Richard de Mos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard de Mos
Richard De Mos.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Richard de Mos
Geboren 5 mei 1976
Functie Fractievoorzitter Groep de Mos/Ouderenpartij Den Haag
Partij Groep de Mos/Ouderen Partij Den Haag
PVV (tot 2012)[1]
Politieke functies
2009-2012 Lid Tweede Kamer
2010-heden Lid gemeenteraad Den Haag
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Richard de Mos (Delft, 5 mei 1976) is een Nederlands politicus. Sinds 2010 is hij raadslid in Den Haag. Sinds 2014 is hij fractievoorzitter van de lokale partij Groep de Mos/Ouderen Partij Den Haag. Namens de Partij voor de Vrijheid (PVV) was hij tot en met 2012 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. De Mos had in de Tweede Kamer de portefeuilles verkeer en waterstaat en milieu- en klimaatbeleid, ruimtelijke ordening, natuurbeleid, sport, tuinbouw, drank- en horecawet, taxi- en groepsvervoer, jeugd en kinderopvang.

Levensloop[bewerken]

Voordat De Mos lid van de Tweede Kamer werd was hij beleidsmedewerker voor PVV-Kamerlid Martin Bosma. Hij was eerder onderwijzer op een basisschool in de Haagse achterstandswijk Spoorwijk. Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 stond de Mos als tiende op de kandidatenlijst van de Partij voor de Vrijheid. Op 1 september 2009 volgde De Mos in de Tweede Kamer zijn partijgenoot Barry Madlener op, die de Tweede Kamer verruilde voor het Europees Parlement.[2] Op 3 september 2009 hield De Mos zijn maidenspeech in de Tweede Kamer tijdens een debat over de uitdieping van de Westerschelde.

Sinds 11 maart 2010 is De Mos ook gemeenteraadslid van Den Haag. Eerst namens de PVV, later als onafhankelijk gemeenteraadslid en sinds 2014 als Groep de Mos/Ouderen Partij Den Haag, toen deze partij drie zetels in de Haagse gemeenteraad haalde.

Op 17 november 2010 kwam Richard de Mos in opspraak nadat bleek dat hij ten onrechte op zijn curriculum vitae had gemeld dat hij schooldirecteur was geweest.[3] Daarbij meldde De Jonge Journalist dat De Mos letterlijk had gezegd schooldirecteur te zijn geweest: "Ik ben schooldirecteur geweest en heb altijd voor de klas gestaan".[4]

Op 6 juli 2012 werd de kandidatenlijst van de PVV gepresenteerd. Richard de Mos bleek door partijleider Wilders niet te zijn geselecteerd.[5] De Mos, tot op dat moment een prominent en succesvol Kamerlid, noemde de beslissing van Wilders "een mokerslag".[6] Vergeefs probeerde hij Wilders ervan te overtuigen hem als lijstduwer op plaats 50 te zetten, maar toen dit niet lukte verliet De Mos de PVV-fractie in de gemeenteraad van Den Haag en keerde na de Tweede Kamerverkiezingen van 2012 niet terug in het parlement.

Bij zijn vertrek uit de Kamer zei voormalig vicepremier Hans Wiegel dat De Mos iemand is “die direct de inhoud snapt”. Ook de voormalige CDA-staatssecretarissen Henk Bleker (“De Mos heeft een mooi taalgebruik en hij bereikt er vaak iets mee”) en Joop Atsma (“Richard is één van de betere Kamerleden die nodige media-aandacht weet te krijgen. Dat is onmisbaar in zijn vak”) waren lovend over het Kamerlidmaatschap van De Mos. [7]

In Den Haag richtte hij samen met oud-Tweede Kamerlid Willem van der Velden en oud-CDA-raadslid Wil Vonk Groep De Mos op.[8] Als lijsttrekker van de lijstsamenvoeging Groep de Mos / Ouderen Partij Den Haag was De Mos succesvol bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014. Hij wist met zijn partij in één keer drie zetels te halen en daarmee is hij in Den Haag even groot (CDA) of zelfs groter (SP, PvdD) dan verschillende landelijke partijen.

Tijdens zijn Kamerlidmaatschap verzorgde De Mos zijn eigen pers- en mediabeleid. Met zijn bedrijf De Mos & Partners zet hij die professie nu voort en verzorgt hij voor diverse instanties (profit- en non-profit) zowel de PR als diverse pers- en mediaopdrachten.

Kamerlidmaatschap[bewerken]

De Mos wist in in de Kamer voor zijn woordvoerderschappen altijd de nodige media-aandacht te realiseren en haalde in de drie jaar dat hij in de Kamer zat een behoorlijk aantal aangenomen moties (37) binnen. Zo kreeg hij voor de taxibranche een vereenvoudiging van de rij- en rusttijdenwet voor elkaar en zorgde hij voor de invoering van de Mystery Guests in taxi's, waardoor criminele taxichauffeurs zijn aangepakt.

Standpunten[bewerken]

Onderwijs[bewerken]

Tijdens zijn periode als onderwijzer kreeg hij het idee het vmbo af te schaffen en de ambachtsschool te laten terugkeren. De Mos wil verder "respect voor de mensen die onze kinderen kennis bijbrengen". De Mos is van mening dat het onderwijs onvoldoende mannelijk is geworden. "Mannen zijn in het basisonderwijs een zeldzaamheid, en zodoende is het basisonderwijs al jaren geen juiste afspiegeling van de samenleving meer. Het onderwijs wordt geteisterd door parttimers, en op menige school heerst de 'altijd-maar-leuk-mentaliteit', die de softe vrouwencultuur tot stand heeft gebracht."[9]

Klimaat[bewerken]

De Mos uit zich regelmatig sceptisch over de invloed van de mens op de klimaatverandering. Op 24 september 2009 eiste hij van minister Jacqueline Cramer opheldering over foutieve temperatuurmetingen door het KNMI. [10] Hij heeft politici die geloven in de invloed van de mens op het klimaat "platte-Aardedenkers" en "klimaatalarmisten" genoemd. Namens de PVV pleitte hij tegen investeringen in klimaatbeleid en tegen "het doordrammen van een akkoord in Kopenhagen". [11] Na het nieuws rond uitgelekte e-mails van klimatologen van het onderzoeksinstituut URC, waaruit volgens klimaatsceptici bleek dat er klimaatgegevens zouden zijn gemanipuleerd—iets wat vervolgens door meerdere onafhankelijke onderzoeken niet kon worden aangetoond, sprak De Mos van een "Climategate". De Mos heeft ook in een interview in het blad Milieudefensie in 2010 zich kritisch geuit ten opzichte van windmolens en de effectiviteit van het duurzaam opwekken van energie ermee.

Groep de Mos / Ouderen Partij[bewerken]

Groep de Mos / Ouderen Partij stelde in haar verkiezingsprogramma van maart 2014 terug te willen naar de menselijke maat in de stad. De partij, die werkt met een wijkgerichte aanpak, zet zich onder meer in voor een veiliger Den Haag, lastenverlichting, minder regels voor ondernemers, meer zorg voor ouderen, het bestrijden van armoede, het verbeteren van de bereikbaarheid van Den Haag en Scheveningen en het vergroten van de directe betrokkenheid van de burger.