Rijksleger (Heilige Roomse Rijk)

Het rijksleger (Duits: Reichsarmee of Reichsheer, Latijn: exercitus imperii) was tijdens de vroegmoderne tijd het leger van het Heilige Roomse Rijk. Het rijksleger kon alleen opgeroepen worden door een besluit van de Rijksdag. De keizer, ook de keizer van Duitsland genoemd, voerde wel het opperbevel, maar kon vanwege de controle door de rijksdag het leger niet voor zijn eigen doeleinden inzetten. Mede daardoor werd het rijksleger vooral gebruikt voor de verdediging van de rijksgrenzen en voor het uitvoeren van rijksexecuties. Het leger hield met het einde van het Heilige Romeinse Rijk in 1806 op te bestaan.

Naast het rijksleger had de keizer ook een eigen keizerlijk leger, waar hij zonder tussenkomst van de Rijksdag over kon beschikken.