Richard Virenque

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Virenque
Richard Virenque in Parijs-Nice 1993
Richard Virenque in Parijs-Nice 1993
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 19 november 1969
Geboorteplaats Vlag van Marokko Casablanca, Marokko
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 179 cm
Gewicht 65 kg
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg
Ploegen
1991 - 1992
1993
1994 - 1998
1999 - 2000
2001 - 2002

2003 - 2004
RMO
Festina-Lotus
Festina-Lotus
Team Polti
Domo-Farm Frites (vanaf 01-08)
Quick-Step-Davitamon
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 18e (1992)
Luik-Bastenaken-Luik 8e (1996)
Ronde van Lombardije 4e (2001)
Ronde van Italië 14e (1999)
1 etappezege
Ronde van Frankrijk 2e (1997)
7 etappezeges
Ronde van Spanje 5e (1995)
WK 3e (1994)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Richard Virenque (Casablanca (Marokko), 19 november 1969) is een voormalig Frans wielrenner.

Virenque begon zijn profcarrière in 1991 en brak een jaar later door in de Ronde van Frankrijk toen hij als jongste deelnemer één dag de gele trui droeg en bovendien vele dagen de bolletjestrui. Twee jaar nadien bevestigde hij zijn status door een etappe in de Tour te winnen, vijfde te worden in het eindklassement en bovendien de bolletjestrui tot in Parijs te dragen. In de drie jaar die volgden won hij steeds de bolletjestrui en ook elk jaar één etappe. Bovendien werd hij in 1996 derde en in 1997 tweede, waarmee hij de eerste Fransman sinds Laurent Fignon was die op het Tourpodium stond. In 1998 was Virenque dan ook een groot favoriet voor de eindzege.

Dopingperikelen[bewerken]

Het liep echter anders. Willy Voet, verzorger van zijn ploeg Festina, werd kort voor de Tour aangehouden met een grote hoeveelheid doping (epo) in zijn auto. Toen deze voor de ploeg bestemd bleken te zijn, werd de volledige ploeg uit de ronde gezet. Tijdens verhoren door de politie bekenden alle renners en de ploegleiding het gebruik van epo, met uitzondering van Virenque en Pascal Hervé. Omdat Virenque nooit positief was bevonden, kon de UCI hem niet schorsen voor dopinggebruik. In 1999 deed hij, voor een nieuwe ploeg, weer mee aan de Tour en won wederom het bergklassement. Dat lukte hem niet in 2000, maar toen won hij wel een etappe en werd zesde in het eindklassement.

Kort nadien bekende Virenque echter alsnog het gebruik van doping en kreeg alsnog zijn schorsing. Hij werd geschorst voor negen maanden en kreeg een geldboete opgelegd van 4000 Zwitserse franc. De schorsing ging in februari in, waardoor hij bijna het hele jaar 2001 moest missen [1]. Na afloop van zijn schorsing kreeg hij tegen de verwachting een contract bij Domo-Farm Frites en verbaasde velen met een zege in Parijs-Tours, na een monsterontsnapping met Jacky Durand. Het jaar erop keerde hij weer terug in de Tour en won prompt weer een etappe. De bolletjestrui moest hij toen nog aan zijn landgenoot Laurent Jalabert laten. In 2003 en 2004 wist hij weer de bolletjestrui te veroveren. Beide jaren won hij ook een etappe, maar in het klassement zou hij geen rol van betekenis meer spelen. Later in 2004 zette hij een punt achter zijn roerige loopbaan.

Zeven keer bolletjestrui Ronde van Frankrijk[bewerken]

Virenques zeven zeges in het bergklassement is een absoluut record. Criticasters, waaronder zesvoudig winnaar Lucien Van Impe, wijzen er echter op dat Virenque zelden veel tegenstand had en zeker tegen het eind van zijn carrière de bergpunten vooral bij elkaar sprokkelde in de minder hoge bergen. Na zijn dopingaffaire werd Virenque door een groot deel van het wielerpubliek (en een deel van zijn collega's) verguisd als een verrader, maar tegelijk ongekend populair bij een ander, voornamelijk Frans, deel van het publiek dat vond dat hem onrecht was aangedaan. In Frankrijk bleef Virenque ondanks zijn dopingperikelen enorm populair en werd "Richard Leeuwenhart" genoemd.

Naast de overwinningen in de Ronde van Frankrijk bestaan de meeste van Virenques zeges uit criteriums. Hij won echter ook een etappe in de Ronde van Italië 1999 (toen leek dat de Tourdirectie hem voor de Tour van dat jaar zou uitsluiten), de klimmerstrofee in 1994, de Ronde van Piëmont in 1996 en in totaal vier etappes in de Dauphiné Libéré.

