Rode flamingo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rode flamingo
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
foto J.Folmer Wash DC Zoo juni 2003
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Phoenicopteriformes (Flamingo's)
Familie:Phoenicopteridae (Flamingo's)
Geslacht:Phoenicopterus
Soort
Phoenicopterus ruber
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Rode flamingo op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De rode flamingo[2] (Phoenicopterus ruber), in Bonaire en Curaçao chogogo,[3] in Suriname zeegans,[4] ook wel grote flamingo[5], Caraïbische flamingo[5] of Cubaanse flamingo[6] genoemd, is een flamingosoort die voorkomt in het Caraïbische gebied en de Galapagoseilanden. In het Santuario de Fauna y Flora Los Flamencos in de gemeente Manaure in het Colombiaanse departement La Guajira komen veel rode flamingo's voor.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Het enige zichtbare verschil tussen beide geslachten is dat mannetjes groter zijn dan de vrouwtjes. Elke poot heeft vier tenen met daartussen zwemvliezen, waardoor de vogels niet gemakkelijk wegzakken in de modderige ondergrond. Flamingo's zijn van nature wit. Hun voedsel (algen en kleine kreeftjes) zorgt voor de roze kleur. De algen bevatten de stof carotenoïde. Het lichaam maakt van deze stof de roze kleur. Deze roze kleur komt in de veren terecht en daarom zijn de flamingo's roze. De rode flamingo wordt ongeveer 1,2 tot 1,45 m in lengte en weegt 2 tot 4 kg.[7]

Verspreiding[bewerken | brontekst bewerken]

De rode flamingo komt voor van de zuidoostelijke staten en Florida van de Verenigde Staten tot de noordelijke kust van Zuid-Amerika. In het Everglades National Park komen grote groepen rode flamingo's voor. Ook is er in Saintes-Maries-de-la-Mer een ornithologisch park met wilde rode flamingo's. De soort is endeem op de Aruba, Curaçao, Bonaire en Sint Maarten en heeft een beschermd status sinds 1934.[3]

Leefwijze[bewerken | brontekst bewerken]

Om voedsel te zoeken, trekken rode flamingo's vaak hele einden naar water dat rijk is aan kleine kreeftachtigen en algen. Net als alle andere flamingo's voedt hij zich door met zijn kop ondersteboven in het water te lebberen. Zijn snavel bevat een filtermechanisme waarmee hij zwevend voedsel uit het water zeeft.

Broedende rode flamingo

Voortplanting[bewerken | brontekst bewerken]

De rode flamingo broedt in de saliñas van Bonaire, onder andere in het Pekelmeer, Gotomeer en Slagbaai, in een kolonie van geboetseerde nesten. Rode flamingo's zijn vanaf het 5de of 6de levensjaar geslachtsrijp en leggen slechts één ei per jaar.[3] De broedtijd is 27 tot 31 dagen.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]