Rino Corso Fougier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rino Corso Fougier
Rino Corso Fougier, 1939.
Geboren 14 november 1894
Bastia, Corsica, Frankrijk
Overleden 24 april 1963
Rome, Metropolitane stad Rome Hoofdstad, Italië
Land/zijde Flag of Italy (1861-1946).svg Koninkrijk Italië
Bandera del bando nacional 1936-1938.svg Nationalistische factie
War flag of the Italian Social Republic.svg Italiaanse Sociale Republiek
Flag of Italy.svg Italië
Onderdeel Flag of Italy (1860).svg Koninklijk Italiaans Leger
Lesser coat of arms of the Kingdom of Italy (1929-1943).svg Regia Aeronautica
Coat of arms of the Italian Air Force.svg Aeronautica Militare
Dienstjaren 1912 - 1943
Rang IT-Airforce-OF-9.pngGeneraal
(Generale di armata aerea)
Eenheid Bersaglieri
Corpo Truppe Volontaire
Corpo Aereo Italiano
113ª Squadriglia
87ª Squadriglia aeroplani
3° Raggruppamento aeroplani
Bevel 70ª Squadriglia caccia
5ª Sezione Difesa
83ª Squadriglia
1º Stormo Caccia Terrestre
3ª Brigata Aerea
3º Squadra aerea - SQA3
1º Squadra aerea - SQA1
Stafchef Aeronautica Militare (15 november 1941 -
26 juli 1943)[1][2]
Ministero dell'Aeronautica
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Italiaans-Ethiopische Oorlog[1]


Spaanse Burgeroorlog[1]


Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen zie onderscheidingen
Ander werk Staatssecretaris[4]
(15 november 1941)[5]

Rino Corso Fougier (Bastia, 14 november 1894 - Rome, 24 april 1963) was een Italiaanse luchtmachtofficier. Van 1941 tot 1943 was hij de stafchef van de Aeronautica Militare.

Leven[bewerken | brontekst bewerken]

Fougier diende als officier in de Bersaglieri van het Koninklijk Italiaans Leger. In 1916 nam hij als pelotonscommandant aan de Eerste Wereldoorlog deel. In juli 1916 begon hij de opleiding tot piloot, en vocht vanaf 1917 met verschillende squadrons. Als piloot kreeg hij twee hoge onderscheidingen.

In 1921 werd hij stafofficier en vlieginstructeur. In 1930 richtte hij in Campoformido bij Udine de eerste Italiaanse kunstvliegschool op, waaruit kort daarna de Frecce Tricolori ontstonden. Na de oprichting van de Italiaanse luchtmacht, stapte hij over naar dit nieuwe krijgsmachtdeel, waar hij van 1928 tot 1933 over het 1º Stormo Caccia Terrestre het bevel voerde. Na een kort tussenspel aan de spits van het 3ª Zona Aerea Territoriale (Z.A.T.), diende hij van 1935 tot 1937 in Noord- en Oost-Afrika en in Spanje. Na zijn terugkeer naar Italië, leidde hij de trainingsscholen voor de luchtmacht, en daarna het 3º Squadra aerea - SQA3 in Rome en het 1º Squadra aerea - SQA1 in Milaan.

In 1940-1941 nam hij het commando van het in België gestationeerd Corpo Aereo Italiano over, en nam aan de slag om Engeland deel[3]. Op 15 november 1941 nam hij het commando van stafchef van de luchtmacht van Francesco Pricolo over[6][7]. Hij bleef in de top van de luchtmacht, tot het einde van het fascistisch regime. Na 1943 trok hij zich terug in het burgerleven.

Er is verder weinig bekend over het verdere verloop van zijn leven na de Tweede Wereldoorlog.

Militaire carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]