigde Staten US Open Halve finale (2013)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 72–59
Titels 2
Hoogste positie 45e (7 april 2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1e ronde (2002, 2003, 2005)
Laatst bijgewerkt op: 3 juni 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Richard Gasquet (Béziers, 18 juni 1986) is een Frans tennisspeler.

Jeugd[bewerken]

Hij begon met tennis als vierjarige en stond toen hij negen was al op de omslag van French Tennis Magazine als dé grote belofte van het Franse tennis.

Carrière[bewerken]

2002-2003[bewerken]

Gasquet maakte zijn ATP-debuut in 2002 op het toernooi van Monte Carlo. Hij won in de eerste ronde van Franco Squillari. Hij was toen 15 jaar en 10 maanden oud en daarmee was hij de jongste winnaar van een ATP-wedstrijd sinds 1988. Gasquet deed in hetzelfde jaar voor het eerst mee aan een Grandslamtoernooi, Roland Garros.

Hij haalde zijn eerste ATP-finale in 2003 en won hetzelfde jaar het gemengd dubbel in Parijs, samen met Tatiana Golovin.

2005-2006[bewerken]

In 2005 deed Gasquet voor het eerst echt van zich spreken: in Monte Carlo versloeg hij de onverslaanbaar geachte Roger Federer in de kwartfinale. Hij verloor vervolgens van Rafael Nadal. Op zijn negentiende verjaardag won hij zijn eerste ATP-toernooi, in de finale van Nottingham versloeg hij Maks Mirni.

In 2006 bereikte hij de vierde ronde van de US Open.

2007-2009[bewerken]

2007 was het jaar van de doorbraak van Gasquet. Hij haalde de achtste finale van de Australian Open en bereikte voor het eerst in zijn carrière de halve finale van een Grandslamtoernooi: op Wimbledon versloeg hij achtereenvolgens Nicolas Mahut en Jo-Wilfried Tsonga. In de kwartfinale tegen Andy Roddick kwam hij twee sets en een break achter, maar hij won uiteindelijk met 4-6, 4-6, 7-6, 7-6, 8-6.

Tijdens de Australian Open van 2008 wist Gasquet niet verder te komen dan het jaar ervoor, in de achtste finale. In 2008 verloor hij in de achtste finale op Wimbledon van Andy Murray, nadat hij twee sets had voorgestaan.

In 2009 speelde Gasquet op de Australian Open tot de derde ronde, hierin werd hij uitgeschakeld. Op 11 mei werd bekendgemaakt dat Gasquet tijdens het ATP-toernooi van Miami positief was getest op cocaïne, hierdoor werd hij voorlopig geschorst, maar hij riskeert een schorsing van 2 jaar.[1][2][3] Op 15 juli werd bekend dat Gasquet per direct weer mocht gaan tennissen. Het ITF achtte een zwaardere straf van 12 maanden buiten proporties en reduceerde de straf tot 2,5 maand.[4]

2010[bewerken]

Gasquet won op 22 mei 2010 het ATP-toernooi van Nice met 6-3, 5-7 en 7-6 van Fernando Verdasco.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 13 juni 2005 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Nottingham Gras Vlag van Wit-Rusland Maks Mirni 6-2, 6-3 Details
2. 19 juni 2006 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Nottingham Gras Vlag van Zweden Jonas Björkman 6-4, 6-3 Details
3. 10 juli 2006 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Spanje Feliciano López 7-6, 6-7, 6-3, 6-3 Details
4. 23 oktober 2006 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Tapijt (i) Vlag van Frankrijk Marc Gicquel 6-3, 6-1 Details
5. 30 september 2007 Vlag van India ATP Bombay Hardcourt Vlag van België Olivier Rochus 6-3, 6-4 Details
6. 22 mei 2010 Vlag van Frankrijk ATP Nice Gravel Vlag van Spanje Fernando Verdasco 6-3, 5-7, 7-6 Details
7. 24 september 2012 Vlag van Thailand ATP Bangkok Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Gilles Simon 6-2, 6-1 Details
8. 5 januari 2013 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko 3-6, 7-64, 6-3 Details
9. 10 februari 2013 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Benoît Paire 6-2, 6-3 Details
10. 20 oktober 2013 Vlag van Rusland ATP Moskou Hardcourt (i) Vlag van Kazachstan Michail Koekoesjkin 4-6, 6-4, 6-4 Details
11. 8 februari 2015 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Polen Jerzy Janowicz 3-0, opgave Details
12. 3 mei 2015 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Australië Nick Kyrgios 6-3, 6-2 Details
13. 7 februari 2016 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Paul-Henri Mathieu 7-5, 6-4 Details
14. 23 oktober 2016 Vlag van België ATP Antwerpen Hardcourt (i) Vlag van Argentinië Diego Schwartzman 7-6(4), 6-1 Details
15. 17 juni 2018 Vlag van Nederland ATP Rosmalen Gras Vlag van Frankrijk Jérémy Chardy 6-3, 7-6(5) Details
Verloren finales
1. 18 oktober 2004 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Jérôme Haehnel 6-7, 4-6 Details
2. 16 mei 2005 Vlag van Duitsland ATP Hamburg Gravel Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 5-7, 6-7 Details
3. 14 augustus 2006 Vlag van Canada ATP Montreal/Toronto Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-2, 3-6, 2-6 Details
4. 7 mei 2007 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Servië Novak Đoković 6-7, 6-0, 1-6 Details
5. 8 oktober 2007 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Spanje David Ferrer 1-6, 2-6 Details
6. 14 juli 2008 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gravel Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 4-6, 5-7 Details
7. 16 januari 2010 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Cyprus Marcos Baghdatis 4-6, 6-7 Details
8. 1 augustus 2010 Vlag van Zwitserland ATP Gstaad Gravel Vlag van Spanje Nicolás Almagro 5-7, 1-6 Details
9. 6 mei 2012 Vlag van Portugal ATP Estoril Gravel Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 4-6, 2-6 Details
10. 12 augustus 2012 Vlag van Canada ATP Montreal/Toronto Hardcourt Vlag van Servië Novak Đoković 3-6, 5-6 Details
11. 9 februari 2014 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 4-6, 4-6 Details
12. 21 juni 2014 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Eastbourne Gras Vlag van Spanje Feliciano López 3-6, 7-6(5), 5-7 Details
13. 2 oktober 2016 Vlag van China ATP Shenzhen Hardcourt Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych 6-7(5), 7-6(2), 3-6 Details
14. 12 februari 2017 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Alexander Zverev 6-7(4), 3-6 Details
15. 11 februari 2018 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Lucas Pouille 6-7(2), 4-6 Details
16. 22 juli 2018 Vlag van Zweden ATP Båstad Gravel Vlag van Italië Fabio Fognini 3-6, 6-3, 1-6 Details
Gewonnen challengers
1. 7 juli 2002 Vlag van Frankrijk Montauban Gravel Vlag van Spanje Óscar Serrano Gámez 7-5, 6-1
2. 16 maart 2003 Vlag van Bosnië en Herzegovina Sarajevo Hardcourt Vlag van België Dick Norman 6-1, 7-6
3. 27 april 2003 Vlag van Italië Napels Gravel Vlag van Luxemburg Gilles Müller 6-4, 6-4
4. 29 juni 2003 Vlag van Italië Reggio Emilia Gravel Vlag van Italië Potito Starace 7-5, 6-1
5. 28 september 2003 Vlag van Frankrijk Grenoble Hardcourt Vlag van Israël Harel Levy 7-5, 7-6
6. 27 maart 2005 Vlag van Italië Barletta Gravel Vlag van Italië Alessio Di Mauro 6-3, 7-6
7. 3 april 2005 Vlag van Italië Napels Gravel Vlag van Italië Potito Starace 4-6, 6-3, 7-5
8. 16 mei 2010 Vlag van Frankrijk Bordeaux Gravel Vlag van Frankrijk Michaël Llodra 4-6, 6-1, 6-4
9. 17 september 2017 Vlag van Polen Szczecin Gravel Vlag van Duitsland Florian Mayer 7-6(3), 7-6(4)

