Robert Doornbos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Doornbos
Robert Doornbos, 2006
Robert Doornbos, 2006
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Geboorteplaats Rotterdam
Geboortedatum 23 september 1981
Formule 1-carrière
Actieve jaren (2004) 20052006
Teams (Jordan)
Minardi
Red Bull Racing
Aantal races 11
Eerste grand prix Duitsland 2005
Laatste grand prix Brazilië 2006
Portaal  Portaalicoon   Sport
Autosport
Robert Doornbos
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Huidig kampioenschap Superleague Formula
Team Corinthians
Eerdere ervaring Formule 1
A1 Grand Prix
Champ Car
IndyCar Series
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Robert Michael Doornbos (Rotterdam, 23 september 1981) is een Nederlands autocoureur. Hij is voormalig Formule 1- en racecoureur voor Team Minardi USA in de Champ Car World Series. Robert Doornbos was het laatst actief als rijder van A1 GP-team Nederland in de inmiddels failliete A1GP Series en in de IndyCar Series. De plannen voor 2010 waren lang onbekend, zijn plaats in de Indy Racing League is hij begin 2010 kwijtgeraakt. Eind maart werd bekend dat Robert er voor heeft gekozen om in 2010 in de Superleague Formula klasse uit te komen voor het team van Azerti onder vlag van de Braziliaanse voetbalclub Corinthians.

Vroege carrière[bewerken]

Doornbos was oorspronkelijk een tennisser op het moment dat hij als VIP naar de Formule 1 GP van België in 1998 mocht gaan. Daar ontmoette hij Jacques Villeneuve, die in 1997 de wereldtitel Formule 1 won. Gefascineerd door het autoracen besloot hij autocoureur te worden. In 1999 werd hij vicekampioen in de Opel Lotus klasse. Daarna reed hij een jaar Formule Ford, om vervolgens drie jaar in verschillende Formule 3 series te rijden.

Daarna ging het snel met de Nederlander. Door zijn goede resultaten in de F3 werd hij tweede rijder bij het succesvolle Arden International team in de F3000. Hij boekte verschillende podiumplaatsen en een overwinning in de regen op Spa-Francorchamps. Naar aanleiding van zijn F3000-resultaten werd hij in 2004 benoemd tot testrijder van Jordan voor de laatste drie races van de Formule 1. Bij deze races diende hij als de derde coureur en mocht hij de vrijdagse trainingen rijden. Tijdens deze trainingen boekte Robert goede resultaten en tijdens de Grand Prix van Brazilië was hij sneller dan beide teamgenoten.

Formule 1-carrière[bewerken]

2004[bewerken]

Tijdens de Grand Prix van China werd Doornbos benoemd tot testcoureur van Jordan. Dit kwam, doordat Timo Glock als testcoureur Giorgio Pantano moest vervangen vanwege sponsorproblemen.

Robert Doornbos reed in 2004 in het FIA International F3000 kampioenschap voor Arden, als tweede rijder naast zijn meer ervaren teamgenoot Vitantonio Liuzzi. Hij werd “Rooky of the Year” en eindigde als derde in het klassement. In dit seizoen wist hij de GP van Spa te winnen, scoorde vier podiums en een snelste ronde. Liuzzi werd uiteindelijk kampioen.

Voor de laatste drie GP's van het Formule 1-seizoen was Doornbos testrijder voor Jordan GP.

2005[bewerken]

In 2005 was Doornbos zeer dichtbij een racestoeltje bij Jordan, maar dat ging op het laatste moment niet door, omdat Eddie Jordan (toenmalig teambaas) het team had verkocht aan Alex Shnaider van Midland. Doornbos kon echter wel weer de vrijdagtrainingen op zich nemen als derde coureur, en was de invallende rijder voor wanneer een van de vaste coureurs Narain Karthikeyan of Tiago Monteiro niet kon racen. Doornbos was tijdens de Grand Prix van Australië meteen al sneller dan beide teamgenoten.

Tijdens de Grand Prix van Europa op de Nürburgring moest Doornbos aan de kant zitten, omdat Jordan de Fransman Franck Montagny een kans wilde geven. Het team had tijdens de trainingen Montagny te veel sets banden laten gebruiken, waardoor Jordan tijdens de Grand Prix van Canada geen derde rijder in mocht zetten, en Doornbos moest hier dus ook aan de kant zitten.

Na de Grote Prijs van Groot-Brittannië in 2005 verving Doornbos de Oostenrijker Patrick Friesacher als tweede rijder bij Minardi. Als teammaat van zijn landgenoot Christijan Albers maakte hij zijn Formule 1-debuut bij de Grote Prijs van Duitsland.

2006[bewerken]

Doornbos in de Red Bull Racing Formule 1-wagen

In 2006 was Doornbos derde rijder bij het team van Red Bull Racing. In september 2006 werd bekendgemaakt, dat hij voor de laatste drie races van het seizoen de plaats van Christian Klien zou overnemen. Voor de race in China wist hij zich als tiende te kwalificeren en eindigde als twaalfde, terwijl hij in Japan als dertiende finishte, en tijdens de laatste race in Brazilië als twaalfde.

