Roeien op de Olympische Zomerspelen 2016 – Dubbel-twee mannen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dubbel-twee mannen
Gehouden in Vlag van Brazilië Rio de Janeiro
Jaar 2016
Data 6–11 augustus
Sport Roeien
Accommodatie(s) Lagoa Rodrigo de Freitas
Deelnemers 26 atleten uit 13 landen
Medailles
Goud  Martin Sinković
 Valent Sinković
 Vlag van Kroatië Kroatië
Zilver  Mindaugas Griškonis
 Saulius Ritter
 Vlag van Litouwen Litouwen
Brons  Kjetil Borch
 Olaf Tufte
 Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vorige: 2012     Volgende: 2020
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Roeien op de
Olympische Zomerspelen 2016
Pictogram roeien
Skiff mannen vrouwen
Lichte dubbel-twee mannen vrouwen
Dubbel-twee mannen vrouwen
Twee-zonder mannen vrouwen
Dubbel-vier mannen vrouwen
Lichte vier-zonder mannen
Vier-zonder mannen
Acht mannen vrouwen

De dubbel-twee mannen op de Olympische Zomerspelen 2016 vond plaats van zaterdag 6 tot en met donderdag 11 augustus 2016. Regerend olympisch kampioen waren Nathan Cohen en Joseph Sullivan uit Nieuw-Zeeland, die in Rio de Janeiro hun titel niet verdedigden. De competitie bestond uit meerdere ronden, beginnend met de series en herkansingen om het deelnemersveld van de halve finales te bepalen. Er werden twee halve finales geroeid. Alleen de roeiers in de tweede halve finale deden nog mee om de medailles; de deelnemers aan de eerste halve finale vielen al eerder af. Zij raceten nog om zo de totale ranglijst te kunnen vaststellen. Concluderend moest een duo in zijn serie bij de eerste drie eindigen (of bij de eerste drie in de herkansing), en in de halve finale bij de eerste drie om de A-finale te bereiken.

De series vonden plaats op zaterdag 6 augustus 2016, een dag later gevolgd door de herkansingen. De halve finales werden geroeid op dinsdag 9 augustus, gevolgd door de finales op donderdag 11 augustus 2016.

Resultaten[bewerken]

Series[bewerken]

De beste drie duo's van elke serie plaatsen zich voor de halve finale. De drie overige duo's proberen in de herkansingen zich alsnog te kwalificeren.

Serie 1[bewerken]

rang naam land tijd
1 Robbie Manson
Chris Harris
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 6:40.35 Q
2 Aleksandar Aleksandrov
Boris Yotov
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 6:40.52 Q
3 Francesco Fossi
Romano Battisti
Vlag van Italië Italië 6:42.33 Q
4 Jonathan Walton
John Collins
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 6:43.93 H
5 Eduardo Rubio
Adrián Oquendo
Vlag van Cuba Cuba 6:52.20 H

Serie 2[bewerken]

rang naam land tijd
1 Mindaugas Griškonis
Saulius Ritter
Vlag van Litouwen Litouwen 6:29.11 Q
2 Kjetil Borch
Olaf Tufte
Vlag van Noorwegen Noorwegen 6:30.58 Q
3 Marcel Hacker
Stephan Krüger
Vlag van Duitsland Duitsland 6:31.85 Q
4 Georgi Bozhilov
Kristian Vasilev
Vlag van Bulgarije Bulgarije 6:44.31 H

Serie 3[bewerken]

rang naam land tijd
1 Martin Sinković
Valent Sinković
Vlag van Kroatië Kroatië 6:30.09 Q
2 Hugo Boucheron
Matthieu Androdias
Vlag van Frankrijk Frankrijk 6:33.03 Q
3 David Watts
Chris Morgan
Vlag van Australië Australië 6:36.39 Q
4 Marko Marjanovic
Andrija Sljukic
Vlag van Servië Servië 7:07.29 H

Herkansing[bewerken]

De beste drie duo's plaatsten zich voor de halve finales.

rang naam land tijd
1 Jonathan Walton
John Collins
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 6:19.60 Q
2 Georgi Bozhilov
Kristian Vasilev
Vlag van Bulgarije Bulgarije 6:20.56 Q
3 Marko Marjanovic
Andrija Sljukic
Vlag van Servië Servië 6:20.62 Q
4 Eduardo Rubio
Adrián Oquendo
Vlag van Cuba Cuba 6:21.52

Halve finales[bewerken]

De beste zes roeiers van de halve finales plaatsten zich voor de A-finale, waarin de medailles verdeeld werden. De verliezers in de halve finales gingen op voor de B-finale.

Halve finale 1[bewerken]

rang naam land tijd
1 Martin Sinković
Valent Sinković
Vlag van Kroatië Kroatië 6:12.27 Q
2 Kjetil Borch
Olaf Tufte
Vlag van Noorwegen Noorwegen 6:13.50 Q
3 Jonathan Walton
John Collins
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 6:13.83 Q
4 Robbie Manson
Chris Harris
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 6:17.01 B
5 David Watts
Chris Morgan
Vlag van Australië Australië 6:19.36 B
6 Georgi Bozhilov
Kristian Vasilev
Vlag van Bulgarije Bulgarije 6:47.00 B

Halve finale 2[bewerken]

rang naam land tijd
1 Mindaugas Griškonis
Saulius Ritter
Vlag van Litouwen Litouwen 6:14.61 Q
2 Francesco Fossi
Romano Battisti
Vlag van Italië Italië 6:15.24 Q
3 Hugo Boucheron
Matthieu Androdias
Vlag van Frankrijk Frankrijk 6:16.15 Q
4 Marcel Hacker
Stephan Krüger
Vlag van Duitsland Duitsland 6:18.32 B
5 Marko Marjanovic
Andrija Sljukic
Vlag van Servië Servië 6:27.66 B
6 Aleksandar Aleksandrov
Boris Yotov
Vlag van Bulgarije Bulgarije 6:37.49 B

Finales[bewerken]

In twee finales werd de totale eindranglijst opgesteld.

Finale B[bewerken]

rang naam land tijd
7 David Watts
Chris Morgan
Vlag van Australië Australië 6:58.11
8 Marcel Hacker
Stephan Krüger
Vlag van Duitsland Duitsland 6:58.86
9 Georgi Bozhilov
Kristian Vasilev
Vlag van Bulgarije Bulgarije 7:00.85
10 Marko Marjanovic
Andrija Sljukic
Vlag van Servië Servië 7:03.13
11 Robbie Manson
Chris Harris
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 7:06.80
12 Aleksandar Aleksandrov
Boris Yotov
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 7:24.03

Finale A[bewerken]

rang naam land tijd
Goud Martin Sinković
Valent Sinković
Vlag van Kroatië Kroatië 6:50.28
Zilver Mindaugas Griškonis
Saulius Ritter
Vlag van Litouwen Litouwen 6:51.39
Brons Kjetil Borch
Olaf Tufte
Vlag van Noorwegen Noorwegen 6:53.25
4 Francesco Fossi
Romano Battisti
Vlag van Italië Italië 6:57.10
5 Jonathan Walton
John Collins
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 7:01.25
6 Hugo Boucheron
Matthieu Androdias
Vlag van Frankrijk Frankrijk 7:02.06