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 8 mei 2006 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro Vlag van Oostenrijk Julian Knowle
Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer
3-6, 6-1, 11-9 Details
2. 12 januari 2008 Vlag van Australië ATP Sydney Hardcourt Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
4-6, 6-4, 11-9 Details
Verloren finales herendubbel
1. 23 april 2007 Vlag van Monaco ATP Monte Carlo Gravel Vlag van Frankrijk Julien Benneteau Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
2-6, 1-6 Details
2. 25 oktober 2009 Vlag van Rusland ATP Sint-Petersburg Hardcourt Vlag van Frankrijk Jérémy Chardy Vlag van Verenigd Koninkrijk Colin Fleming
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Skupski
6-2, 5-7, [4-10] Details
Gewonnen finales gemengd dubbel
1. 6 juni 2004 Vlag van Frankrijk Roland Garros Gravel Vlag van Rusland Tatiana Golovin Vlag van Zimbabwe Wayne Black
Vlag van Zimbabwe Cara Black
6-3, 6-4 Details

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R 4R 4R 3R 1R 3R 4R 4R 3R 3R 3R 3R
Roland Garros 1R 1R 1R 3R 3R 2R 1R 4R 4R 4R 3R 4R KF 3R 3R 2R
Wimbledon 1R 4R 1R HF 4R 4R 4R 3R 2R HF 4R 1R 1R 1R
US Open 4R 4R 2R 1R 4R 2R 4R HF 3R KF 1R 1R 3R 1R
ATP Masters 1000
Indian Wells 4R 4R 4R 3R 1R KF 2R 4R 3R 2R 4R
Miami 1R 2R 3R 2R 1R 3R 4R HF 4R 4R 2R
Monte Carlo 2R 1R HF KF 3R 2R 3R KF 2R KF
Hamburg F 1R 2R 2R l.c.
Madrid l.c. 1R 3R 2R 2R 3R 2R 2R
Rome 2R 2R 1R 3R HF KF 3R 2R 3R 1R 1R
Montreal/Toronto 2R F 2R KF 1R 3R F KF 3R 2R 3R
Cincinnati 2R 1R 2R 2R 3R 3R 1R 2R KF 2R 2R 1R HF
Shanghai l.c. 1R 3R 2R 1R 2R 3R 1R KF 2R 1R
Parijs 1R 3R HF 2R 3R 2R KF 2R KF 3R 2R 2R
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 1 3 1 0 0 1 0 1 3 0 2 2 0 1
eindejaarsranking 161 93 107 16 18 8 24 52 30 19 10 9 26 9 18 31 26

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R
Roland Garros 1R 1R 1R
Wimbledon
US Open
ATP Masters 1000
Indian Wells KF KF HF HF 2R KF 2R 2R 1R 1R
Miami KF 1R
Monte Carlo 1R F 2R 2R 1R
Hamburg l.c.
Madrid l.c. 2R 2R
Rome HF 1R
Montreal/Toronto 2R KF 1R 1R 1R KF
Cincinnati 1R 2R 1R 1R
Shanghai l.c.
Parijs KF 1R 1R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 1 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 1312 425 411 112 78 83 129 452 206 180 237 188 600 857

Externe links[bewerken]