Rick Ketting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rick Ketting
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Rick Ketting
Geboortedatum 15 januari 1996
Geboorteplaats Nieuwerkerk aan den IJssel, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 188 cm
Been Rechts
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Nederland VVV-Venlo
Rugnummer 4
Contract tot 1 juli 2025
Jeugd
–2006
2006–2014
Vlag van Nederland VV Nieuwerkerk
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2014–2017
2016–2017
2017–2018
2019
2020–2022
2022–
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Vlag van Nederland Jong Sparta
Vlag van Nederland Go Ahead Eagles
Vlag van Finland IFK Mariehamn
Vlag van Finland Inter Turku
Vlag van Nederland VVV-Venlo
44(1)
20(1)
31(2)
29(4)
57(5)
1(0)
Interlands **
2015–2016 Vlag van Nederland Nederland –20 2(2)

* Bijgewerkt op 6 augustus 2022
** Bijgewerkt op 6 augustus 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Rick Ketting (Nieuwerkerk aan den IJssel, 15 januari 1996) is een Nederlands voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. In juli 2022 verruilde hij Inter Turku voor VVV-Venlo.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ketting speelde in de jeugd bij amateurclub VV Nieuwerkerk.Toen hij tien was verliet hij die club voor de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam.[1] Bij die club stroomde hij in 2014 door naar het eerste elftal. Op 29 oktober 2014 debuteerde Ketting voor de Rotterdamse club, toen met 1–0 gewonnen werd van VVV-Venlo. Ketting mocht van coach Gert Kruys zes minuten voor tijd invallen voor vleugelspits Thomas Verhaar nadat de beide centrale verdedigers, Michel Breuer en Daniël Breedijk, een rode kaart hadden gekregen.[2] Na de promotie van Sparta naar de Eredivisie kwam Ketting slechts in één duel in actie en in de zomer van 2017 maakte Ketting de overstap naar Go Ahead Eagles. De verdediger tekende een contract voor twee jaar in Deventer.[3] In januari 2019 nam het Finse IFK Mariehamn Ketting transfervrij over van Go Ahead.[4] Vanaf 2020 kwam hij uit voor Inter Turku waar hij vanaf 2022 de aanvoerdersband droeg.[5] In juli 2022, halverwege het Finse voetbalseizoen, keerde Ketting terug naar Nederland waar hij een contract voor drie seizoenen tekende bij VVV-Venlo.[6]

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Continentaal1 Overig2 Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2014/15 Vlag van Nederland Sparta Rotterdam Eerste divisie 18 0 0 0 18 0
2015/16 25 1 2 0 27 1
2016/17 Eredivisie 1 0 1 0 2 0
Vlag van Nederland Jong Sparta Rotterdam Tweede divisie 20 1 20 1
2017/18 Vlag van Nederland Go Ahead Eagles Eerste divisie 31 2 1 0 32 2
2018/19 0 0 0 0 0 0 0 0
2019 Vlag van Finland IFK Mariehamn Veikkausliiga 29 4 7 0 36 4
2020 Vlag van Finland Inter Turku 21 2 7 1 1 0 29 3
2021 23 0 2 0 2 0 27 0
2022 13 3 3 0 2 0 5 1 23 4
2022/23 Vlag van Nederland VVV-Venlo Eerste divisie 1 0 0 0 1 0
Totaal 182 13 23 1 5 0 5 1 215 15

Bijgewerkt op 6 augustus 2022.[7]

1Continentale officiële wedstrijden, te weten de UEFA Europa League en UEFA Champions League.

2Overige officiële wedstrijden, te weten Play-offs en Liigacup.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Nederland –20[bewerken | brontekst bewerken]

Op 14 november 2015 debuteerde Ketting voor Nederland –20 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Tsjechië –20 (2–2). Tijdens die wedstrijd mocht hij van bondscoach Remy Reijnierse in de basis starten en hij speelde het gehele duel mee. Hij wist tweemaal doel te treffen.

Interlands van Rick Ketting voor Vlag van Nederland Nederland –20[8]
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
1 14 november 2015 Vlag van Tsjechië TsjechiëNederland Vlag van Nederland 2 – 2 Vriendschappelijk Goal 40'Goal 90+2'
2 26 maart 2016 Vlag van Portugal PortugalNederland Vlag van Nederland 1 – 1 Vriendschappelijk

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
Eerste divisie 1 2015/16

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]