Road House (1989)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Road House
Regie Rowdy Herrington
Producent Joel Silver
Scenario David Lee Henry (story)
David Lee Henry &
Hilary Henkin (screenplay)
Hoofdrollen Patrick Swayze
Kelly Lynch
Sam Elliott
Ben Gazzara
Kevin Tighe
Red West
Kathleen Wilhoite
Sunshine Parker
Jeff Healey
Muziek Michael Kamen
The Jeff Healey Band
Distributie United Artists
Première 19 mei 1989
Speelduur 114 min.
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vervolg Road House 2: Last Call
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Road House is een film uit 1989 met Patrick Swayze in de hoofdrol. De film gaat over 'Dalton', een uitsmijter in een bar in Jasper (Missouri). De regie is van Rowdy Herrington.

Na het enorme succes van Dirty Dancing (de doorbraakfilm van Patrick Swayze) viel het bezoekersaantal voor "Road House" flink tegen. De critici waren ook niet erg enthousiast over de film, die sindsdien wel tot een cultfilm is uitgegroeid.

Het verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Patrick Swayze speelt 'Dalton', een professionele "sfeerbeheerder" met een mysterieus verleden. Hij heeft filosofie gestudeerd en is een expert in vechtsporten. Zijn reputatie, als professional die van ontspoorde bars weer een gezellige uitgaansgelegenheid weet te maken, is door het hele land bekend.

In het begin van de film wordt Dalton benaderd door de eigenaar van 'The Double Deuce' om hem te helpen met het oplossen van de problemen in zijn bar. Dalton neemt geen halve maatregelen en begint met zijn grote schoonmaak onder zowel de gasten als het personeel van 'The Double Deuce', wat niet echt zonder problemen gaat. Maar gelukkig zijn er ook leuke belevenissen. Zo ontmoet Dalton zijn oude vriend Cody (zanger/gitarist Jeff Healey) weer, de frontman van de huisband. Cody weet hem te voorzien van wat inside info over de lokale verhoudingen. Cody waarschuwt tevens de rest van het personeel (en de bezoekers) voor de aanpak van Dalton ("It's my way, or the highway").

Naast zijn werk in The Double Deuce, krijgt Dalton het aan de stok met de lokale hoofdcrimineel Brad Wesley (Ben Gazzara), die het stadje net buiten Kansas terroriseert.

Na een gevecht in de bar ontmoet Dalton in het ziekenhuis de arts Elizabeth Clay (Kelly Lynch), de ex-vriendin van Brad Wesley. Doordat ze veel samen te zien zijn, raakt Wesley nog meer geïrriteerd. Dalton probeert de zaak uit te praten, maar Wesley blijkt een nare man. Hij is vast van plan het stadje onder zijn controle te krijgen. Hij biedt Dalton een baan aan, maar die weigert uiteraard.

Kort daarna loopt de zaak volledig uit de hand: Wesley's mannen beginnen lokale bedrijven te vernielen. Eén zaak gaat in vlammen op, een andere wordt door een monstertruck gesloopt. De levering van drank aan 'The Double Deuce' wordt onmogelijk gemaakt.

Dalton's mentor, Wade Garrett (Sam Elliott) komt nu ook naar Jasper. Hij is een wat oudere uitsmijter en degene die Dalton de fijne kneepjes van het vak geleerd heeft. Al bij zijn aankomst raakt hij in een bargevecht verzeild, maar hij toont direct zijn 'skills' door een handje te helpen bij het redden van dranklevering.

Uiteindelijk brandt er een felle strijd los tussen Dalton en Wesley. Over en weer worden er mensen vermoord, gebouwen vernield en flink gevochten. Als ten slotte Wade Garrett wordt vermoord, is voor Dalton de maat vol. In zijn eentje valt hij de villa van Wesley aan.

Als een tijd later de politie arriveert is iedereen dood (behalve Dalton en één sullige slechterik). Door de populariteit van Dalton, de haat jegens Wesley en de verklaringen die lokale ondernemers afleggen, plus het feit dat er geen getuigen zijn, wordt er geen onderzoek ingesteld naar de gebeurtenissen in de villa.