Op 15 augustus 2006 reed Robert Doornbos met zijn Red Bull "RB2" met 326 kilometer per uur over de Afsluitdijk, die speciaal hiervoor afgesloten was.

2007[bewerken]

In 2007 kende Doornbos slechts twee actieve testdagen bij Red Bull Racing. Op woensdag 14 november 2007 werd hij tijdens de wintertest in Barcelona gesignaleerd bij het team van BMW Sauber. Doornbos was in gesprek om tijdens de test van 4, 5 en 6 december 2007 te gaan testen voor het Duitse team, en voor een rol als reserve- en testcoureur bij BMW Sauber.[1] Maar deze test kwam niet ter sprake; in plaats van Doornbos testte het Duitse team onder andere de 20-jarige Spanjaard Javier Villa en de Britse Formule 3-kampioen Marko Asmer.[2] Allebei de rollen waren ondertussen al verdeeld: derde coureur werd Christian Klien, afkomstig van Red Bull Racing, en testrijder werd Marko Asmer.

Champ Car-carrière[bewerken]

Robert Doornbos tijdens de Dutch Champ Car Grand Prix

2007[bewerken]

In 2007 was Doornbos wederom de derde rijder van het team Red Bull Racing; daarnaast zou hij in Amerika gaan racen in de Champcar World Series voor Minardi Team USA. Tijdens zijn debuut-race in Las Vegas op 9 april wist hij zich als derde te kwalificeren en als tweede te finishen. Hiermee was hij de eerste rookie sinds Nigel Mansell in 1993, die in zijn eerste Champ Car-race het podium behaalde. Verder behaalde hij in zijn derde Champ Car race een derde plaats vanaf een dertiende startplek. Hij won zijn eerste race in Mont-Tremblant, Canada op 1 juli 2007, voor Sébastien Bourdais. Op 20 juli 2007 won Doornbos in San José zijn tweede race en stond daarmee tweede in het algemeen klassement, met tien punten achter Sébastien Bourdais. Door zijn vierde plek in Surfers Paradise was hij onbereikbaar geworden voor de nummer twee in het Rookie-klassement. Hij werd dus Rookie of the Year 2007. Uiteindelijk werd Doornbos derde in het eindklassement van 2007, achter Justin Wilson en Sébastien Bourdais.

Superleague Formula[bewerken]

2008[bewerken]

In 2008 kon Robert Doornbos een nieuw hoofdstuk toevoegen aan zijn racecarrière. Hij kwam uit in de Superleague Formula, een nieuw opgezette raceklasse waarin voetbalclubs uitkomen. Doornbos kwam uit voor het team van AC Milan, een team waar hij al jarenlang fan van is. Doornbos werd derde in het allereerste Superleague Formula seizoen.

2010[bewerken]

Voor 2010 tekende Robert Doornbos een contract met het team van Azerti, die de wagen van Robert had voorzien van de kleuren van de Braziliaanse voetbalclub SC Corinthians Paulista.

A1 Grand Prix[bewerken]

2008/2009[bewerken]

op 17 september 2008 werd bekend, dat Doornbos samen met Jeroen Bleekemolen ging rijden in de A1 GP voor team Nederland van oud-coureur Jan Lammers[3]. Beiden reden om en om. Doornbos maakte zijn A1GP debuut in het Chinese Chengdu en reed verder nog in Nieuw-Zeeland, Mexico en Engeland.

IndyCar[bewerken]

2009[bewerken]

Robert Doornbos kwam het seizoen 2009 uit in de IndyCar klasse. Daarmee keerde hij terug in Amerika en zou hij gaan rijden voor het team van Newman-Haas-Lanigan Racing, een team dat vele malen zegevierde in de ChampCar (ChampCar is samen met de Indy Racing League gefuseerd in de IndyCar). Doornbos reed met het startnummer 06. Zijn teamgenoot was de Amerikaan Graham Rahal, uitkomend met startnummer 02. Eén van de races in het seizoen was de legendarische Indy 500, waar Arie Luyendijk en zijn zoon Arie Luyendijk Jr. als enige Nederlanders Doornbos voorgingen.

Midden in het seizoen verliet Doornbos zijn Newman-Haas-Lanigan Racing team. Een optie in zijn contract maakte een vertrek na twaalf races mogelijk, en naar eigen zeggen had Doornbos zelf van deze optie gebruikgemaakt. Doornbos had ervoor gekozen om aan de slag te gaan bij HVM Racing. Hij was een verbintenis aangegaan die hem verzekerde van een plek tot het eind van het seizoen 2010. Doornbos keerde hiermee terug naar zijn oude ChampCar team, dat destijds nog Minardi Team USA heette. De rest van het seizoen 2009 kwam Doornbos uit met startnummer 33. Ondanks de eerdere aankondiging dat hij in 2010 verzekerd was van een plaats bij het team, raakte voor de start van het IndyCar seizoen 2010 bekend, dat Doornbos niet aan de start zou komen tijdens de eerste race van het jaar, omdat er niet voldoende sponsoring gevonden was.[4]

Over Robert Doornbos[bewerken]

  • Hans van der Klis, Dwars door de Tarzanbocht: de dertien Nederlandse Formule 1-coureurs. Amsterdam, 2007 (3e ed.), p. 165-179
Rookie of the Year (ChampCar)
2007