Na zijn carrière begon Virenque onder andere een lijn van sieraden, samen met zijn vrouw, onder de naam 'Le Sept'. In augustus 2006 raakte hij zwaargewond bij een valpartij tijdens een fietstocht in de buurt van Grenoble. Virenque werd na zijn sportloopbaan actief als onder meer commentator bij wielerwedstrijden bij de Franse Eurosport. Tijdens de Ronde van Frankrijk is hij de gastheer in het Village Départ en aan de aankomstlijn van Carrefour, de sponsor van de bolletjestrui.

Palmares[bewerken]

Ronde van Frankrijk[bewerken]

Overige overwinningen[bewerken]

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000

  • Vier criteriums

2001

2002

  • Eén criterium

2003

  • Eén criterium

2004

  • Drie criteriums

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1991
1992 25e  
1993 19e  
1994 5e (1)Jersey polkadot.svg 
1995 9e (1)Jersey polkadot.svg  5e  
1996 Brons ↑ Jersey polkadot.svgJersey red number.svg 
1997 Zilver ↑ (1)Jersey polkadot.svgJersey red number.svg 
1998 uitgesloten   11e  
1999 14e (1)  8e Jersey polkadot.svg 
2000 6e (1)  16e  
2001 24e  
2002 16e (1) 
2003 16e (1)Jersey polkadot.svg  uitgesloten  
2004 15e (1)Jersey polkadot.svgJersey red number.svg 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
1991 107e 29e
1992 18e 21e
1993 54e 33e 20e
1994 24e 9e 19e Brons ↑
1995 93e 35e 6e
1996 60e 44e 8e 7e 53e 5e 14e (UWB)
1997 43e 33e 14e 27e 62e 60e 17e (UWB)
1998 41e 65e 20e
1999 63e 35e
2000 153e 86e 81e 19e 64e 32e
2001 4e Goud ↑ 31e
2002 57e 15e 108e
2003 61e 55e
2004


Wielerploegen

Bruylandts · Cassani · Cretskens · De Clercq · De Wolf · Hoste · Kasjetsjkin · Kleynen · Knaven · Konečný · Magnusson · McEwen · Merckx · Milesi · Moerenhout · Museeuw · Orvalho · Peeters · Rodriguez · Tankink · Vainšteins · van Heeswijk · Vanthourenhout · Vereecke · Virenque · Wadecki · Moeravjov (stagiair) · Steegmans (stagiair)

Blijlevens · Bruylandts · Cassani · Cretskens · De Wolf · Hoste · Kasjetsjkin · Kleynen · Knaven · Koerts · Konečný · Merckx · Milesi · Moerenhout · Museeuw · Rodriguez · Tankink · Vainšteins · van Bon · Van Goolen · van Heeswijk · Vandenbroucke · Vanthourenhout · Virenque · Wadecki · Nuyens (stagiair) · Rosseler (stagiair) · Vansummeren (stagiair)

Amorison · Bettini · Bodrogi · Boonen · Bramati · Cañada · Clerc · Cretskens · Horrillo · Hulsmans · Kasjetsjkin · Knaven · Museeuw · Nuyens · Paolini · Passuello · Rogers · Sinkewitz · Tankink · Van De Wouwer · Van Goolen · Vandenbroucke · Vanthourenhout · Virenque · Wadecki · Desmedt (stagiair) · Rusconi (stagiair) · Yates (stagiair)

Amorison · Bettini · Bodrogi · Boonen · Bramati · Clerc · Cretskens · De Fauw · Dufaux · Garrido · Horrillo · Hulsmans · Knaven · Mercado · Museeuw · Nuyens · Paolini · Pecharroman · Rogers · Sinkewitz · Tankink · Van Goolen · Vanthourenhout · Virenque · Zanini · Kemps (stagiair) · Starzengruber (stagiair) · Weylandt (stagiair)

Voorganger:
Tony Rominger
1993
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Richard Virenque
1994, 1995, 1996, 1997
Opvolger:
Christophe Rinero
1998
Voorganger:
Christophe Rinero
1998
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Richard Virenque
1999
Opvolger:
Santiago Botero
2000
Voorganger:
Laurent Jalabert
2002
Jersey polkadot.svg Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk Jersey polkadot.svg
Richard Virenque
2003, 2004
Opvolger:
Michael Rasmussen
2005