Naar inhoud springen

Robert Urbain

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Robert Urbain
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 24 november 1930
Overleden 9 november 2018
Land Vlag van België België
Partij PS
Federaal Minister van Buitenlandse Handel
Aangetreden 9 mei 1988
Einde termijn 23 juni 1995
Regering Martens VIII
Martens IX
Dehaene I
Voorganger Herman De Croo
Opvolger Philippe Maystadt
Federaal Minister van Europese Zaken
Aangetreden 7 maart 1992
Einde termijn 23 juni 1995
Regering Dehaene I
Voorganger Paul De Keersmaeker (als staatssecretaris)
Opvolger Geen
Functies
1988 Franse Gemeenschapsminister van Sociale Aangelegenheden en Gezondheid
1981-1985 Franse Gemeenschapsminister van Gezondheid en Onderwijs
1980-1981 Federaal Minister van Buitenlandse Handel
1979-1980 Federaal Minister van PTT
1977-1979 Federaal Staatssecretaris voor Regionale Economie
1973 Federaal Staatssecretaris voor Ruimtelijke Ordening en Huisvesting
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Robert Urbain (Hornu, 24 november 1930 – Boussu, 9 november 2018) was een Belgisch politicus, burgemeester en minister voor de PS.

Biografie

[bewerken | brontekst bewerken]

Robert Urbain behaalde het diploma van wetenschappelijk regent aan de normaalschool van Bergen, waarna hij onderwijzer werd. Tegelijkertijd was hij provinciaal griffier van Henegouwen en directeur van de provinciale politieschool.

Als syndicaal militant van de CGSP werd hij in 1964 voor de PSB verkozen tot gemeenteraadslid van Hyon, wat hij bleef tot in 1976. Na de fusie met Boussu was hij daar van 1977 tot 2006 gemeenteraadslid en burgemeester.

In november 1971 werd hij voor het arrondissement Bergen verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij bleef zetelen tot in 1995. Door dit mandaat was hij automatisch ook lid van de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap (1971-1980), de Franse Gemeenschapsraad (1980-1995) en de Waalse Gewestraad (1980-1995).

Van juni tot oktober 1973 was Urbain staatssecretaris voor Ruimtelijke Ordening en Huisvesting in de regering-Leburton. Toen de PSB tussen 1974 en 1977 in de oppositie zat, droeg Urbain bij aan de hernieuwing van het institutionele programma van de partij. Na de verkiezingen van april 1977 was Urbain van juni 1977 tot april 1979 staatssecretaris voor Streekeconomie in de regering-Tindemans IV en de regering-Vanden Boeynants II, waardoor hij eveneens deel uitmaakte van het ministerieel comité voor Waalse Zaken, dat voorgezeten werd door Guy Mathot.

Van april 1979 tot januari 1980 was hij minister van PTT in de regering-Martens I, waarna hij van januari 1980 tot december 1981 minister van Buitenlandse Handel was in de regeringen Martens II, Martens III, Martens IV en M. Eyskens. Vervolgens was hij van december 1981 tot december 1985 minister van Onderwijs en Gezondheid in de Franse Gemeenschapsregering geleid door Philippe Moureaux. Van februari tot mei 1988 was hij in de Franse Gemeenschapsregering minister van Sociale Zaken en Gezondheid.

In mei 1988 keerde Urbain terug naar het federale niveau. Van mei 1988 tot maart 1992 was hij minister van Buitenlandse Handel in de regering-Martens VIII en de regering-Martens IX. Vervolgens was hij van maart 1992 tot juni 1995 minister van Buitenlandse Handel en Europese Zaken in de regering-Dehaene I. In 1995 werd Urbain rechtstreeks gekozen senator in de Senaat, waar hij bleef zetelen tot in 1999. In dezelfde periode zetelde hij in de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. In 1998 werd hij benoemd tot minister van Staat.[1]

Van 2006 tot 2009 was hij regeringscommissaris belast met de organisatie van het Belgisch paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 2010 in Shanghai[2] en van 2007 tot 2013 was hij voorzitter van de PS-afdeling van Boussu.[3] Hij bekleedde tevens bestuursmandaten bij tientallen intercommunales, waaronder Publigaz, Distrigaz en Fluxys.

Controverses

[bewerken | brontekst bewerken]

In 1989 werd Urbains kabinetschef Robert Willermain opgepakt en in beschuldiging gesteld in de UNIOP-affaire.[4]

Hij stond bekend voor zijn goede banden met Libië terwijl het land internationaal geïsoleerd was en zijn persoonlijke contacten met de Libische leider Moammar al-Qadhafi, los van de officiële Belgische diplomatieke lijn. Hij was ook voorzitter van de Belgisch-Libische Kamer van Koophandel.[5]

In 2014 wilde het parket van Bergen Urbain, partijgenoot Didier Donfut en een van diens vennoten voor de correctionele rechtbank brengen voor valsheid in geschrifte en misbruik van vertrouwen vanwege het afsluiten van een dienstverleningscontract tussen de Henegouwse gasintercommunale IGH en het consultancybedrijf IDEE van Donfut met als doel de wet te omzeilen.[6]

Publicatie

[bewerken | brontekst bewerken]
  • La fonction et les services du Premier ministre en Belgique, Brussel, 1958.

Literatuur

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
Voorganger:
Abel Dubois 		Staatssecretaris voor Ruimtelijke Ordening en Huisvesting
1973 		Opvolger:
Pierre Falize
Voorganger:
nvt 		Staatssecretaris van Streekeconomie
1977-1979 		Opvolger:
nvt
Voorganger:
Léon Defosset 		Minister van PTT
1979-1980 		Opvolger:
André Baudson
Voorganger:
Lucien Outers 		Minister van Buitenlandse Handel
1980-1981 		Opvolger:
Willy De Clercq
Voorganger:
Etienne Knoops 		Minister en Staatssecretaris van Buitenlandse Handel
1988-1995 		Opvolger:
Philippe Maystadt
Voorganger:
? 		Burgemeester van Boussu
1977-2006 		Opvolger:
Jean-Claude Debiève
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Robert_Urbain&oldid=69839760"