Rinus Michels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor de burgemeester van Winsum zie Rinus Michels (politicus)
Rinus Michels
Rinus Michels 1984b.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Marinus Jacobus Hendricus Michels
Bijnaam De Generaal
Geboortedatum 9 februari 1928
Geboorteplaats Amsterdam, Nederland
Overlijdensdatum 3 maart 2005
Overlijdensplaats Aalst, België
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1958
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1945-1958 Vlag van Nederland Ajax 264 (122)
Interlands
1950-1954 Vlag van Nederland Nederland 5 00(0)
Getrainde clubs
1960-1964
1964-1965
1965-1971
1971-1975
1974
1975-1976
1976-1978
1978-1980
1980-1983
1984-1988
1988-1989
1990-1992
Vlag van Nederland JOS
Vlag van Nederland AFC
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Verenigde Staten LA Aztecs
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Duitsland Bayer Leverkusen
Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Marinus (Rinus) Jacobus Hendricus Michels (Amsterdam, 9 februari 1928Aalst, 3 maart 2005) was een Nederlandse voetballer en voetbaltrainer. Michels werd in 1999 door de FIFA uitgeroepen tot de beste coach van de twintigste eeuw.[1] Na zijn dood verkoos de Britse kwaliteitskrant The Times hem in 2007 tot beste coach van na de Tweede Wereldoorlog.[2]

Speler[bewerken]

Rinus Michels (1954)

In zijn jeugd was Michels een succesvol zwemmer en basketballer, maar hij werd het meest bekend als voetballer.[3] De spelerscarrière van Rinus Michels beperkt zich tot één club: Ajax. Als midvoor speelde hij tussen 1945 en 1958 269 wedstrijden voor de Amsterdamse club. Hij scoorde hierin 122 doelpunten en werd tweemaal landskampioen (seizoen 1946/47 en 1956/57). Tussen 1950 en 1954 kwam hij vijf keer uit voor Oranje (geen doelpunten). In 1958 moest Michels zijn voetbalcarrière vanwege herniaklachten beëindigen.

Seizoen Club Competitie
Comp Wed Dlp
1945/46 Vlag van Nederland Ajax Kampioencompetitie 12 13
1946/47 28 14
1947/48 5 3
1948/49 20 7
1949/50 26 16
1950/51 14 5
1951/52 19 15
1952/53 20 8
1953/54 26 12
1954/55 33 14
1955/56 30 8
1956/57 Eredivisie 29 7
1957/58 2 0
Totaal 264 122

Trainer[bewerken]

Rinus Michels (1966)

Rinus Michels dankt zijn faam vooral aan zijn loopbaan als trainer. Van 1956 tot 1965 werkte hij als gymleraar voor de dovenschool Joh. Ammanschool. Daar was hij begonnen met trainen van dove voetballers.[4] Hij begon als trainer bij Ajax in 1965, als opvolger van Vic Buckingham. Veel trainingservaring had Michels op dat moment niet. Hij had weliswaar zijn trainersdiploma op zak, maar hij had uitsluitend amateurclubs getraind. In de jaren 60 trainde hij JOS en AFC. Onder zijn leiding behaalde Ajax viermaal het landskampioenschap (1966, 1967, 1968, 1970), driemaal de KNVB-beker (1967, 1970, 1971) en bereikte de club twee Europacup I-finales (de met 4-1 verloren wedstrijd tegen AC Milan in 1969 en de overwinning met 2-0 op Panathinaikos in 1971).

In 1971 vertrok Michels naar FC Barcelona, enige jaren later gevolgd door voetballer Johan Cruijff. In 1974 werd Barcelona onder zijn leiding landskampioen. Michels was voor de tweede keer trainer van de Spaanse club toen die in 1978 de Spaanse beker won.

Nieuwe roem oogstte Michels in binnen- en buitenland als coach van het Nederlands elftal. Hij zou de functie van bondscoach in totaal vier keer vervullen. Belangrijke momenten hierbij zijn de verloren WK-finale in 1974 tegen gastland West-Duitsland (2-1) en de EK-finale in 1988 tegen de Sovjet-Unie, die Oranje met 2-0 won. In 1992 legde Rinus Michels na 53 interlands zijn functie als bondscoach neer, en beëindigde daarmee zijn loopbaan als trainer.

