Robert Janssens (journalist)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Robert Janssens
Robert Janssens, 2019
Robert Janssens, 2019
Achtergrondinformatie
Geboorteplaats Borgerhout
Beroep sportjournalist (op pensioen)
Portaal  Portaalicoon   Media

Robert Janssens (Borgerhout, 25 juni 1939) is een voormalige Vlaamse sportjournalist. Hij is vooral bekend om zijn verslaggeving tijdens de Ronde van Frankrijk. Hij schreef verschillende boeken over zijn werk en over de wielersport.

Journalist[bewerken | brontekst bewerken]

Robert Janssens startte zijn loopbaan als sportjournalist voor de Antwerpse krant Volksgazet. Hij was er actief van 1960 tot 1969 en was vooral actief met de verslaggeving van wielerwedstrijden. In 1962 trok hij voor de eerste maal mee met Ronde van Frankrijk. In 1969 verhuisde hij naar Het Laatste Nieuws, waar hij eveneens in de wielerredactie actief was. Hij volgde uiteindelijk tot en met 2000 de Ronde van Frankrijk en zou 38 maal aanwezig zijn op deze rittenwedstrijd. Van de organisatie achter de Ronde van Frankrijk ontving hij in 1982 een 'Medaille van Erkentelijkheid' n.a.v. zijn 20ste jaar als Tourverslaggever.

Daarnaast versloeg hij ook andere wielerklassiekers en de wereldkampioenschappen. Door zijn ervaring werd hij een gekende journalist in het milieu van de wielerjournalisten. Hij was een tijdlang voorzitter van de Association Internationale des Journalistes du Cyclisme (AIJC). In 2001 besloot Het Laatste Nieuws om Janssens niet meer naar Frankrijk te sturen, maar vanuit de redactie columns over de Tour te laten schrijven. Hij ging in 2004 op pensioen.

Auteur[bewerken | brontekst bewerken]

Janssens had door zijn jarenlange ervaring achter de schermen van de Ronde van Frankrijk een speciale band met deze rittenwedstrijd. Hij zou verschillende boeken over deze koers schrijven of als co-auteur optreden. Het meerdelige werk Tour Encyclopedie n.a.v. de honderdste verjaardag van de Ronde van Frankrijk is hiervan de bekendste. Zijn ervaringen zou hij meermaals in memoires uitschrijven. Daarnaast was hij ook (co-)auteur van enkele biografische werken over wielrenners.[1]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1985 : Vreugde en verdriet in de Tour (1985)
  • 1989 : Eddy Merckx : mijn levensverhaal. De ware selfmade man als wielrenner en als zakenman
  • 1996 : Flandriens over hun touren (met Mark Vanlombeek)
  • 1997-2003 : Tour Encyclopedie (7 delen, met Joël Godaert en Guido Cammaert)
  • 1999 : Herman Vanspringel : de winnende verliezer
  • 2000 : Een eeuw (onder)weg : straffe wielerhalen
  • 2001 : 75 jaar wereldkampioenschap wielrennen (met Joël Godaert en Guido Cammaert)
  • 2003 : Triomf en tragiek op de Tourcols : als de flanken konden spreken (met Raymond Kerckhoffs)
  • 2006 : In het wiel : memoires van een sportjournalist
  • 2007 : Thomas Pips in de Tour – Thomas Pips dans le Tour (met Leo De Budt)
  • 2009 : Velodroom : Lucien Acou, kompaan van kampioenen (met Guido Cammaert en Eddy Verbust)
  • 2013 : Rik Van Looy 80 (met Mark Vanlombeek)
  • 2017 : Mannen met geschoren benen : de memoires van een sportjournalist
  • 2018 : Van Looy
  • 2019 : Van koersen en coureurs. Kroniek van een leven in het wielrennen