Richard de Mos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard de Mos
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Naam Richard de Mos
Geboren 5 mei 1976
Partij Groep de Mos/Ouderenpartij Den Haag
PVV (tot 2012)[1]
Politieke functies
2009-2012 Lid Tweede Kamer
2010-heden Lid gemeenteraad Den Haag
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Richard de Mos (Delft, 5 mei 1976) is een Nederlands politicus. Sinds 2010 is hij raadslid namens de lokale partij Groep de Mos/Ouderenpartij Den Haag. Namens de Partij voor de Vrijheid (PVV) was hij tot en met 2012 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. De Mos had in de Tweede Kamer de portefeuilles verkeer en waterstaat en milieu.

Levensloop[bewerken]

Voordat De Mos lid van de Tweede Kamer werd was hij beleidsmedewerker voor PVV-Kamerlid Martin Bosma. Hij was eerder onderwijzer op een basisschool in de Haagse achterstandswijk Spoorwijk. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 stond de Mos als tiende op de kandidatenlijst van de Partij voor de Vrijheid. Op 1 september 2009 volgde De Mos in de Tweede Kamer zijn partijgenoot Barry Madlener op, die de Tweede Kamer verruilde voor het Europees Parlement.[2] Op 3 september 2009 hield De Mos zijn maidenspeech in de Tweede Kamer tijdens een debat over de uitdieping van de Westerschelde.

Sinds 11 maart 2010 is De Mos ook gemeenteraadslid van Den Haag. Eerst namens de PVV, later als onafhankelijk gemeenteraadslid en sinds 2014 als Groep de Mos/Ouderenpartij Den Haag, toen deze partij drie zetels in de Haagse gemeenteraad haalde.

Op 6 juli 2012 werd de kandidatenlijst van de PVV gepresenteerd. Richard de Mos bleek door partijleider Wilders niet te zijn geselecteerd.[3] De Mos noemde de beslissing van Wilders "een mokerslag".[4] Vergeefs probeerde hij Wilders ervan te overtuigen hem als lijstduwer op plaats 50 te zetten, maar toen dit niet lukte verliet De Mos de PVV-fractie in de gemeenteraad van Den Haag en keerde na de Tweede Kamerverkiezingen van 2012 niet terug in het parlement.

In Den Haag richtte hij samen met oud-Tweede Kamerlid Willem van der Velden en oud-CDA-raadslid Wil Vonk de Groep De Mos op.[5]

In 2015 gaat hij aan de slag als persvoorlichter van de Partij van de Ouderen in Amsterdam, een baan naast zijn raadslidmaatschap in Den Haag.[6]

Standpunten[bewerken]

Onderwijs[bewerken]

Tijdens zijn periode als onderwijzer kreeg hij het idee het vmbo af te schaffen en de ambachtsschool te laten terugkeren. De Mos wil verder "respect voor de mensen die onze kinderen kennis bijbrengen". De Mos is van mening dat het onderwijs onvoldoende mannelijk is geworden. "Mannen zijn in het basisonderwijs een zeldzaamheid, en zodoende is het basisonderwijs al jaren geen juiste afspiegeling van de samenleving meer. Het onderwijs wordt geteisterd door parttimers, en op menige school heerst de 'altijd-maar-leuk-mentaliteit', die de softe vrouwencultuur tot stand heeft gebracht."[7]

Klimaat[bewerken]

De Mos uit zich regelmatig sceptisch over de invloed van de mens op de klimaatverandering. Op 24 september 2009 eiste hij van minister Jacqueline Cramer opheldering over foutieve temperatuurmetingen door het KNMI. [8] Hij heeft politici die geloven in de invloed van de mens op het klimaat "platte-Aardedenkers" en "klimaatalarmisten" genoemd. Namens de PVV pleitte hij tegen investeringen in klimaatbeleid en tegen "het doordrammen van een akkoord in Kopenhagen". [9] Na het nieuws rond uitgelekte e-mails van klimatologen van het onderzoeksinstituut URC, waaruit volgens klimaatsceptici bleek dat er klimaatgegevens zouden zijn gemanipuleerd—iets wat vervolgens door meerdere onafhankelijke onderzoeken niet kon worden aangetoond, sprak De Mos van een "Climategate". De Mos heeft ook in een interview in het blad Milieudefensie in 2010 zich kritisch geuit ten opzichte van windmolens en de effectiviteit van het duurzaam opwekken van energie ermee.