Behalve in Spanje en Nederland is Michels ook als trainer actief geweest in Duitsland (1. FC Köln en Bayer Leverkusen) en de Verenigde Staten (Los Angeles Aztecs).

Bondscoach[bewerken]

Periode prestatie
27-03-1974 - 07-07-1974 WK 1974, verliezend finalist
14-11-1984 - 23-12-1984
29-04-1986 - 25-06-1988 EK 1988, kampioen
26-09-1990 - 22-06-1992 EK 1992, halve finale, verloren

Voor zijn verdiensten als bondscoach werd hij in 1974 door Koningin Juliana benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 1988 werd hij door Koningin Beatrix bevorderd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Erelijst[bewerken]

Als speler

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Ajax
Landskampioen Schaal.png Nederlands landskampioenschap / Eredivisie 2x 1946/47, 1956/57
KNVB-Beker.png KNVB beker 1x 1945/46

Als trainer

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Nederland Ajax
Internationaal
Coppacampioni.png Europacup I 1x 1970/71
Coppa Intertoto.svg Intertoto Cup 1x 1968
Nationaal
Landskampioen Schaal.png Eredivisie 4x 1965/66, 1966/67, 1967/68, 1969/70
KNVB-Beker.png KNVB beker 3x 1966/67, 1969/70, 1970/71
Vlag van Spanje FC Barcelona
Internationaal
UEFA - Inter-Cities Fairs Cup.svg Jaarbeursstedenbekerbeslissingswedstrijd 1x 1971
Nationaal
Liga trophy (adjusted).png Primera División 1x 1973/74
RFEF - Copa del Rey.svg Copa del Rey 1x 1977/78
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Coppagermania.png DFB-Pokal 1x 1982/83
Trofeu Joan Gamper 1x 1981
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Nederland Nederland
UEFA European Cup.svg Europees kampioenschap voetbal 1x Goud 1988

Onderscheidingen

Reputatie[bewerken]

Rinus Michels wordt, vaak in één adem met Johan Cruijff, genoemd als de architect van het totaalvoetbal en de bedenker van de buitenspelval. Ook al bestaan er twijfels over de juistheid van deze beweringen, feit blijft dat Michels de eerste voetbalcoach was die grote triomfen vierde met deze tactische concepten.

De meedogenloze aanpak van spelers en zijn dominante leiderschapsstijl leverden Michels de bijnaam 'de Generaal' op. Berucht is zijn uitspraak "Voetbal is oorlog". Michels zou hiermee hebben bedoeld dat een harde, agressieve speelstijl noodzakelijk én aanvaardbaar is als je wilt winnen, gele en eventueel ook rode kaarten inbegrepen. Zijn woorden zijn sindsdien ontelbare keren geciteerd; zelf vond hij dat ze uit hun verband waren gerukt, en dat hij er twintig jaar ten onrechte mee was achtervolgd. Hij zei in werkelijkheid in een interview in het Algemeen Dagblad in 1970: "Topvoetbal is zoiets als oorlog. Wie te netjes blijft, is verloren".[5]

In 1999 riep de Wereldvoetbalbond FIFA hem uit tot 'Coach van de Eeuw'. En ook na zijn dood werd hij niet vergeten: in 2007 koos de Engelse krant The Times hem tot de beste trainer van na de Tweede Wereldoorlog, voor Matt Busby en Ernst Happel. In 2004 eindigde hij op nr. 54 in de verkiezing van De grootste Nederlander.

Rinus Michels 1988

Na het winnen van het Europees kampioenschap voetbal in 1988 wensten meerdere spelers van het Nederlands elftal, waaronder Marco van Basten en Ruud Gullit de komst van Cruijff als bondscoach. Michels koos begin 1990 echter voor Leo Beenhakker als opvolger van Thijs Libregts, waarna het WK uitliep op een groot fiasco voor het Nederlands elftal. Veel mensen hebben de keuze voor Beenhakker nooit begrepen, en vermoed wordt dat Michels niet wilde dat zijn pupil Cruijff nog grotere successen zou behalen dan Michels zelf, en daarom voor Beenhakker koos. Michels heeft dit altijd ontkend.

Michels was een man met een droog gevoel voor humor. Tijdens de boottocht door de Amsterdamse grachten na de EK-winst in 1988 vroeg verslaggever Jack van Gelder hem: "U hebt een nieuw horloge gekregen van de spelers. Dat was zeker een emotioneel moment voor u?" Waarop Michels antwoordde: "Ze zeggen dat het nieuw is, dus daar gaan we maar vanuit." Ook was hij een niet onverdienstelijk zanger. Regelmatig bracht hij het lied "Droomland" ten gehore. Zelf was hij ook het onderwerp van een lied: in 1974 had Lenny Kuhr een hit met "De Generaal", een gelegenheidstekst op de melodie van "De troubadour".

Overlijden[bewerken]

In februari 2005 onderging Michels een preventieve hartoperatie in het Belgische Aalst. Hij kreeg een nieuwe hartklep en een pacemaker. Volgens zijn artsen was de operatie goed verlopen, maar op 3 maart overleed hij om vijf uur 's ochtends aan de complicaties van de ingreep. Hij ligt begraven op het "oude kerkhof" in Valkenswaard alwaar hij is bijgezet in het graf van zijn schoonouders. Alleen een kleine steen op het graf herinnert aan hem.

Filmkunst[bewerken]

  • Rinus Michels, 'De Generaal' 1928-2005 (DVD documentaire, 2005)
  • Rinus Michels was in 2003 en 2004 op de televisie te horen in diverse reclamespots voor Peijnenburg ontbijtkoek (baby's, Masai).

Interviews[bewerken]

  • "Ze moeten doen wat ik zeg" - interview door Joop van Tijn in Vrij Nederland, 18 maart 1967; gebundeld in: Meester op het floret, Balans, 2001

Citaten[bewerken]

  • Voor het WK van 1974 dreigde een aantal spelers af te haken wegens een conflict met de KNVB over de premies. Op een persconferentie wijdde Michels hier slechts een zin aan: "Wie niet mee wil gaan, die blijft maar thuis."
  • In het 1e kwartaal van 1986, toen Michels samen met bondscoach Beenhakker en assistent Advocaat een driemanschap vormde, en Beenhakker reeds met Real Madrid bezig was, maar de deur naar de KNVB toch nog op een kiertje open zag staan, stelde Michels: "Als je dus, zoals hij dat zegt, eenmaal een eitje hebt uitgebroed, dan kun je niet meer praten over gaten of kiertjes."
  • In 1986: "Wat hebben die Duitsers nou meer dan wij? Wij hebben de Rijkaards, de Gullits, de Van Bastens." De mentaliteitskwestie: "In de oefenwedstrijd West-Duitsland-Nederland krijgt Van 't Schip bij de stand 2-1 de kans om 2-2 te maken. Dat gebeurt dan niet." "Vervolgens aan de andere kant, zet Klinsmann Adri van Tiggelen, nota bene onze beste mandekker, opzij alsof hij er niet staat, en scoort vervolgens 3-1."

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Vic Buckingham
Trainer van Ajax
jan. 1965 - 1971
Opvolger:
Ștefan Kovács
Voorganger:
Jan van Daal
Trainer van Ajax
sep. 1975 - 1976
Opvolger:
Tomislav Ivić

Voorganger:
František Fadrhonc
Bondscoaches van het Nederlands elftal
mrt. 1974 - 1974
Opvolger:
George Knobel
Voorganger:
Kees Rijvers
Bondscoaches van het Nederlands elftal
okt. 1984 - jan.1985
Opvolger:
Leo Beenhakker
Voorganger:
Leo Beenhakker
Bondscoaches van het Nederlands elftal
1986 - 1988
Opvolger:
Thijs Libregts
Voorganger:
Leo Beenhakker
Bondscoaches van het Nederlands elftal
1990 - 1992
Opvolger:
Dick Advocaat

Voorganger:
Vic Buckingham
Trainer van FC Barcelona
1971 - 1975
Opvolger:
Hennes Weisweiler
Voorganger:
Laureano Ruiz
Trainer van FC Barcelona
1976 - 1978
Opvolger:
Lucien Muller

Voorganger:
Vlag van Duitsland Karl-Heinz Hedergott
Trainer van 1. FC Köln
sep. 1980 - aug. 1984
Opvolger:
Vlag van Duitsland Hannes Löhr